Δεν θα σας φαμε κυριε! Εννοειται πως το πανεπιστημιο δεν ειναι στην ιδια λογικη με το λυκειο!
Απο αποψη γνωσεων, περιμενουμε να ειναι πολυ καλυτερο!
Είναι λίγο αστείο να περιμένεις να μάθεις ...όλη την επιστήμη (στον βαθμό που επιθυμείς) στα 4 ή 5 χρονάκια σπουδών. Γι' αυτό λέμε ότι απλά αποκτάς μια μητρική πλακέτα και εκεί και πάνω προσθέτεις τσιπάκια
γνώσης και
εμπειρίας χρόνο με το χρόνο, σε όλο τον εργασιακό βίο μέχρι τον θάνατο.
Στο Πανεπιστήμιο (εφόσον μιλάμε για Ελλάδα) μην περιμένετε να δείτε θεαματικές διαφορές από την νοοτροπία και την λογική..του σχολείου. Ειδικά στην χώρα μας, όπου δεν υπάρχει βιομηχανική / τεχνολογική βάση παραγωγής, οι Πανεπιστημιακές γνώσεις ανά μάθημα είναι αρκετές (άρχηστες από πλευράς ουσίας), χύμα και ολίγον θεωρητικές, δηλαδή, αποκομμένες από πρακτικές εφαρμογές. Προσοχή, εφαρμογές διδάσκονται (και σε μεγάλο βαθμό) απλά δεν έχουν σχέση με τις εφαρμογές της... εργασιακής καθημερινότητας.
Διδάσκουν πολλά και τίποτα. Μετά από καιρό, έχεις ξεχάσει πολλές λεπτομέριες, μιας και το κάθε μάθημα είναι συνήθως εισαγωγή σε έναν διαφορετικό επιστημονικό κλάδο της συγκεκριμένης επιστήμης που σπουδάζεις. Δεν διδάσκουν γιατί ή πως θα εφαρμοστεί αυτό που έμαθες στην παραγωγική διαδικασία (πράξη) ή πως θα σκέφτεσαι στην πράξη. Διδάσκουν μόνο αυτό που θέλουν να ξέρεις για να περάσεις το μάθημα. Αν το μάθεις όπως θέλουν αυτοί, πέρασες το μάθημα. Αλλιώς αυξάνεις τα εξάμηνα φοίτησης. Γενικά όλο και δυσκολεύουν το επίπεδο διδακτέας ύλης (χρόνο με το χρόνο) για να αποτρέπουν κόσμο από τις Πανεπιστημιακές σπουδές λόγω συνεχόμενης αποτυχίας στις εξεταστικές. Τόσο απλά.
Στο Πανεπιστήμιο διδάσκεται ο καθένας επίσημα το 1/3 της γνώσης και από εκεί και πέρα, υπάρχει η ελεύθερη βούληση από πλευράς του φοιτητή για το υπόλοιπο 2/3 της γνώσης, αν και με ποιον τρόπο θα αποκτηθεί. Γι' αυτό υπάρχουν τα βιβλία, το internet, τα μεταπτυχιακά, τα διδακτορικά, το δεύτερο πτυχίο σε κάποια συγγενική επιστήμη. Ο καθένας που αποφασίζει να μάθει περισσότερα με τον τρόπο που επιθυμεί, κινείται αναλόγως. Όμως με κάποιες θυσίες παράλληλα. Διότι στην ζωή, πάντα κάτι χάνεις για να κερδίσεις κάτι άλλο.