Γειά σας, τελικά τι είναι πιο εύκολο για έναν πτυχιούχο: να ξαναδώσει πανελλήνιες ή κατατακτήριες?
Απ' ότι έχω παρατηρήσει, οι κατατακτήριες είναι πολύ της μόδας τώρα τελευταία, διότι ομολογουμένως δίνουν μια δεύτερη ευκαρία σε ανθρώπους που για διάφορους λόγους δεν μπόρεσαν να σπουδάσουν αυτό που θέλουν, ή το χρειάζονται για την δουλειά τους, για να βρουν καλύτερη δουλειά κλπ.
Δεν είναι όμως και δύσκολη επιλογή? Όχι μόνο οι θέσεις είναι περιορισμένες (μπορεί να δίνουν 80 ή και 200 άτομα για 20 ή 15 θέσεις- αφήστε που δεν υπάρχουν συγκεκριμένες θέσεις, αφού το τμήμα καθορίζει αυτό τον αριθμών των πτυχιούχων κάθε φορα), οι εξετάσεις είναι φοβερά δύσκολες και απαιτητικές (όχι μόνο απ' τις πανελλήνιες αλλά συχνά και από τις φοιτητικές εξετάσεις), το ότι πέφτει μόνο ένα θέμα σημαίνει ότι και καλά διαβασμένος να είσαι μπορεί να μην γράψεις, φυσικά περνάει και το μέσο γιατί είμαστε Ελλάδα

αλλά και να τα καταφέρεις τελικά και να μπεις στο Γ΄εξάμηνο δεν σημαίνει ότι απαλάσσεσαι και απ'όλα τα μαθήματα του πρώτου έτους. Απ'όσο ξέρω επίσης δεν δικαιούσαι ούτε πάσο, ούτε βιβλία (και ορισμένα συγγράματα μπορεί να κοστίζουν και 100€, π.χ Δίκαια, βιβλία Ιατρικής)
Ένω με τις Πανελλήνιες εξετάζεσαι σε συγκεκριμένα θέματα που απευθύνονται σε απόφοιτους Λυκείου, σε συγκεκριμένη ύλη, (δεν ξέρω τώρα με την τράπεζα θεμάτων τι παίζει) οι θέσεις είναι πολύ περισσότερες και είναι και από τις πιο αντικειμενικές εξετάσεις: Γράφεις? Περνάς. Τι σημασία έχει αν οι συνυποψήφιοί σου είναι 18 και εσύ 22-23? Την δικιά σου προσπάθεια πας να κάνεις
Δεν ξέρω απλώς εκθέτω κάποιες σκέψεις μου για την όλη διαδικασία. Εσείς τι πιστεύετε?