Όποτε διαβάζω τις γνώμες σας για τα κολλέγια, εξοργίζομαι αλλά επίσης νιώθω και χάλια.
Εξοργίζομαι γιατί μιλάτε ΧΩΡΙΣ να ξέρετε, χωρίς να έχετε ζήσει κάτι.
Νιώθω χάλια γιατί με κάνετε να πιστεύω ότι το πτυχίο που θα πάρω δεν θα έχει καμία αξία, δλδ τζάμπα λεφτά.
Έχω να πώ τα εξής όμως. Από την στιγμή που μόνο ένα μικρόοο μικρούτσικο ποσοστό Ελλήνων μπαίνει στο τμήμα 1ης προτίμησης του, τότε ο καθείς που δεν πέρασε εκεί που ήθελε γιατί το αγαπάει το αντικείμενο ρε γαμώτο και φυσικά αν έχει και την οικονομική δυνατότητα θα στραφεί σε εξωτερικό ή κολλέγιο.
Κατ' αρχάς το έχω γράψει πάμπολες φορές. Ναι, σπουδάζω σε κολλέγιο, Αγγλική φιλολογία. Πέρασα και την εμπειρία των πανελληνίων, και διάβασα και πολύ και γενικά η Ελλάδα μου έδωσε χαστούκι. Εντάξει θα πει κάποιος...Δεν πέρασες σε μια ξένη φιλολογία, πέρασες σε άλλη, ε και?
Ε ΚΑΙ?? Ε ΚΑΙ?? Πώς μπορείς να παρατήσεις κάτι που το αγαπάς, κάτι που σε γεμίζει? Κάτι που ξέρεις ότι θέλεις να το κάνεις σε όλη σου τη ζωή?
Μπήκε μια γνωστή μου γράφοντας 13 στο ειδικό μάθημα, και λέγοντας ψέματα ότι και καλά έγραψε 18. Εγώ που έγραψα πραγματικά 18 γιατί να μείνω απ' έξω? Στο κάτω κάτω στη σχολή δεν κάνουν ούτε αρχαία, ούτε ελληνική ιστορία. Και τα λατινικά που χρειάζονται είχα γράψει 17,6. Γιατί είναι αυτή δλδ πιο άξια να μπει στη σχολή και όχι εγώ?
Αυτά στη συγκεκριμένη περίπτωση, για τμήματα με μαθηματικά, φυσικές κλπ που χρειάζονται τα μαθήματα για τις σχολές είναι σωστός ο τρόπος εισαγωγής.
Έτσι λοιπόν απογοητευμένη με το Ελληνικό σύστημα έκανα τα χαρτιά μου για Αγγλία όπου και με δέχτηκαν. Και όχι δεν ήταν το Cambridge ή η Οξφόρδη. Αλλά ήταν ένα πολύ καλό πανεπιστήμιο με λογικά κριτήρια εισαγωγής, ούτε A-levels αλλά ούτε και απολυτήριο 14 (ναι, υπάρχουν και αυτά!)
Για να μην τα πολυλογώ, δεν πήγα! Πρώτον γτ φοβόμουνα να πάω μόνη μου σε μία ξένη χώρα χωρίς να ξέρω κανέναν και δεύτερον γιατί σκεπτόμενη το πόσα λεφτά θα χρειάζονταν, συνάλλαγμα κλπ δεν ήθελα να γίνω ένα τεράστιο βάρος στους γονείς μου!
Δεν το μετάνιωσα όμως! Έρχεται πιο οικονομικά, το επίπεδο των σπουδών είναι ικανοποιητικό και οι καθηγητές είναι πραγματικά εκεί όταν τους χρειάζεσαι. Και τώρα θα πουν κάποιοι, ε βέβαια αφού τους σκάς τόσα χιλιάρικα. Τα χιλιάρικα όμως δεν τα παίρνουν οι καθηγητές. Διαμοιράζονται στο προσωπικό γενικά, στις εγκαταστάσεις, στη βιβλιοθήκη και φυσικά στην Αγγλία.
Όσο για τα συγγράματα που είπε κάποιος. Δεν υπάρχει το "παίρνω ένα βιβλίο του καθηγητή, το διαβάζω, δίνω, περνάω". Υπάρχει το "έχω να κάνω 1 εργασία στο κάθε μάθημα, να συμβουλευτώ τουλάχιστον 5 ακαδημαϊκά βιβλία για να την κάνω, και μετά να συμβουλευτώ άλλα τόσα για να δώσω εξετάσεις, να βγεί ο μέσος όρος εργασίας-εξέτασης και τελικά να περάσω το μάθημα". Και εννοείτε όχι copy paste τα βιβλία γιατί μετά θεωρείτε λογοκλοπή και πας για fail. Και αυτά που λέω γίνονται έτσι ακριβώς και στην Αγγλία. Επίσης στο τμήμα μας (στα άλλα δεν γνωρίζω), διορθώνονται όλα από 2 καθηγητές του κολεγίου, 1 καθηγητή από το πανεπιστήμιο στην Αγγλία και έναν εξωτερικό εξεταστή στην Αγγλία.
Για το θέμα "αγοράζεις πτυχίο". Κατ' αρχάς δεν συμφέρει το ιδιωτικό να μην σε αφήσει, αφού αν μείνεις θα πρέπει να ξανακάνεις το μάθημα και να σκάσεις 800 ευρώ ανά μάθημα που μένεις. Το βλέπω με τα μάτια μου. 3 παιδιά επαναλαμβάνουν το 2ο έτος πολύ απλά γιατί δεν διάβασαν και άλλοι 2 επαναλαμβάνουν 1 μάθημα. Αυτοί δεν πληρώνουν, γιατί δεν πέρασαν? Γιατί πολύ απλά αν δεν διαβάσεις και δεν κάνεις καλές εργασίες και δεν γράψεις καλά στις εξετάσεις θα κοπείς, είτε πληρώνεις, είτε όχι.
Αυτά από μια φοιτήτρια ΑΕΙ και σπουδάστρια Κολλεγίου που τρέχει από τη μία σχολή στην άλλη, ξενυχτάει για προλάβει τα deadlines και έχει περάσει πολλά περισσότερα μαθήματα (στο ΑΕΙ) από τα υπόλοιπα φυντάνια του τμήματός της, χωρίς καν να παρακολουθεί!
Γιατί πολύ απλά, μπορώ!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
