Η ταινία ξεκινά με μία έμμεση ανακεφαλαίωση όσων είχαν παρουσιαστεί με τις μεμονωμένες για τον κάθε υπερήρωα ταινίες πριν αρχίσει το καθαρά action κομμάτι. Αν υπάρχει κάτι που κερδίζει σταδιακά τον θεατή είναι το σπιρτόζικο χιούμορ, με μαεστρία διοχετευμένο σε διάφορες χρονικές στιγμές και φυσικά εκφράζεται κυρίως μέσω του Ironman. (Όποιος είναι εξοικειωμένος με τις σχετικές ταινίες έχει ήδη μία εικόνα).
Τα graphics δεν είναι πιο εντυπωσιακά από οποιανδήποτε άλλη σύγχρονη παραγωγή και δε διαφέρει σε τίποτε από τη συνήθη γραμμή της Marvel.
Το κλειδί της διασκέδασης είναι το ψυχογράφημα των ηρώων, το οποίο ούτε αναμενόμενο είναι ούτε κουραστικό.
p.s.:Συγχαρητήρια στον σεναριογράφο για την αναφορά στο Lord of the Rings ...
