Γεια σας...
εχω ένα θεματάκι κ χρειάζομαι οπωσδήποτε συμβουλές...
λοιπόν, είναι ένα αγόρι στο σχολείο μου, το οποίο μέχρι και πριν από κάτι μέρες, ενώ δεν είμαστε φίλοι, ούτε συμμαθητές, μου έδινε σημασία και μου μιλούσε...όμως εγώ, παρ'όλο που μου άρεσε πάρα πολύ, δεν του έδινα καθόλου σημασία και τον έγραφα!
επίσης, όταν νόμιζε πως δεν τον κοιτούσα, με κοιτούσε κ μια φορά κοιταχτήκαμε στα μάτια και μου χαμογέλασε... τότε, σιγά σιγά πήρα θάρρος κ έβρισκα αφορμές για να του μιλήσω. Όμως, κάθε φορά που τον πλησίαζα για να του μιλήσω, κοιτούσε κάτω ή σα να μπέρδευε τα λόγια του ......Για παράδειγμα:
Σε ένα διάλλειμα, ήταν κοντά μου και, έτσι όπως περπατάγαμε με τη φίλη μου άκουσα να λέει το όνομά μου, γυρίζω κ κοιτάω αλλού κ μετά πάλι τα ίδια...
Μια άλλη μέρα, έμπαινα στην τάξη μου σε ένα διάλλειμα κ με το πού με βλέπει μου λέει:Συμφωνείς Μαρία? και του κάνω :σε τί? αλλά μετά δεν του έδωσα σημασία, γιατί ντράπηκα...και υπάρχουν τόσα μικρά πραγματάκια...
Αυτό συνεχίστηκε μέχρι μια μέρα που μπαίνω στην τάξη το πρωί και ήταν αυτός εκεί και με το που λέω καλημέρα αυτός μου είπε καλημέρα κ με ρώτησε εάν θα πάω εκδρομή. Τότε εγώ του είπα ότι μάλλον όχι, αφού δεν θα πάει η φίλη μου και του είπα ότι που να πάω μόνη μου...Τότε αυτός, με κοιτάει και μου λέει:μα δεν θα είσαι μόνη σου, θα είμαι κ εγώ εκεί! Εγώ τότε δεν απάντησα κ γύρισα αλλού...
Λοιπόν από εκείνη την ημέρα μου δίνει πολύ λίγη σημασία...
Τον θέλω τόσο πολύ, αλλά δεν ξέρω αν αισθάνεται κ αυτός το ίδιο! Πώς μπορώ να το καταλάβω? Εσείς τι λέτε? Μου έχει γίνει έμμονη ιδέα και τον σκέφτομαι συνεχώς! Πώς θα μπορούσα να τον πλησιάσω κ πιστεύετε θα ήταν καλό να του έλεγα στα ίσια ότι τον γουστάρω? (συγγνώμη αν σας κούρασα)
Σημείωση συντονιστή: Τα μηνύματα 237 ως 252 προήλθαν από θέμα με παρόμοιο περιεχόμενο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
