Δεν έχω γνωρίσει ούτε έναν ενήλικα, που να άφησε το σχολείο και να είναι ικανοποιημένος με αυτή του την απόφαση.
Δε θα παραθέσω ως επιχείρημα ότι έχεις να αποκομίσεις καμία τρομερή πνευματική καλλιέργεια από το σχολείο, εφόσον δεν σε ενδιαφέρει, γιατί ξέρω παιδιά που τελείωσαν γενικό λύκειο και ούτε πρόταση ξέρουν να συντάξουν, για να μην πω ότι αυτή τη στιγμή δε μπορούν ούτε μια διαίρεση να λύσουν.
α) Λίγο ή πολύ συνεχίζοντας το σχολείο είσαι σε μια επαφή με τα γράμματα, οπότε αυτό το λίγο, να είσαι σίγουρος, δε θα σου βγει σε κακό
β) Είσαι σε επαφή με συνομηλίκους, μοιράζεσαι κοινές ανησυχίες, αναπτύσσεις σταδιακά τη προσωπικότητά σου, διασκεδάζεις
γ) Θα σε εντάξει πιο ομαλά στην κοινωνία. Είσαι πόσο, 11-13 ετών; Γιατί να μην κάνεις λίγη υπομονή 2-3 χρόνια και ύστερα να μπεις στην αγορά εργασίας; Άλλωστε μέσα στην εβδομάδα υπάρχουν ώρες για part time δουλειά στο κρεοπωλείο του πατέρα σου, ενώ είσαι και μαθητής. Έτσι βλέπεις πως πάνε και οι δύο ενασχολήσεις (σχολείο - δουλειά) και είσαι πιο χαλαρός στο πως τα συνδυάζεις.
δ) Αν σκεφτούμε το ότι και η κουτσή Μαρία βγάζει ένα απολυτήριο λυκείου στις μέρες μας, μπορεί να χάσεις αρκετές δουλειές στο μέλλον επειδή ο εργοδότης, έστω και για το "έτσι" επέλεξε κάποιον που έχει τελειώσει λύκειο από κάποιον που όχι.
ε) Υπάρχει και η λύση του νυχτερινού γυμνασίου και λυκείου, στην οποία μπορείς να στραφείς ως ενήλικας, αν μετανιώσεις αργότερα, όμως τότε θα είσαι ενήλικας, μπορεί να μην έχεις την υποστήριξη των γονιών σου οπότε να συνδυάζεις σχολείο και δουλειά. Ενώ αυτή τη στιγμή μόνο λίγη υπομονή χρειάζεσαι.
στ) Ναι, μπορεί κάποιοι να θεωρούν άδικο κόπο να δίνουν την ενέργειά τους στη τριτοβάθμια εκπαίδευση και να μην ανταμείβονται άμεσα με μια καλή και σταθερή δουλειά. Αυτό όμως ισχύει για την τριτοβάθμια ή μετα-δευτεροβάθμια (ΙΕΚ) εκπαίδευση. Το σχολείο έχει και άλλους ρόλους πέρα από ένα καλύτερο επαγγελματικό μέλλον.
Αυτά μου ήλθαν προς το παρόν.
