Μετά από κάποια τελευταία πράγματα που συνέβησαν... έχω τη νέα "λίστα" της Έριδος
Τα μικρά πραγματάκια που προσέχω -πλέον- εγώ δηλαδή.
Από άποψη εμφάνισης:
Απλώς να φαινόμαστε καλά μαζί. Να ταιριάζουμε, να μου αρέσει. Έχω παρατηρήσει ότι έχω μία τάση προς τους μακρυμάλληδες με -αρκετά- γένια που παίζουν κιθάρα.
Α, να μην είναι και πολύ ψηλός, γιατί ναι αυτό είναι ένα θέμα μεγαλούτσικο. Αισθάνομαι "κάπως" Καλά το γυμνασμένος και το "τούμπανο" είναι τα τελευταία που θα κοιτάξω. Χέστηκα!
Πάμε στα "άλλα" χαρακτηριστικά τώρα.
Να είναι κάπως "διαφορετικός" από τους άλλους, να έχει δικό του στύλ στα πάντα σχεδόν πώς να το πω αλλιώς; να έχει ένα δικό του προσωπικό ιδιαίτερο-ξεχωριστό στυλάκι που να τον κάνει μοναδικό. Να έχει γραμμένες μόδες και τα σχετικά -όσο είναι δυνατόν αυτό.
Επειδή για εμένα η μουσική παίζει σημαντικό ρόλο, ναι να ακούμε την ίδια περίπου μουσική και να εκτιμάμε τους ίδιους καλλιτέχνες, να του αρέσει να πηγαίνει σε live κτλ
Να διαβάζει φιλοσοφία, ποίηση, πεζογραφία και να του αρέσει το θέατρο, ιδιαίτερα το αρχαίο. Γενικά να έχει άποψη πάνω σε θέματα θρησκείας, τέχνης (για την πολιτική χέστηκα)
Να με κάνει να γελάω, γενικά να έχει αυτό που λέμε "έξυπνο χιούμορ", να πρέπει να σκεφτείς δηλαδή, να πεις "τι είπε τώρα;"
Να έχει σχηματίσει τις δικές του απόψεις σε θέματα σχέσεων πχ ή πάνω στην τέχνη ας πούμε και να είναι σίγουρος γι' αυτά, να μπορεί να τα υπερασπιστεί και όχι επειδή εγώ έχω διαφορετική γνώμη να μου τα αλλάζει μετά απλώς και μόνο για να με κάνει να τον προσέξω πχ. Αυτό, να υπερασπίζεται τη γνώμη του, αλλά να δείχνει και σεβασμό για τη γνώμη του άλλου, πιο απλά να ακούει και τους άλλους, να μην είναι "αυτά που λέω εγώ είναι και όλοι οι άλλοι λέτε μαλακίες"
Να μη ντρέπεται να διεκδικήσει κάτι, να έχει θάρρος, γενικά.
Να μην το παίζει και καλά "εγώ είμαι ο άντρας!!" του τύπου "κρυώνεις ε; έλα να σ' αγκαλιάσω, να ζεσταθείς" ή "οι άντρες είναι ΠΙΟ σ' αυτό και σε 'κείνο και στο άλλο από τις γυναίκες."
Αλλά γενικά μ' αρέσει όταν ξέρει κάτι παραπάνω από 'μένα, ή είναι καλός κάπου που δεν είμαι εγώ, ώστε να τον θαυμάζω κατά κάποιον τρόπο.
Να μη μιλάει συνέχεια για τον εαυτό του "κι εγώ το ένα κι εγώ το άλλο και κοίτα τι έκανα εδώ και άκου και το άλλο" Πιο απλά να μην είναι ψώνιο και ακόμη και αν έχει όλα αυτά που λέω ότι προσέχω, να μην περιαυτολογεί, να κρατάει χαμηλό προφίλ.
Φυσικά αυτά "έξω" από την σχέση... όταν είσαι στις αρχές δηλαδή με τον άλλον και αρχίζεις να τον γνωρίζεις. Τι θα προσέξω δηλαδή σ' αυτή τη φάση (γιατί απ' ό,τι έχω καταλάβει, το θέμα αυτό ζητάει)
Για το "μέσα" στη σχέση σ' άλλο θέμα.
Παρ' όλα αυτά και οι δύο σχέσεις που έχω κάνει έως τώρα (ναι μόνο!!) ήταν ΤΕΛΕΙΩΣ άλλο πράγμα, άλλος κόσμος εντελώς από αυτά που περιγράφω παραπάνω. Γι' αυτό μάλλον και ήταν σκέτες αποτυχίες.
Γενικά αυτά που είπα παραπάνω είναι πράγματα που έχω προσέξει κατά καιρούς σε παιδιά που μου έκαναν εντύπωση ή που με έκαναν να ξενερώσω αντίχτοιχα.
Τα βρήκα σκόρπια όμως κι εγώ συμβιβασμούς δε θέλω να κάνω. Συνεπώς μόλις βρούμε το άτομο που τα έχει όλα μαζί-έστω αρκετά από αυτά- συγκεντρωμένα, ορμάμε
(αυτή ήταν μία από τις ελάχιστες φορές που απαντάω σοβαρά σ' αυτό το θέμα!!
)
