Καλό είναι να τα διευκρινίζουμε αυτά και να είμαστε εγκρατείς σε ό,τι αφορά την άσκηση κριτικής, πολλώ δε μάλλον εάν δε γνωρίζουμε τα πράγματα εκ των έσω.
Κάνεις λάθος. Η ανασφάλεια που νιώθουν οι μαθητές και ο υπέρμετρος ανταγωνισμός των πανελληνίων εξωθούν τους μαθητές στην παραπαιδεία. Καλώς ή κακώς το φροντιστήριο ή τα ιδιαίτερα προσφέρουν εξατομικευμένες παραδόσεις που δεν είναι δυνατό να υπάρξουν στο οποιοδήποτε σχολείο (ιδιωτικό και δημόσιο). Αυτό ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ πως κωλοβαράνε στα ιδιωτικά. Μην τρελαθούμε κιόλας, τι συλλογισμός είναι αυτός; Ήμουν μαθήτρια ιδιωτικού σχολείου για 10 χρόνια και ξέρω πολλά παιδιά που φοιτούν σε ιδιωτικά. Σε πολλά (όχι σε όλα) γίνεται εξαιρετική δουλειά. Κρίνοντας από τις προσωπικές μου εμπειρίες, μάλιστα, διαπίστωσα πως στο ιδιωτικό σκιζόμουν στο διάβασμα και φέτος στο δημόσιο (λόγω της κατεύθυνσης) πήγαινα τουρίστρια (και οι απαιτήσεις μηδενικές και οι καθηγητές επιεικείς). Φυσικά είναι ανόητο να γενικεύω ορμώμενη μονάχα από τη δική μου περίπτωση, αλλά δεν μπορώ να ανεχθώ και τις αστήριχτες γενικεύσεις από άλλους. Αυτό που πιστεύω πάντως είναι πως από τη Β' Λυκείου, οπότε και έρχονται τα φροντιστήρια είναι, ίσως, περιττή και επιβαρυντική (για μαθητή και γονείς) η φοίτηση στο ιδιωτικό, καθώς ο προσανατολισμός είναι πλέον συγκεκριμένος.