Όσο κι αν ακουστεί κυνικό ή ψεύτικο (γιατί έτσι είμαστε, ένας άνθρωπος που λέει ότι κοιτάει "άλλα" πράγματα θεωρείται ψεύτης), πέρα από ένα στιγμιαίο ενθουσιασμό ή μια απλή έλξη προς ένα, μόνο, "πολύ ωραίο πρόσωπο", δεν έχω νιώσει τίποτα άλλο. Ερωτεύεσαι έναν άνθρωπο μέσα από τα λόγια του, τον χαρακτήρα του, τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο, επειδή νιώθεις ότι δεν είσαι η μόνη που σκέφτεται κατά αυτόν τον τρόπο. Ερωτεύεσαι πολύ μικρές λεπτομέρειες, το γέλιο του, τις διαφορετικές εκφράσεις του προσώπου του, το αληθινό και καθαρό του βλέμμα που καθρεφτίζει πραγματικά την υπέροχη ψυχή του. Όταν ερωτεύεσαι λοιπόν αυτά τα πράγματα πρώτα, ο άνθρωπος σου, σου φαίνεται ο ομορφότερος όλων και δεν θα τον άλλαζες με κανέναν ψεύτικο γόη. Όλα αυτά τα πρότυπα, αγόρια με κοιλιακούς και στυλ, είναι πρότυπα της κοινωνίας, από εκεί και πέρα, το ποιον θα ερωτευτεί ο καθένας μόνο η ψυχή του το ξέρει. Όλοι θαυμάζουν το ωραίο αλλά αν είναι μόνο περιτύλιγμα και είναι ο άλλος κενός από μέσα, τι να το κάνεις; Πολλοί επενδύουν τα πάντα στην εμφάνισή τους και αφήνουν στην άκρη τον χαρακτήρα, την καλλιέργεια, το χιούμορ και την προσωπικότητα. Αυτά είναι που μετράνε και όταν το συνειδητοποιούν αυτό είναι αργά...