Τα ίδια σκ@τα είναι όλα.
Πρέπει να συμβιβαστείς με ένα μέτριο, δεν υπάρχει το τέλειο φροντιστήριο, αλλά απλά το καλό που έχει επιτυχίες σε υψηλόβαθμες σχολές.
Για μένα το τέλειο, θα ήταν να δημιουργούνται τμήματα το πολύ 5 ατόμων (παραπάνω δεν γίνεται μάθημα και είναι σαν το σχολείο), να είναι ομοιογενή, ώστε να υπάρχει ανταγωνισμός και να μην υπάρχουν άσχετοι που ρωτάνε π.χ. στα μαθηματικά, "αα γτ γίνεται αυτό και αυτό??", επειδή έχουν κενά από προηγούμενες τάξεις. Έτσι δεν θα σου σπαταλούν τον χρόνο και δεν θα μένεις πίσω στην ύλη.
Οι καθηγητές να είναι καλοί και όχι μέτριοι σαν του σχολείου, να έχουν μεταδοτικότητα, να μπορούν να επιβληθούν στην τάξη, να μην ξεφεύγουν από το μάθημα μιλώντας για άσχετα θέματα, να έχουν εμπειρία από πριν (δλδ να μην διδάσκουν για 1η φορά), να σε εξετάζουν σε κάθε μάθημα σε θεωρία και ασκήσεις, ώστε να μην πηγαίνεις αδιάβαστος, να σου βάζουν πολύυυυυ δουλειά για το σπίτι και όχι 5 ασκήσεις (π.χ. στην φυσική, όλες τις ακήσεις του σχολικού, όλες τις ασκήσεις από το corpus που θα σου παρέχουν, από τις φωτοτυπίες των βοηθημάτων, από υλικό που βρίσκουν στο διαδίκτυο και δεν χρειάζεται να ψαχνεις μόνος σου, πολλές εύκολες αλλά και
δύσκολες ασκήσεις), να σου λύνουν τις απορίες, να δίνουν την πραγματική εικόνα στους γονείς για την πρόοδο σου και όχι υπερβολές.
Επίσης, θα πρέπει να υπάρχουν τα διαγωνίσματα κάθε κυριακής, στα οποία αν γράφεις κάτω από 15 να τα επαναλαμβάνεις, αλλά και τα επιπρόσθετα τεστ που και που, να γίνονται επαναλήψεις στο τέλος κάθε κεφαλαίου και επιπλέον μαθήματα (που θα συμπεριλαμβάνονται στο ποσό που έχεις πληρώσει) πριν τις εξετάσεις ή αν το ζητήσει ο μαθητής, επειδή θέλει και άλλη εξάσκηση.
Αλλά μάλλον τα περισσότερα από τα παραπάνω ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας. Μπορεί ορισμένα, να αναγράφονται στα διαφημιστικά των φροντιστηρίων, όμως λίγα γίνονται και στην πραγματικότητα.
