Διαφωνώ με αυτή την άποψη (που έχω τονίσει παραπάνω ^^ ). Ο κάθε άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του, έχει μάθει να εργάζεται με συστηματικό τρόπο και να διευρύνει το πεδίο γνώσεών του αποκτά εν καιρώ, εναλλακτικές ευελιξίας στον επαγγελματικό στίβο. Στην Ελλάδα έχουμε μάθει σε μια παρωχημένη λογική: «ψάχνω για δουλειά μόνο σ' αυτό που σπούδασα». Στο εξωτερικό ακόμη και οι θεωρητικές επιστήμες αποτελούν ένα καλό διαβατήριο για διάφορα μεταπτυχιακά και φυσικά για όποιον γουστάρει όλη αυτή τη φάση. Όχι απλά, κάνω ένα μεταπτυχιακό επειδή κάνουν όλοι ή νομίζοντας ότι θα ανοίξουν διάπλατα οι πόρτες της εργασίας. Ανεργία υπάρχει και θα υπάρχει όσο μόνοι μας μένουμε δέσμιοι σε λύσεις του παρελθόντος. Γιατί επί 45 και πλέον χρόνια, η προοπτική ενός πτυχιούχου φιλολογίας να είναι κατά κύριο λόγο το Δημόσιο (μέση εκπαίδευση);

Γιατί οι πτυχιούχοι ξένης φιλολογίας να διαιωνίζουν την πιστοποιημένη παραπαιδεία ξένων γλωσσών; Γιατί προοπτικές μόνο στην παιδεία; Για το εύκολο χρήμα; Οι στρατιωτικές σχολές και γενικά οι σχολές των σωμάτων ασφαλείας προσφέρουν άμεση επαγγελματική αποκατάσταση λόγω της μονιμότητας του δημοσίου. Όμως απαιτούν ψυχικές αντοχές που δεν νομίζω ότι τις έχουμε όλοι.
Προσπάθησε να δουν το πτυχίο σου. Να αναγκαστούν να το δουν.