Ας πω και γω τον "πόνο" μου, μιας και απ' ό,τι βλέπω το μισό ischool έχει πάρει μέρος σε αυτό το thread.
Θα πω την αμαρτία μου, στο δημοτικό ήμουν αρκετά σπασικλάκι, μπορώ να πω ότι είχα συμπεριφορά "φυτού". Στο γυμνάσιο στην αρχή είχα πρόβλημα, γιατί, έχοντας συνηθίσει στα 10ρια του δημοτικού (τα οποία στο δικό μου σχολείο τουλάχιστον, μπαίνανε για πλάκα) μου ήταν δύσκολο να συνηθίσω ότι υπάρχει ο,τιδήποτε άλλο πέρα από το 19-20 στο γυμνάσιο. Φυσικά αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να με αποκαλούν φυτό, με το δίκιο τους ίσως τότε, αν και είχα κοινωνική ζωή και θα με χαρακτήριζα απλά βαθμοθήρα και όχι φυτό. Αυτά στην αρχή όμως. Γρήγορα άρχισα να συνειδητοποιώ (κάθε χρόνο όλο και περισσότερο) ότι έπρεπε να αλλάξω. Και άλλαξα. Όχι, δεν έχω γίνει ακόμα ο κάφρος που θα πει "σιγά μωρέ, στα @@ μου, πάω αδιάβαστος και ό,τι γράψω" και ούτε θέλω να γίνω. Αλλά τουλάχιστον δεν είμαι το σπασικλάκι της πρώτης γυμνασίου που είχε διαβάσει σχεδόν 2 ώρες για διαγώνισμα θρησκευτικών
.
Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι, παράλληλα με τη δική μου αλλαγή, άλλαξε και η συμπεριφορά των συμμαθητών μου εναντίον μου. Πλέον, κυριολεκτικά, έχω πολύ καιρό να ακούσω τη λέξη "φυτό" (αντιθέτως, από τους περισσότερους δέχομαι και αναγνώριση) αλλά πραγματικά, εφόσον δεν αισθάνομαι πια "φυτό", δεν θα με ενοχλήσει αυτός που θα με χαρακτηρίσει έτσι για τους δικούς του λόγους, που με αφήνουν αδιάφορο.
Συμπέρασμα : αν φέρεσαι σαν φυτό ή αν νιώθεις φυτό , θα σε αντιμετωπίσουν σαν φυτό (πάντα υπάρχουν βέβαια και αυτοί που θα σε αποκαλέσουν έτσι επειδή βγάζεις μεγάλους βαθμούς και απλά δεν γουστάρουν τη φάτσα σου)
Σόρρυ, παίζει να σας τα'πρηξα αλλά ήθελα να τα πω αυτά.
