Kαλησπέρα και συγγνώμη για την καθυστέρηση, ήμουν εκτός αθηνών και δεν είχα internet.
Λοιπόν, όταν πρωτοέγραψα το ποστ δεν είχα στο μυαλό μου να γίνει τόσο μεγάλο θέμα για την ασπιρίνη. Αυτό που θέλω να συζητήσουμε είναι τις βασικές αρχές που ακολουθούμε αν μας τύχει μια τέτοια περίπτωση εκτός νοσοκομείου, είτε ως φοιτητές είτε ως γιατροί.
Δείτε την αποψή μου.
1) Σκανάρεις με το μάτι τον κυρ Μπάμπη από πάνω μέχρι κάτω, να δεις πως είναι γενικώς, η στάση του σώματός του, το χρώμα του, αν έχει ιδρώσει κλπ.
2) Ρωτάς τι συμβαίνει, προσπαθώντας να καταλάβεις τι απ' αυτά ισχύει και τι είναι φανταστικό και παράγεται λόγω άγχους.
3)
ΠΙΕΣΗ.
Σημαντικός σταθμός Νο.1. Υπάρχουν άτομα που ζούνε μόνο και μόνο γιατί κάποιος τους πήρε προληπτικά την πίεση.
4) Ρωτάς αν έχει κάποιο πρόβλημα υγείας, αν το έχει ξαναπάθει. (Παράγοντες για στεφανιαία νόσο: σακχαρώδης διαβήτης, κάπνισμα, υπερλιπιδιαιμία, οικογενειακό ιστορικό, ηλικία)
5) Του ζητάς να ξαπλώσει, να δεις εάν έχει δύσπνοια στην ύπτια θέση ή όχι (σημείο πνευμονικής συμφόρησης)
Αξιολογείς τα πάντα και καλείς το ΕΚΑΒ λέγοντας ονοματεπώνυμο, ιδιότητα, ΚΑΙ
ΠΙΕΣΗ του κυρ Μπάμπη μαζί με ο,τιδήποτε άλλο μπορεί να φανεί χρήσιμο.
Προσοχή, είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΌ αν πεις "Είμαι με τον κυρ Μπάμπη που πονάει στο στήθος" ή "Είμαι με τον κυρ Μπάμπη με πίεση 80/60 ο οποίος έχει σακχαρώδη διαβήτη, καπνίζει και τώρα πονάει στο στήθος".
Σε καμία περίπτωση, μακριά από νοσοκομείο, χωρίς να είσαι 100% σίγουρος ότι θα κάνεις κάτι σωστό, δεν προχωράς στο να δώσεις φάρμακα κλπ κλπ.
Τώρα ξέρω εγώ εάν ο άλλος ξέρεις ότι έχει καρδιακή ανεπάρκεια και σου' ρθει με δύσπνοια, ωχρότητα και ακούς τους πνεύμονες να σφυρίζουν, ε τότε μάλλον έχει αρχόμενο πνευμονικό οίδημα και του δίνεις lasix και πάλι, μόνο εάν ξέρεις εάν παίρνει ή όχι.
Να συζητήσουμε κάτι πιο ωραίο τώρα. Ξέρει κανείς γιατί προκαλείται ο αντανακλαστικός πόνος; Η απάντηση εβρίσκεται εις την...εμβρυολογία!!
