αχαχαχαχαχ, είδα τον τίτλο του θέματος στην Αρχική και λέω κατευθείαν "εδώ είμαστε!". Σε καταλαβαίνω απόλυτα και για να συμπληρώσω τα σχόλια των παραπάνω περί μη καταλληλότητας των δασκάλων, να αναφέρω οτι έκτη δημοτικού δεν καναμε μαθηματικά. Αυτό. όπως το διαβαζετε... Δεν κάναμε μαθηματικά. στις αρχες του χρόνου κάτι απλά, και μετα η δασκάλα μας πλάκωσε στις εκθέσεις "Γυμνασίου" και στα...Αρχαια! ό,τι να 'ναι, πραγματικά. Γενικά, τα μαθηματικά θεωρώ οτι δεν είναι κάτι απλό, θέλουν σκέψη και κρίση..με σωστές βάσεις όμως τα μαθηματικά του Λυκείου δεν πρέπει να είναι και ΤΟΣΟ δύσκολα (οσο για παράδειγμα φαίνονται σε εμένα). Και εμένα μ άρεσαν, με την έννοια οτι μου κινούσαν το ενδιαφέρον και ένιωθα τρομερή υπερηφάνια όταν καταφερνα να λύσω καποια "δύσκολη" άσκηση. φοβερό συναίσθημα...να προσθέσω εδώ ότι -οχι ευθέως- αλλά με πλάγιους τρόπους υπάρχει ήδη από το δημοτικό/γυμνάσιο μια αποψη που "δημιουργείται" στα παιδιά: Τα κοριτσάκια αρχαία και έκθεση,δεν πειράζει αν δεν μάθετε καλά μαθηματικά...αυτά είναι για τα αγόρια...στις μέρες μας! Τουλάχιστον απαράδεκτο. Μια σειρά από ακατάλληλους καθηγητές στο γυμνάσιο και η δική μου αμέλεια με οδήγησαν στο Λύκειο να τρέμω τα μαθηματικά και να καταφέρνω τα απολύτως βασικά. Πανελλήνιες είχα αποφασήσει από την αρχή του έτους ότι "Μαθηματικά δεν θα γράψω!". Δεν συγκεντρώθηκα, δεν προσπάθησα αρκετα γιατι "Ημουν σίγουρη οτι δεν μπορώ"... έγραψα 8. Αν γύριζα το χρονο πίσω, θα ηρεμούσα,θα έβλεπα τα πράγματα πιο ήρεμα και κυρίως ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Το μετανιώνω που δεν τα μελέτησα όσο έπρεπε, όταν μπορούσα και τώρα είναι αργά.
Με δύο λόγια: Τα μαθηματικά είναι σαν ένας γκόμενος(ή γκόμενα), μη κοινωνικός, σιωπηλός, ίσως και ασχημούλης. Με το που το γνωρίζεις μπορεί να σε απωθεί, να τον θεωρεις σνομπ, ξερόλα και ξινο. Αν όμως πιάσεις κουβέντα μαζί του, είναι ο ποιο γοητευτικός χαρακτήρας που έχεις γνωρίσει...και δεν είναι και τόσο άσχημος τελικά. όσο τον γνωρίζεις, τόσο πιο πολυ τον ερωτεύεσαι... ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ.
