..................
εγώ ένα ξέρω πάντως, όταν πας και μιλήσεις με έναν αληθινό γέροντα, σου λύνονται όλες οι απορίες για το τι υπάρχει και τι δεν υπάρχει, το τι γίνεται και γιατί. ούτε καν να ρωτήσεις δεν χρειάζεται. (και τώρα όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό ή δεν το χουν κάνει θα αρχίσουν να πετάνε άστοχα παραδείγματα ενός άσχετου κληρικού που τάχα αντιπροσωπεύει όλους τους γέροντες :Ρ)
Είναι πολύ παρηγορητικό για ένα καλό άνθρωπο να πιστεύει σε ένα θεό, που θα τον ανταμείψει μετά θάνατον με την αιώνια ζωή στον παράδεισο. Άλλωστε ο φόβος του θανάτου, της ανυπαρξίας μετά θάνατον, είναι η βάση στην οποία στηρίχθηκαν οι θρησκείες.
Είναι πολύ δύσκολο να δεχθείς ότι αυτό ήταν και τέλειωσε. Ότι μια συνείδηση, η οποία διαμορφώθηκε όλα αυτά τα χρόνια στη γη, εξαφανίζεται σε μια στιγμή.
Σε παλαιότερες εποχές η πίστη σε ένα θεό που δημιούργησε τον κόσμο και τον άνθρωπο ήταν εύκολο να υπάρχει, αφού η γη ήταν το κέντρο του κόσμου.
Όμως η εποχή μας δε μοιάζει με καμιά άλλη. Στον εικοστό αιώνα έγινε η αποκαθήλωση πολλών δοξασιών.
Η γη δεν είναι το κέντρο του κόσμου. Ο ήλιος δεν είναι το κέντρο του κόσμου. Ο Γαλαξίας μας δεν είναι το κέντρο του κόσμου. Το σύμπαν μας πιθανόν να μην είναι το κέντρο του κόσμου.
Έχουμε τη σχετικότητα, τη κβαντική μηχανική, τη θεωρία της εξέλιξης. Ο σκεπτόμενος άνθρωπος έχει συγκλονιστεί απ' όλα αυτά.
Περιμένω λοιπόν από νέους ανθρώπους να ψάχνουν απαντήσεις στα σύγχρονα ερωτήματα, να συγκλονίζονται από τα ζητήματα που μπαίνουν για συζήτηση.
Θεωρώ πολύ φτωχό για ένα νέο να στηρίζεται σε ένα γέροντα, για του δώσει τις απαντήσεις σε όλες του τις αγωνίες.
Εκτός αν οι αγωνίες του έχουν να κάνουν μόνο με το τι πρέπει να κάνει για να πάει στον παράδεισο.
Ο Πασκάλ, στις έρευνές του για το άπειρο, έδωσε απαντήσεις για το ζήτημα του ατομικού συμφέροντος στην πίστη.
Οι άνθρωποι, έλεγε, ή είναι πιστοί ή αγνωστικιστές. Τους δεύτερους τους συμβούλευε να το δουν σα στοίχημα και να πιστέψουν, γιατί αυτό είναι το συμφέρον τους.
Τα επιχειρήματά του είναι ακαταμάχητα, ένας άνθρωπος που κοιτάει το συμφέρον του δε μπορεί εύκολα να τα προσπεράσει!!
Έγραφε λοιπόν.
1. Αν δεν υπάρχει θεός:
Πίστη στο θεό >>>> πεπερασμένη ζημία
Αθεΐα >>>> πεπερασμένο όφελος
2. Αν υπάρχει θεός:
Πίστη στο θεό >>>> άπειρο όφελος
Αθεΐα >>>> άπειρη ζημία
