Νομίζω ότι εδώ βρίσκεται το βασικό νόημα:
1). Μακρια απο ρομαντισμους του στυλ ''αμα βρεις ενα καλο μεταπτυχιακο θα εισαι θελτικος στον εργοδοτη σου'',''στο εξωτερικο υπαρχει δουλεια'' και το ΠΑΡΑΛΟΓΟ γεγονος οτι ο αλλος στα 18 του αποφασιζει να εξειδικευθει σε μια ενδιαφερουσα κατα πως την προβαλλει ο HOUSE MD στα επεισοδια του επιστημη{σε αυτο φταιει το συστημα},τα πραγματα ειναι εξαιρετικα δυσκολα.Και επειδη γραφονται απο αρκετους εδω μεσα,θεωρω πως οι περισσοτεροι ειτε ειναι φοιτητες ειτε ''φρεσκοι'',ΚΟΙΝΩΣ βρισκονται μακρια απο τον επαγγελματικο στιβο.Τι θεωρω δηλαδη ,ειμαι πεπεισμενος.
Προσθέτω ότι η πραγματικότητα σχετίζεται με τον ροζ ρομαντισμό έφηβης που μέχρι πριν τις πανελλήνιες τη μόνη διαδρομή που έκανε ήταν τουαλέτα-δωμάτιο-φροντιστήριο-σχολείο-τουαλέτα-δωμάτιο. Ντάξ αλλά ούτε και η πενταήμερη / εφταήμερη ωριμάζει τον άνθρωπο. Όλοι γνωρίζουμε (αλλά δεν το παραδεχόμαστε) ότι το ελληνικό σχολείο δεν προετοιμάζει τον νέο για την αγορά εργασίας, ώστε να είναι ευέλικτος και χωρίς σπουδές και πιστοποιητικά. Οι περισσότεροι νέοι αγνοούν τι συμβαίνει στην πραγματική αγορά εργασίας όπως δεν παρουσιάζεται στα ΜΜΕ. Ή πιο απλά, δεν έχουν προσωπική ιδέα από την κούραση κάποιας εργασίας (π.χ. ιδιωτικού υπαλλήλου) με κανονικό ωράριο και νομικό πλαίσιο. Η αγορά εργασίας αποτελεί μια λέξη για (αυτο)προβολή εργασιακών δικαιωμάτων άνευ περιεχομένου υπό
ρεαλιστικές κοινωνικές συνθήκες.
Πάμε στο 2,
2). Στην προσπαθεια σας να βρειτε τη λεγομενη ερευνα βεβαια θα χαθει και ο ρομαντισμος και ολα τα συναφη.Γιατι δεν θυμαμαι σε κανενα ακαδημαικο μαθημα να διδασκομασταν τροπους να προσπαθουμε να βρουμε πορους/κονδυλια για ερευνα,να εχουμε τεραστια αγωνια για τον αν θα προσπαθησουμε να προλαβουμε τα deadlines και να επιδειξουμε εργο ειδαλλως ολοι θα βρεθουμε στο δρομο και ολα αυτα σε μια οικονομια που καταρρεει.
Άνθρωποι δίχως επαγγελματικούς στόχους ρεαλιστικών προδιαγραφών, ονειρεύονται ...έρευνες ενώ καλά καλά δεν γνωρίζουν τι θέλουν πραγματικά να σπουδάσουν και αν θέλουν να σπουδάσουν (το οποίο αποσιωπάται στην Ελληνική κοινωνία, αφού θεωρείται κάτι δεδομένο). Φτάνουμε 3η λυκείου..και μετά; Σπουδές αφού το κάνουν όλοι..Φυσικά αγνοούν ότι τι σημαίνει έρευνα, πως διεξάγεται, με τι συνθήκες εργασίας-ζωής, με τι προσωπικά κόστη, με τι μειονεκτήματα κλπ..
3). Τελος,θα ηθελα να δηλωσω οπως σωστα εχει ειπωθει και αλλους (npb στα δικα σου ποστς επεσαν τα ματια μου ),οτι για να βρεις μια θεση ερευνας ετσι οπως την φανταζεστε στο εξωτερικο υπαρχουν 2 δρομοι:1)ο 1ος ο προφανης,σημαινει οτι ειστε παιδια βιομηχανων/επιστημονων του χωρου [δεν το λεω ερωνικα ενα βαρυ συγγενικο ονομα ανοιγει και πυλη καστρου οχι απλη πορτα] 2)Ο 2ος σημαινει οτι εχετε κατορθωσει πολλα και νωρις.Εχετε δηλαδη φτασει σε τετοιο επιπεδο επιστημονικης ικανοτητας ωστε εσεις εχετε γινει πιο ''απαραιτητοι'' στην ερευνα που διεξαγει ενα ιδρυμα απο τους χιλιαδες αλλους συναδελφους σας ανα τον κοσμο Ινδους,Πακιστανους,Αμερικανους και ολα αυτα ενω η χωρα μας θεωρειται ηδη υποβαθμισμενη οικονομικα...Χμ,τροφη για σκεψη αραγε; Εκτος αν πιστευετε οτι σε καθε χωριο του UK,της Γαλλιας και της Σουηδιας γινεται ερευνα και μαλιστα σε τετοια περιοδο στενοτητας!
Και οι 2 περιπτωσεις αντε αν αφορουν το 1% των αποφοιτων {και πολυ βαζω}.Αν ειστε στους υπολοιπους 99%...απλα καλη τυχη οσο καλοι επιστημονες και να στε!Θα την βρειτε την ακρη..καποια στιγμη μετα βασανων πολλων.
Είναι μια πραγματικότητα, ότι το όνομα ανοίγει πόρτες πολύ πιο εύκολα από το βαθμό και τις διακρίσεις αριστείας. Ακόμη και στο "μετά βαϊων και κλάδων" του εξωτερικού της αξιοκρατίας. Εκτός αυτού, υπάρχει μια λέξη: ο ανταγωνισμός και μια άλλη: η κουλτούρα. Ο ανταγωνισμός αφορά όπως πολύ σωστά λες: ίδιων και καλύτερων προσόντων ανθρώπων από όλο τον κόσμο που κυνηγούν την ίδια και μοναδική προκυρησσόμενη θέση εργασίας ή έρευνας (εκεί παίζουν και άλλα κριτήρια ρόλο π.χ. η ανύπαρκτη
ασφαλισμένη εργασιακή εμπειρία των Ελλήνων πτυχιούχων στο αντικείμενό τους πριν τα 25-30 έτη). Κατά καιρούς βλέπω πολλούς μεταπτυχιακούς φοιτητές καλών επιδόσεων σε "φιγουράτες" επιστήμες..να ψάχνουν πόρους σπουδών στην μαύρη εργασία π.χ. σερβιτοριλίκι. Η κουλτούρα από την άλλη, διαμορφώνεται μέσα από το προφίλ των σπουδών, της μέσης εκπαίδευσης..που είναι διαφορετικά από λαούς άλλων χωρών. Προσπαθούμε να ανταγωνιστούμε λαούς που έχουν ..αντικειμενικό απολυτήριο λυκείου όταν εμείς έχουμε απολυτήρια λυκείου με 20(!) στην έκθεση και 20(!) στη γυμναστική. Γι' αυτό και βλέπεις ότι ο μαθητής του 10 στο εξωτερικό είναι πράγματι μαθητής του 10 και όχι του ..15.
4). Αυτα τα ολιγα τα εγραψα οχι για να σας αποθαρρυνω.Και οχι δεν ειμαι απογοητευμενος απο την επιστημη μου την οποια υπεραγαπω.Απλα αγανακτω απεναντι σε ενα συστημα και μια νοελληνικη νοοτροπια που ωθει προς τον επαγγελματικο γκρεμο τα παιδια του.Γραφω για να σας δειξω οτι στα 18 το ''θα κανω ερευνα στο εξωτερικο'' δεν απεχει και πολυ απο το τερματισα εχθες τα ποκεμον στο game boy οσον αφορα στο πως τα αντιλαμβανεται ενας εφηβος.Για αυτο λοιπον προσοχη στο τι θα επιλεξετε.Κανεις δεν μπορει να σας στερησει να εχετε ονειρα αρκει αυτα να πηγαζουν απο ενα ρεαλιστικο background.Κρατηστε το αυτο.
Αυτό που πρέπει να κατανοήσουν οι μαθητές, είναι ότι στη ζωή κάνουμε σαφή και μικρά βήματα. Σπουδάζω κάτι για να μπορώ σε πρώτη φάση να βελτιωθώ σαν άνθρωπος και έπειτα να μπορώ να συμβάλλω στην κοινωνική πρόοδο. Παράλληλα θα πρέπει να υπάρχει σαφής αντιστοιχία των σπουδών με επαγγελματικές προοπτικές και μάλιστα όχι πάντα στο πεδίο της επιστήμης. Στο εξωτερικό θα διαπιστώσουμε ότι αρκετοί πτυχιούχοι φιλολογίας μπορεί να εργάζονται ως πετυχημένοι ανώτεροι υπάλληλοι τράπεζας (με ειδική μετεκπαίδευση σεμιναρίων). Με αυτό θέλω να πω ότι δεν πρέπει τα πάντα να συνοδεύονται από ειδικές πιστοποιήσεις και μεταπτυχιακά και παπαριές. Θέληση για δουλειά και ψάξιμο χρειάζεται.
