Σίγουρα αλλά όπως ανέφερα πιο πάνω, αντί ιδιωτικού θα μπορούσαν να γίνουν Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου με στοιχεία ιδιωτικού τομέα π.χ. ισολογισμό και σωστή διαχείριση. Στο εξωτερικό πρέπει να διευκρινίσουμε ότι, υπάρχουν 2 ειδών Πανεπιστήμια: τα
Δημόσια που είναι Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου εποπτευόμενα νομικά από το κράτος, με συμμετοχή δημοτικών οργανισμών και δημοσίων επιχειρήσεων (και με πλήρη αυτοτέλεια διαχείρισης των κονδυλίων από εσωτερικούς πόρους και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό) και τα
Ιδιωτικά Πανεπιστήμια που είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις. Μια άλλη διαφορά είναι ότι τα Πανεπιστήμια στο εξωτερικό εποπτεύονται από το
Υπουργείο Ανάπτυξης και Έρευνας ή κάτι παρόμοιο. Στη χώρα μας τα Πανεπιστήμια είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ντόπια πατέντα για να μην ελέγχει κανείς κανέναν). Τώρα τελευταία με το Νόμο 4009/11 (νομίζω) ότι υποχρεώνονται να μετασχηματιστούν σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου μπας και γίνει κάποιο συμμάζεμα στα κονδύλια και στις εν γένει σπατάλες (π.χ. τιμολόγια πληρωμής των ΔΕΚΟ).
Νομίζω ότι τα Δημόσια Πανεπιστήμιά μας, υστερούν σε ένα πράγμα: την ανυπαρξία θεσμών και πολιτικών προσέλκυσης φοιτητών από το εξωτερικό, αν και αυτό έχει να κάνει με το "κλειστό" σύστημα εισαγωγής, που είναι οι πανελλήνιες και το απολυτήριο λυκείου. Αντιθέτως αν υπήρχε η δυνατότητα (π.χ. δίγλωσσα προγράμματα σπουδών) η εισροή φοιτητών από όλον τον κόσμο, θα αποτελούσε μια καλή ένεση της εγχώριας αυτοκαταναλωτικής Ελληνικής οικονομίας. Θα νοικιάζονταν σπίτια κλπ. Δηλ., οι Άγγλοι είναι πιο έξυπνοι να "ρουφάνε" τσέπες από άλλες χώρες; Μέσα στην υπάρχουσα κρίση, θησαυρίζουν με το όνειρο "καλύτερες προοπτικές" λαών του Νότου και όχι μόνο. Ζει πολύς κόσμος από την κατανάλωση και μόνο, του μεταναστεύσαντος πληθυσμού. Κάτι ανάλογο θα έπρεπε να κάνουμε και εμείς. Έτσι θα προέκυπτε σοβαρό κεφάλαιο για επενδύσεις πάνω στην παιδεία: καλύτερες υποδομές, ακριβή ζωή, περισσότερη πελατεία λόγω διαφήμισης για κάτι καλύτερο. Για να έρθει ο πελάτης, πρέπει να τον πείσεις ότι προσφέρεις ένα καλύτερο προϊόν από αυτό που βρίσκει στη χώρα του ανεξαρτήτως αν το προϊόν είναι εν τέλει ή όχι καλό.

Έτσι δουλεύει η αγορά, παντού. Στην Ελλάδα αντιθέτως κάνουμε κύκλους γύρω από τον εαυτό μας. Κινούμαστε με πολύ αργούς ρυθμούς...
Λενιώ, τόσα χρόνια που στην Ελλάδα δόθηκε η δυνατότητα να σπουδάζει και ο ακατάλληλος χωρίς να εξετάζονται κριτήρια οικονομικής καταγωγής, η τριτοβάθμια παιδεία έμεινε στάσιμη. Το 70% των φοιτητών στα Πανεπιστήμια ανεξαρτήτως οικονομικής άνεσης, είναι εκτός ακαδημαϊκής πραγματικότητας. Δεν σπουδάζουν γιατί θέλουν να σπουδάσουν. Τα χρήματα δεν μπορούν να υπερσκελίσουν την θέληση, τις θυσίες, τους στόχους, την αγάπη για σπουδές και για συνεχή βελτίωση.