Γιατί έχω την εντύπωση ότι η είδηση δεν είναι και πολύ φρέσκια, αλλά ξαναζεσταμένη εντελώς τυχαία? Τέλος πάντων, μάλλον δεν πρόκειται για "διαγώνισμα στο σπίτι" αλλά για "εργασία". Οι απολίτιστοι ξένοι θέλουν τις εργασίες πρωτότυπες και τις περνάνε από πρόγραμμα το οποίο ελέγχει αν έχει ομοιότητες με άλλες που υπάρχουν στο διαδίκτυο. Ελπίζω ο Γιωργάκης μας να τους εξηγήσει ότι στο Ελλαδιστάν υπάρχουν "γραφεία" που αναλαμβάνουν τις εργασίες φοιτητών, αλλά και κατασκευάζουν και τις εργασίες τεχνολογίας του γυμνασίου και ήδη προετοιμάζονται για να αναλάβουν και τα project του λυκείου.
Αν η ομοιότητα των κειμένων σου με κείμενα που υπάρχουν στο διαδίκτυο ξεπερνά το 20% περίπου-χωρίς να υπάρχουν παραπομπές σε κείμενα τρίτων-, σε καλούν να δώσεις εξηγήσεις.
Και μια άποψη που θα μπορούσε να εξηγήσει κάπως το γεγονός.
Στα προπτυχιακά, τα κορυφαία Αμερικανικά πανεπιστήμια δίνουν βαρύτητα στο μεγάλο βιογραφικό (συμμετοχή σε εθνικά και διεθνή συνέδρια, αθλητισμό, εθελοντισμό), στο σχολείο που θα τελειώσεις, στις "συστάσεις". Δε μετράνε πολύ οι σχολικές επιδόσεις. Μάλλον μετράνε λίγο τα SAT, δηλαδή οι εξετάσεις τους.
Εξαιρούνται αυτοί που διακρίνονται σε παγκόσμιους διαγωνισμούς, π.χ. μαθηματική Ολυμπιάδα (αν και έχω παράδειγμα παιδιού με ολυμπιακό μετάλλιο στα μαθηματικά, που δεν έγινε δεκτό).
Αντιθέτως, τα Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια ενδιαφέρονται μόνο για τις ακαδημαϊκές επιδόσεις.
Στα μεταπτυχιακά, απ' όσο γνωρίζω τουλάχιστον, τα κριτήρια είναι καθαρά ακαδημαϊκά, όπως και στην Ευρώπη.
