Οσα δεν φτανει η αλεπου τα κανει κρεμασταρια...Λεει ο σοφος λαος...
Το παιδι σου παρεθεσε τα στοιχεια που ζητησες...Και ειναι αληθεια ...Τωρα εαν εσυ αδυνατεις να τα αποδεχτεις επειδη εθελοτυφλεις...Δικο σου προβλημα...
Εάν εσύ αυτές τις ανοησίες τις θεωρείς στοιχεία τότε τι να πω.
Σε είχα για πιο σκεπτόμενο άτομο.
Αλλά εν τέλει ας κάνω το περιττό σχόλιο που απ ότι φαίνεται ίσως να μην είναι και τόσο περιττό.
Λοιπόν για να κλείνουμε και αυτό το κομμάτι με αυτά τα δήθεν στοιχεία.
Ας το πάρουμε βήμα-βήμα ξεκινώντας από τα ονόματα.
Τα μισα από αυτά που είπε είναι Ελληνικά !
Νίκος (Νικόλαος)---->Προερχόμενο εκ της νίκης (+ λαός) (αντίστοιχο ομόριζο της αρχαίας ελληνικής ο Νικόμαχος (πατέρας του Αριστοτέλη))
Γιώργος (Γεώργιος)---->Προερχόμενο εκ της γαίας = ο Γεωργός (αντίστοιχο ομόριζο της αρχαίας ελληνικής η Δήμητρα (Δη-μήτηρ, που πηγάζει απο το Γή-Γαία, δηλ. Γή- Μήτρα, Μητέρα Γαία..
Εξού και το όνομα Δημήτριος που επίσης συναντάται πολύ στην Ελλάδα.
Οσον αφορά τα Γιάννης και Μαρία, τα οποία προέρχονται από το Ισραήλ, που είναι Χριστιανικά ονόματα είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ λογικό να υπάρχουν σε μεγάλο ποσοστό σε μία Χριστιανική χώρα σαν την Ελλάδα καθώς και τα δύο πρεσβεύουν δύο μεγάλες μορφές της Χριστιανικής Πίστεως. Τι ποιο λογικό;
Αλίμονο αν δεν τιμούσαν οι Χριστιανοί την Παναγία ή τους σημαντικούς για τον Χριστιανισμός ανθρώπους που έφεραν το όνομα Ιωάννης (ο βαπτιστής, ο ευαγγελιστης κ.λ.).
Αρχαιοελληνικά ονόματα υπάρχουν και δεν είναι εξαιρέσεις...
Και η πιο τρανή απόδειξη τούτου είναι το όνομα ΕΛΕΝΗ.
Πανάρχαιο.
Αλλα ονόματα που χρησιμοποιούνται:
Αλέξανδρος, Σωκράτης, Οδυσσέας, Ελένη, Ασπασία, Μιλτιάδης, Νεφέλη, Αντιγόνη, Μυρτώ, Ναυσικά,
Καλλιόπη (επίσης ομηρικό που χρησιμοποιούνταν παλαιότερα πολυ συχνά),Μενέλαος, Λυκούργος (αυτά τα δύο υπάρχουν πολύ σε περιοχές γύρω από την Σπάρτη για ευννόητους λόγους),Θεμιστοκλής (έστω και αν το κόβουν όλοι), Αριάδνη και λοιπά και λοιπά και λοιπά.
Αμέτρητα!
Τα περισσότερα είναι ή απευθείας από την αρχαία Ελλάδα (βλ.Αλέξανδρος, Ελένη), ή με ελληνικές ρίζες (βλ.Παναγιώτης,Χριστόφορος κ.λ.) ).
Συνεπώς αυτό το δήθεν στοιχείο μη ύπαρξης ελληνισμού καταρρίπτεται.
(Δεν θα απαντήσω στις ειρωνείες του που αποπροσανατολίζουν την συζήτηση θα παραμείνω στην ουσία)
Πάμε στο δεύτερο που είπε.
Οι παραδόσεις κύριοι που τα ξέρετε όλα, έχουν να κάνουν με πράγματα πιο γήινα και καθημερινά.
Παροιμίες, εκφράσεις, τραγούδια, ποιήματα !
Πανομοιότυπα και τα περισσότερα από αυτά σχεδόν ΙΔΙΑ με τα αντίστοιχα της Αρχαίας Ελλάδος (σχεδόν γιατί είναι στην εξέλιξη της γλώσσης, την νεοελληνική).
(Ολα αυτά θα σας τα παραθέσω σε αυτό που σας υποσχέθηκα).
Μας τα έμαθε αυτά κανένας στο σχολείο;
Οχι!
Τα μάθαμε μέσα από την οικογένεια μας και την κοινωνία...
Σας φέρνω ένα μικρό παράδειγμα από αυτά που σκοπεύω να σας δείξω στην αναφορά που θα κάνω σε απλές καθημερινές εκφράσεις, παροιμίες, παιδικά τραγούδια κ.τ.τ τα οποία έρχονται απευθείας από την αρχαία Ελλάδα.
"Να δούμε και μια άσπρη μέρα".
Η παροιμία αυτή προέρχεται από την εποχή του Περικλή και ειπώνεται αδιάκοπα και συνεχώς ανά τους αιώνες έως και σήμερα!
Αυτό μας το έμαθε κανείς στο σχολείο;
ΟΧΙ.
Το μάθαμε από το κάποιους ανθρώπους που μας γέννησαν. Και αυτοί από αυτούς που τους γεννήσαν. Κι έτσι πηγαίνουμε πίσω-πίσω έως την "αφετηρία".
Τέλος όσον αφορά τη γλώσσα υπενθυμίζω πως τα μικρά γράμματα (α,β,γ κ.λ) άρχισαν να χρησιμοποιούνται από την Ελληνιστική περίοδο όπως και οι τόνοι και αυτό έγινε για τα μεν γράμματα για να είναι πιο εύχρηστα τους δε τόνους για να μην χαθεί η προφορά της ελληνικής.
Πάρε λοιπόν από τη μία ένα κείμενο της αρχαίας ελληνικής και από την άλλη την μετάφραση του.
Καλό θα ήταν να είναι γραμμένη η μετάφραση στο πολυτονικό για να δεις την ομοιότητα.
Εξάλλου το πολυτονικό καταργήθηκε βίαια και απρόβλεπτα το '82...
Για να μην μπειτε στον κόπο να ψάξετε (αν ψάξετε) σαν παραθέτω την πρώτη γραμμή του Βιβλίου Γ από το έργο του Θουκυδ'ιδη το οποίο δανείστηκα πρόσφατα από την σχολική βιβλιοθήκη.
Ευτυχώς είναι παλαιά έκδοση και ως εκ τούτου είναι στο Πολυτονικό.
Παραθέτω λοιπόν δυο γραμμές για να μην γίνει κουραστικό.
Ο Θουκυδίδης έζησε στην Κλασσική Αθήνα υπενθυμίζω.
Ας δούμε λοιπόν τη γλώσσα που χρησιμοποιεί.
ΒΙΒΛΙΟΝ Γ
Τοῦ δ' ἐπιγιγνομένου θέρους Πελοποννήσιοι καὶ οἱ ξύμμαχοι ἅμα τῶ σίτω ἀκμάζοντι ἐστράτευσαν ἐς τὴν Ἀττικήν ' ἡγείτο δὲ αὐτῶν Ἀρχίδαμος ὁ Ζευξιδάμου, Λακεδαιμονίων βασιλεύς.
Μετάφρασις (Αν και χωρίς αυτή όλοι μπορούν να καταλάβουν τι λέει ή εν τέλει στο περίπου...)
Τὸ ἐρχόμενο θέρος οἱ Πελοποννήσιοι καὶ οἱ σύμμαχοι αυτῶν κατὰ τὴν ἐποχὴ τῆς ὡριμότητας τοῦ σίτου ἐξεστράτευσαν στἠν Αττικὴ ὑπὸ τὴν ἀρχηγία τοῦ βασιλιὰ τῶν Λακεδαιμονίων Ἀρχιδάμου, ὑιοῦ τοῦ Ζευξιδάμου.
Να η μετάφραση 2.500 έτη μετά!
Τι να πω όντως τεράστια διαφορά...
Απλά πράγματα!
Η πολύ θεωρία βλάπτει.
Δεν πάει να λέει για το αλφάβητο ό,τι θέλει.
Στην πράξη αποδεικνύεται η συνέχεια.
