Εγώ δεν το περίμενα να σου πω την αλήθεια. Αλλά οκ.
Στην αρχή έλεγα ''και εκείνο και το άλλο και μας τα έχει πρήξει κτλ κτλ''
Γενικότερα με μία δόση χιούμορ-ειρωνείας-τρολαρίσματος η μέρα περνούσες ωραία.
Αλλά τώρα πια σκέφτομαι και λέω ότι ο καθένας εκεί μέσα από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο μπήκε για κάποιο λόγο.
Κάποιοι είναι ψωνισμένοι, κάποιοι όχι. Κάποιοι ασχολούνται πολύ κάποιοι λιγότερο. Κάποιοι ξέρουν πολλά κάποιοι λιγότερα.
Δεν είναι σχολείο. Είμαστε 100+ μέσα και προφανώς υπάρχουν όλα τα είδη φοιτητών.
Αλλά κλαιν.
Μακάρι να γίνουν καλοί γιατροί και καλύτεροι άνθρωποι για το κοινό καλό κι ας ήταν και σπασικλάκια κι ας ήταν και τουρίστες στην αρχή.
Εξάλλου μπαίνεις 18 χρονών και βγαίνεις 25.
Μέσα σε αυτά τα χρόνια το μεγαλύτερο ποσοστό τον φοιτητών αλλάζουν δραματικά. Και λόγο γενικότερης ωρίμανσης και επειδή έχουν δει πολλά τα μάτια τους.
(εντάξει κάποιοι μένουν το ίδιο)
Αλλά είναι λογικό ένας πρωτοετής να είναι κάπως. Είναι πρώτο έτος. Όλοι ασχολούνται με όλους.
Πιστεύω σε κάποια φάση θα κοιτάζει ο καθένας τη δουλειά του και θα σταματήσουν όλα αυτά να έχουν σημασία.
Ένα πράγμα που βλέπω εγώ στη σχολή είναι ο τεράστιος ανταγωνισμός.
Θέλει πο-λύ γε-ρά νεύρα. Δεν είναι για συναισθηματικούς τύπου. Αλλά και συναισθηματικός να είσαι θα γίνεις ατσάλι σε κάποια φάση.
Ο καθένας κοιτάει την πάρτι του. Να το ξέρετε. Όχι ότι είναι κατακριτέο αυτό. Απλά μερικές φορές κοιτώντας την πάρτη σου, θάβεις άλλους.
Και είναι η σχολή που ισχύει πιο πολύ πιστεύω το ''τα σιγανά τα ποταμάκια να φοβάσαι''. Γιατί τους βλέπεις ξέρω γω ήρεμους, στη θεσούλα τους, με τα χαρτάκια του, τα γυαλάκια τους και λες ''αυτός? έλα ρε φίλε. αυτός τον κουβά με τα σκατά αλλάζει μόνο, τι να μας κλάσει'' .Ε και μετά αυτός είναι που στην φέρνει.
Λέω εγώ τώρα. Την άποψή μου.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
