Αιώνιο το ερώτημα, τι πρέπει να γίνει με τους λαθρομετανάστες.
Ας ξεκαθαρίσουμε καταρχάς ότι είναι άλλο πράγμα ο μετανάστης και άλλο ο λαθρομετανάστης. Αν κάποιους τους ενοχλεί ο όρος επειδή κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι λαθραίος, ας δεχτούμε ότι με αυτόν τον όρο εννοούμε τον παράνομο μετανάστη, τον μετανάστη που ταξίδεψε από την χώρα του και μπήκε στην χώρα χωρίς να έχει περάσει από κάποιου είδους τελωνείο, χωρίς να έχει δηλωθεί πουθενά, χωρίς να έχει ταξιδιωτικά έγγραφα που να αποδεικνύουν ποιος και από που είναι, χωρίς να έχει προσωπικά έγγραφα (ταυτότητα πχ), και σε γενικές γραμμές, έχει περάσει τα σύνορα της χώρας χωρίς να έχουν τηρηθεί οι νόμιμες διαδικασίες.
Φυσικό αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι ο ίδιος άνθρωπος, ακόμη κι αν διαμείνει στην χώρα αυτή, να μην μπορεί να προβεί σε καμία νόμιμη πράξη, είτε όσον αφορά την αναζήτηση εργασίας, ή την ενοικίαση κάποιου ακινήτου, ή την αγορά οποιουδήποτε άλλου περιουσιακού στοιχείου.
Φυσικά, όλα τα παραπάνω, το πιο πιθανό είναι ότι θα τα κάνει με τον παράνομο τρόπο. Δηλαδή θα πιάσει δουλειά, αλλά αυτό θα το κάνει παράνομα, δηλαδή χωρίς ένσημα, χωρίς ασφάλιση, κτλ. Θα πιάσει σπίτι χωρίς να εκδίδονται τα αντίστοιχα παραστατικά (ιδιωτικά συμφωνητικά, κτλ). Και πάει λέγοντας.
Εννοείται ότι αυτοί οι άνθρωποι πέφτουν θύματα στυγνής εκμετάλλευσης από πολλά καθίκια. Οι σωματέμποροι, που τους πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες πίσω στις χώρες τους, τους τάζουν λαγούς με πετραχήλια: Θα μου δώσετε το τάδε ποσό, θα σας πάω στην Ευρώπη, που όλα είναι ελεύθερα και καλύτερα, εκεί θα ζήσετε πλουσιοπάροχα, θα βρείτε δουλειά, σπίτι, κτλ. Και τους φέρνουν εδώ, και τους παραλαμβάνουν άλλα καθίκια, ελληνικής προελεύσεως αυτήν την φορά, που τους σκλαβώνουν γιατί "πρέπει να ξεχρεώσουν". Είναι αμφίβολο αν οι άνθρωποι αυτοί θα μπορέσουν ποτέ να ζήσουν φυσιολογικά.
Ας μην γελιόμαστε. Οι λαθρομετανάστες είναι πλέον ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού, μπορεί να είναι το 20%, μπορεί και παραπάνω. Αν κάποιος επισκεφτεί τα σύνορα του Έβρου, μπορεί με τα ίδια του τα μάτια να δει κάθε μέρα τα μπουλούκια 100-150 ατόμων να μπαίνουν στην χώρα. Ρωτήστε και τους κατοίκους της Βύσσας, των Καστανιών, του Διδυμοτείχου, της Ορεστιάδας, που τους βλέπουν καθημερινά να ρωτάνε "από που πάνε για την Αθήνα". Κάνουν μια στάση στις προαναφερόμενες πόλεις και συνεχίζουν για την Αθήνα. Την επόμενη μέρα, ένα άλλο μπουλούκι θα έρθει.
Διάβασα κάπου παραπάνω την πρόταση να νομιμοποιηθούν όλοι. Κατά την άποψη μου, αυτό δεν γίνεται. Δεν μπορείς να νομιμοποιήσεις έναν άνθρωπο καταρχάς που δεν έχει έγγραφα. Πώς θα τον νομιμοποιήσεις; Κατά δήλωση του; Πώς θα δηλωθούν τα στοιχεία του; Πώς θα αποκτήσει την υπηκοότητα; Μπορείς να εντάξεις στον κοινωνικό ιστό μιας χώρας τόσο βίαια κάποιον που δεν όχι απλώς την γλώσσα δεν ξέρει, αλλά δεν ξέρεις και το background του; Μπορεί μια χώρα, σε μια νύχτα, να αυξήσει τον νόμιμο πληθυσμό της κατά 2.000.000; Η επίδραση που θα έχει αυτό το πράγμα θα είναι ραγδαία, δεδομένου ότι αν γίνει, αυτά τα 2.000.000 δεν θα τα αντέξει το σύστημα.
Με τι λεφτά θα το κάνεις αυτό, αλήθεια; Εδώ δεν έχουμε λεφτά να ζήσουμε εμείς, αντέχουμε να πληρώσουμε συν 20%; Και στην τελική, ποια θα ήταν η ισονομία αυτού του κράτους, αν έδινε έγγραφα και χρήματα σε κάποιον ουρανοκατέβατο, ενώ δεν κάνει το ίδιο για τον νόμιμο κάτοικο της; Είδαμε τι έγινε (σε μικρότερο βαθμό βέβαια) με τους παλινοστούντες από την Ρωσία, που δεν ήταν όλοι παλινοστούντες βέβαια, και μιλάμε για μια περίπτωση πολύ λιγότερων ανθρώπων.
Μιλάτε για την εγκληματικότητα. Φυσικά και υπάρχουν Έλληνες εγκληματίες, κάποιοι από αυτούς είναι μάλιστα και φημισμένοι στο εξωτερικό. Αλλά ας προσπαθήσουμε όλοι να καταλάβουμε, ότι αν οι Έλληνες εγκληματίες είναι το 5% του πληθυσμού, τότε αυτό το ποσοστό πολλαπλασιάζεται στο σύνολο των λαθρομεταναστών. Θα μου πείτε είναι άλλα τα κίνητρα τους, ότι αυτοί μπορεί να κλέψουν επειδή πεινάνε, αλλά πιστέψτε με, το θύμα της κάθε περίπτωσης, δεν θα ενδιαφερθεί και τόσο. Ας δεχτούμε ότι η εγκληματικότητα των λαθρομεταναστών είναι συγκριτικά πολύ υψηλότερη σε σχέση με την "δικιά μας".
Είναι άλλο πράγμα τα ανθρώπινα δικαιώματα και άλλο πράγμα τα δικαιώματα του πολίτη. Ξέρετε, κάθε δικαίωμα έχει και μια αντίστοιχη υποχρέωση. Στην προσπάθεια μας πολλές φορές να φανούμε ανθρωπιστές, γινόμαστε μαλάκες.
Στην Ελλάδα πλέον, ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Ρωτήστε τους κατοίκους της Αθήνας και προσπαθήστε να έρθετε στην θέση τους, ας μην λέμε πολλά τραγούδια έξω από τον χορό. Χαίρω πολύ, ότι το γενικόλογο "όπου γης και πατρίς" ακούγεται πολύ ωραίο και παναθρώπινο, αλλά στον πραγματικό κόσμο (στον οποίο, πολλοί από εσάς δεν έχετε βγει ακόμη) τα πράγματα κρίνονται στην πράξη και όχι στην θεωρία, με μετρήσιμα μεγέθη και όχι αοριστολογίες.
Μακάρι να υπήρχε ένα παγκόσμιο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό σύστημα που να επέτρεπε τον κάθε άνθρωπο να αναζητήσει την τύχη του σε όποιο μέρος της γης ήθελε. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ όμως αυτό παιδιά.
Λύση;
Η λύση είναι ίσως από τα πιο πολύπλοκα ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα. Η συνθήκη Δουβλίνο 2 που έχουμε υπογράψει περιορίζει πολύ τις επιλογές μας. Δυστυχώς όμως, η Ελλαδίτσα πλέον δεν χωράει τόσους παράνομους μετανάστες, την στιγμή που δεν μπορεί να θρέψει τους νόμιμους κατοίκους της. Και αυτό σας το λέω με την επιστημονική σιγουριά που έχω στο μυαλό μου.
