Βασικά γενικότερα με το κλίμα που επικρατεί λίγο- πολύ όλος ο κόσμος έχει χαζέψει.
Παραδείγματος χάρη η μητέρα μου. Από τότε που έμεινε άνεργη δεν έχει άλλη δουλειά και πρήζει το δικό μου κεφάλι.
1) Το πρωί ξυπνάμε όλοι, είτε να πάμε στις δουλειές μας, είτε να πάει η μικρή σχολείο. Της έχει πει ο πατέρας μου 100 φορές "ξέρεις δεν χρειάζεται να σηκώνεσαι και εσύ από τις 6 δεν υπάρχει λόγος", εκεί αυτή. Θα σηκωθεί, θα φτιάξει πρωινό, θα μας πιέσει όλους να το φάμε, θα μας κάνει έλεγχο για το τι θα φορέσουμε στη δουλειά, για το πιο μπουφάν θα φορέσουμε, με τι θα πάμε, με τι θα γυρίσουμε, και με το ζόρι πρέπει να πάρουμε μαζί μας αυτά που έφτιαξε για να φάμε εκεί, ενώ εγώ συγκεκριμένα τις έχω πει ότι στη δουλειά έχει 1000 πράγματα να φάω δεν είναι ανάγκη να παίρνω από δω, όόόόόχι με το ζόρι θα το πάρεις.
2) Έχω μια μανία να κρύβω τα λεφτά μου μέσα σε βιβλία. ΚΑΙ ΤΟ ΞΈΡΕΙ. Πληρώνομαι, πάω εγώ τα κρύβω σε ένα σχολικό βιβλίο, και της το λέω, "αν θες λεφτά για τίποτα σουπερ, λαική κλπ πάρε από εκείνο το βιβλίο". Μετά από 2-3 μέρες, γυρνάω από τη δουλειά και την πετυχαίνω στη είσοδο, να πάει να πετάξει τα σκουπίδια. Με λέει κιόλας βοήθησε με είναι βαριά. Πάμε στους κάδους, πάω να πετάξω μια σακούλα και μου λέει "κάτσε αυτά είναι για το κάδο της ανακύκλωσης, "γιατί λέω τι πέταξεις;" "ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΆ ΣΟΥ ΤΑ ΒΙΒΛΊΑ, ΤΙ ΘΑ ΤΑ ΚΆΝΟΥΜΕ; ΦΤΆΝΕΙ ΤΑ ΧΌΡΤΑΣΕΣ", νευρίασα τόσο πολύ εκείνη την ώρα, πραγματικά ήθελα να της σπάσω το κεφάλι, της είχα πει 100 φορές ότι εκεί είναι τα λεφτά μου, και αυτή με το έτσι θέλω, μπουκάρει στο δωμάτιο και επιλέγει τι θα πετάξει και τι όχι, χωρίς να ρωτάει, και θα γινόντουσαν και τα λεφτά αέρας.
3) Ξέρει πολύ καλά ότι προετοιμάζομαι για πανελλαδικές, άλλες κι άλλες φορές να με δει να κωλοβαράω δε λέει ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ,τίποτα απολύτως σαν να το ξέχασε, πως γίνεται ρε γαμώτο να το θυμάται μόνο όταν γυρνάω από τη δουλειά και θέλω να κοιμηθώ λίγο, ή να ξαπλώσω ή να φάω ένα πιάτο φαί με την ησυχία μου. Εκεί θα αρχίσει τη μούρλα, "διάβασε μη ξαπλώνεις", "φάε γρήγορα, έχεις διάβασμα". ΦΤΆΝΕΙ ΓΥΝΑΊΚΑ ΜΟΥ, ΦΤΆΝΕΙ!
4) Τώρα τελευταία την έχει πιάσει μια έξαρση, δεν περιορίζεται να ρωτάει με ποιον θα βγω, που αυτό είναι και λογικό, αλλά ρωτάει και άλλα κουλά, του τύπου, που θα πας; (θέλει ακριβή καφετέρια/μπυραρία), πως θα γυρίσεις μετά, τι θα βάλεις, πως θα κάνεις τα μαλλιά σου, και άλλες πολλές πολλές ΠΟΛΛΈΣ ερωτήσεις.
5) Όπως όλοι στον υπολογιστή έχω και εγώ και η αδερφή μου, φωτογραφίες και βιντέο, με τη παρέα μας από εξόδους, διακοπές κλπ. ΕΕΕΕ κάποια πράγματα ΔΕΝ πρέπει να τα δει. Είναι προσωπικά αρχεία δικά μας. Κάθε τόσο όταν γυρνάω σπίτι την πετυχαίνω να τα σκαλίζει, και το αστείο είναι ότι κατεβάζει το παράθυρο στη μπάρα, θαρρείς και εγώ είμαι χαζή και δε βλέπω. Το έκανε και με συνομιλίες παλιότερα, εεε βγάλαμε το ιστορικό με την αδερφή μου και ησυχάσαμε.
6) Εννοείται πως πόρτα δεν χτυπάμε ΠΟΤΈ. Μπουκάρουμε ελεύθερα, με το έτσι θέλω. Όταν άρχισα να κλειδώνω την πόρτα έστρωσε, άρχισε να χτυπάει, λέω οκ ήμαστε φτάνει με το κλείδωμα, σε μια βδομάδα το πολύ το κλειδί "χάθηκε" μαγικά και η παλιά συνήθεια της επανήλθε "μαγικά".
Αφού κάθε Σάββατο με την αδερφή μου και τον μπαμπά μου έχουμε κάνει γκρούπ θέραπυ, φεύγει αυτή σε εκκλησίες, λαικές κλπ, και εμείς καθόμαστε και λέμε ο ένας στον άλλον τι τραβήξαμε όλη τη βδομάδα
Κοινώς πρέπει να βρει γρήγορα δουλειά γιατί μας έχει τρελάνει όλους εδώ μέσα.
