Ωραίο το σπόιλερ. Πού το βρήκες αυτό το κουκλάκι;
Για τα θέματα της τράπεζας, τώρα. Με δεδομένη τη
μεγάλη έκταση της διδακτέας ύλης των μαθηματικών, ο καθηγητής
δεν προλαβαίνει να διαπραγματευτεί στην τάξη θέματα που έχουν το επίπεδο της πλειοψηφίας των 4ων θεμάτων της τράπεζας (αναφέρομαι στην τάξη ενός μέσου δημόσιου σχολείου και όχι στην τάξη ενός πειραματικού, όπου το επίπεδο των μαθητών είναι σχετικά ανεβασμένο). Για να βρεί λοιπόν το χρόνο ο καθηγητής να αφιερώσει ώρες στην επίλυση προβλημάτων και σύνθετων-συνδυαστικών θεμάτων, θα πρέπει
να μη χαθεί ούτε μια διδακτική ώρα του μαθήματος σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει να μη συμπέσει ούτε μία ώρα του μαθήματος με γιορτές, αργίες, μαθητικές συνελεύσεις, εκδρομές-περιπάτους-διδακτικές επισκέψεις κλπ, πράγμα που, φυσικά, είναι αδύνατο. Έτσι, η μόνη ευκαιρία που έχει ο μαθητής για να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους θέματα είναι να πάει στο φροντιστήριο. Να αναφέρω εδώ μια γνωστή μου περίπτωση Λυκείου της Αττικής, στο οποίο έλειπε ένας μαθηματικός για 2 ολόκληρους μήνες και τα μαθήματα ξεκίνησαν στην Α λυκείου στις αρχές Νοεμβρίου!! Τι να προλάβει να διδάξει στην περίπτωση αυτή ο καθηγητής που προσλήφθηκε; Πόσες άλλες τέτοιες (ή και χειρότερες) περιπτώσεις υπήρξαν στη χρονιά που διανύουμε, η οποία ξεκίνησε με χιλιάδες συνταξιοδοτήσεις καθηγητών (μέσα στο περασμένο καλοκαίρι) και με μηδαμινές προσλήψεις νέων εκπαιδευτικών στην αρχή της χρονιάς; Και η ειρωνία είναι ο ισχυρισμός του υπουργείου παιδείας πως το μέτρο της τράπεζας θεμάτων έγινε για να καλύπτουν οι καθηγητές όλη την ύλη... Δηλαδή τους ενδιαφέρει το
πόσες σελίδες ύλης θα καλυφθούν και
όχι το πώς θα καλυφθούν.