Άμα το πάμε έτσι δεν θα πρέπει να πληρώνουμε στα ωδεία, στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών και πληροφορικής, στις ακαδημίες ποδοσφαίρου / μπάσκετ / βόλλεϋ / τέννις, στα τάε-κβο-ντο, στις χορωδίες, στις μαθηματικές εταιρίες, στις σχολές μπαλέτου, στα θεατρικά εργαστήρια κ.ο.κ.
Ή αυτά δεν είναι παιδεία?
Προφανώς όταν μιλάμε για δωρεάν παιδεία δεν εννοούμε κάθε γνωστικό αντικείμενο, σε κάθε επίπεδο, κάθε στιγμή, για όσο καιρό θέλουμε.