Δίλημμα: Σπουδές στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό;

[exc]

Συνάδελφε,

Spoiler

Έγραψα:
"Λέω ναι στα προπτυχιακά σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού (άλλωστε, το έκανα και ο ίδιος), με τις εξής προϋποθέσεις:
1. Να μπορεί η οικογένεια να πληρώσει (τα έξοδα δεν είναι συνήθως περισσότερα από αυτά που χρειάζονται για να σπουδάσεις σε μιά άλλη πόλη στην Ελλάδα, αλλά βεβαίως μπορεί να μην υπάρχουν).
2. Να έχεις γίνει δεκτός από ένα πολύ καλό πανεπιστήμιο του εξωτερικού, που θα σου δώσει τη δυνατότητα να συνεχίσεις με περαιτέρω σπουδές (με υποτροφία ή χωρίς, ανάλογα με τις δυνατότητες τις δικές σου και τα οικονομικά των γονιών) και μετά, με καλή δουλειά.
Για να γίνεις όμως δεκτός σε ένα τέτοιο πανεπιστήμιο πρέπει να έχεις δουλέψει γερά από το σχολείο στην Ελλάδα. Πιθανόν να έχεις βαθμούς στις πανελλαδικές, που σε βάζουν σε όλες τις σχολές. Το εξωτερικό να είναι επιλογή, όχι ανάγκη. Το να σπουδάσεις σε ένα ασήμαντο πανεπιστήμιο, διότι δεν δούλεψες στο σχολείο και δεν πέρασες εκεί που ήθελες στις πανελλαδικές, νομίζω ότι δεν είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις.
Η μόνη περίπτωση που το συνιστώ ανεπιφύλακτα, είναι να έχει ο μπαμπάς ή η μαμά μια καλή δουλειά που αρέσει και σε σένα (ελπίζοντας ότι θα συνεχίσει να είναι καλή και αύριο) και εσύ θα την αναλάβεις, ενδιαφέρεσαι με λίγα λόγια μόνο για τα τυπικά προσόντα και την άδεια εργασίας.
3. Να είσαι αποφασισμένος να δουλέψεις σκληρά και να μείνεις στο εξωτερικό για πολλά χρόνια (Αν θέλεις να γυρίσεις αμέσως μετά τις σπουδές στην Ελλάδα, καλύτερα να κρύψεις τα πτυχία σου, γιατί στην Ελλάδα του σήμερα, πόσο μάλλον του αύριο, τα πολλά και καλά πτυχία δυσκολεύουν την εύρεση εργασίας)."
Έγραψα:
"Παιδιά μη φθάνουμε στα άκρα. Εγώ, που δε θέλω να περάσει η ισοπεδωτική άποψη, ότι οι σπουδές σε ένα πολύ καλό πανεπιστήμιο του εξωτερικού, μπορούν να γίνουν μόνο αν έχεις πλούσιους γονείς, που πιστεύω ότι μπορείς να τα καταφέρεις με πολύ δουλειά στο σχολείο και οικονομικές θυσίες της οικογένειας, άλλο τόσο δε δέχομαι την πλήρη απαξίωση του Ελληνικού πανεπιστημίου, με τέτοια δήθεν γεγονότα. Αν σημαίνουν κάτι οι διεθνείς κατατάξεις, οι Πολιτικοί μηχανικοί του ΕΜΠ είναι στους 100 πρώτους του κόσμου στην κατάταξη QS. Βέβαια υπάρχουν και πολύ κακές σχολές, όπως όμως σε όλο τον κόσμο. Η Αμερική έχει 3.000 πανεπιστήμια. Όλα ίδια είναι;"

Σε πιο σημείο φαίνεται ότι μιλώ για καλά ξένα πανεπιστήμια και άθλια Ελληνικά;
Μίλησα για καλά και κακά πανεπιστήμια. Συνεχώς γι' αυτό μιλώ. Εγώ προσωπικά είδα κατατάξεις (όπως θα κατάλαβες έχω και γω τις αμφιβολίες μου, αλλά αν όλες, παρ' όλο που χρησιμοποιούν διαφορετικά κριτήρια, λένε περίπου τα ίδια για κάποιο πανεπιστήμιο ίσως κάτι να σημαίνει αυτό), μίλησα με πανεπιστημιακούς εδώ στην Ελλάδα, με συμβούλεψαν και πήρα τις αποφάσεις μου. Για πανεπιστήμια μιλώ όχι για Ελλάδα ή εξωτερικό. Αν εσύ πιστεύεις ότι το MIT είναι αδύνατο να αξιολογηθεί πάνω από το Manor College ή το τάδε ΤΕΙ (μην γίνει και καμιά παρεξήγηση), έχεις κάθε δικαίωμα να το πιστεύεις. Ή μήπως τελικά, μετά τις διευκρινήσεις, συμφωνούμε;

Αυτά είναι προηγούμενα μηνύματά σου μέσα στο ίδιο θέμα και τα έχω διαβάσει ήδη.

Εγώ τη θέση μου την εξέφρασα πρροηγουμένως. Ήμουν πολύ σαφής όταν είπα: «Το επίπεδο εκπαίδευσης στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι υψηλότερο από πολλά «top» πανεπιστήμια του εξωτερικού. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η υποχρηματοδότηση...».
Εξήγησα επίσης και το γιατί δεν αξίζει να πάει κανείς στο εξωτερικό για να κάνει μεταπτυχιακό (πόσο μάλλο προπτυχιακό) φέρνωντας και παράδειγμα από πανεπιστήμιο του top10, το Imperial Colege.

Πίστεψέ με schooliki τα {«φήμη», «top», «μέγεθος χρηματοδότησης»} είναι πράγματα που εξαρτώνται άμεσα και πολύ το ένα από το άλλο. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία για ένα πανεπιστήμιο και πολύ λίγο εξαρτάται από τα παραπάνω είναι η ποιότητα της εκπαίδευσης και σε αυτό δεν υστερούμε καθόλου στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Τελικά, πάντως δε μου απάντησες. Ποια είναι τα ακαδημαϊκά κριτήρια που κάνουν το MIT (που ανέφερες ως παράδειγμα ή οποιοδήποτε άλλο «top») καλύτερο στην εκπαίδευση από οποιοδήποτε ελληνικό;

edit
ΥΓ: Εδώ νομίζω πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν εννοώ ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι τέλεια με αυτά που λέω. Πράγματι χρήζουν σημαντικών αλλαγών σε πολλά θέματα. Εγώ μιλάω για το δυναμικό των πανεπιστημίων με βάση τους συνεπείς φοιτητές που δεν μπήκαν τυχαία στη σχολή και τους ενδιαφέρει το αντικείμενο, γιατί έτσι είναι οι φοιτητές στα «κορυφαία» πανεπιστήμια του εξωτερικού για διάφορους λόγους (που κατά βάση είναι αρνητικοί).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kot]

Όπως, πολύ σωστά αναφέρει ένας φίλος έχει τεράστια διαφορά σε ποιο πανεπιστημιο του εξωτερικού θα πας. Δεν είναι όλα τα ξένα πανεπιστήμια καλά και τα δικά μας μαύρο χάλι. Ο σημαντικότερος παράγων είναι το οικονομικό. Αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα τότε αξίζει κάποιος να πάει σε ένα σχετικά καλό πανεπιστήμιο στο εξωτερικό. Θα έλεγα στα νέα παιδιά να δουν χώρες όπως Ολλανδία, Γαλλία και άλλες στις οποίες η εκπαίδευση είναι πολύ καλή και τα δίδακτρα ειναι πιο χαμηλά.
Ωστόσο εκεί που θέλω να επιστήσω την προσοχή των νέων παιδιών και ιδιαίτερα των "δυνατών" μαθητών είναι να προσπαθήσουν να φύγουν στο εξωτερικό για τον λόγο ότι μάλλον οι πιθανότητες εισαγωγής σε ένα εξαιρετικό πανεπιστήμιο θα είναι λιγότερες μετά την αποφοίτησή σας σε ελληνικό τμήμα. Σε καμία περίπτωση αυτο δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν παιδιά που γίνονται δεκτά για μεταπτυχιακές σπουδές σε κορυφαία πανεπιστήμια του εξωτερικού. Όμως αυτα τα παιδια συνήθως προέρχονται από συγκεκριμένα τμήματα στα οποία υπάρχουν καθηγητές με διασυνδέσεις. Μιλώντας προσωπικά μένα αλλά και για φίλους με τους οποίους το έχω συζητήσει επανειλλημένως πιστεύω ότι θα είχαμε πολύ περισσότερες πιθανότητες να γίνουμε δεκτοί (για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω τι ισχύει για τις υποτροφίες) σε πάρα πολύ καλά πανεπιστήμια σαν αριστούχοι των πανελλαδικών και γενικώς σαν πολύ καλοί μαθητές παρά σαν αριστούχοι μιας σχολής. Για να είμαι πιο παραστατικός. Εϊναι πιο πιθανό ο μαθητής με 19.500 μόρια να γίνει δεκτός στην Ιατρική John Hopkins παρά ο ίδιος σαν αριστούχος και ας πούμε και από τους πρώτους του τμήματός του.
Είμαι της άποψης ότι το ελληνικό σχολείο συγκριτικά είναι καλύτερο από το ελληνικό πανεπιστήμιο. Αυτό κυρίως πηγάζει από τα αξιοκρατικά κριτήρια που έχουν θεσπιστεί για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τα οποία δημιουργουν υγιές κλίμα συναγωνισμού και ανταγωνισμού. Ο καλός απόφοιτος του σχολείου είναι καλύτερος συγκριτικά από τον καλό πτυχιουχο τους ελληνικού πανεπιστημίου. Για τον λόγο αυτό, θα συμβούλευα αν υπάρχει η δυνατότητα να πάτε στο εξωτερικό σε καλά πανεπιστήμια.
ΥΓ. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος αν μπορείς να πας στο Imperial να πας. Αλλά αν νομίζεις οτι κάθε πολυτεχνείου του εξωτερικού ειναι καλύτερο από το πχ Μετσόβιο εισαι βαθια γελασμενος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[schooliki]

Όπως, πολύ σωστά αναφέρει ένας φίλος έχει τεράστια διαφορά σε ποιο πανεπιστημιο του εξωτερικού θα πας. Δεν είναι όλα τα ξένα πανεπιστήμια καλά και τα δικά μας μαύρο χάλι.

Spoiler

Ο σημαντικότερος παράγων είναι το οικονομικό. Αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα τότε αξίζει κάποιος να πάει σε ένα σχετικά καλό πανεπιστήμιο στο εξωτερικό. Θα έλεγα στα νέα παιδιά να δουν χώρες όπως Ολλανδία, Γαλλία και άλλες στις οποίες η εκπαίδευση είναι πολύ καλή και τα δίδακτρα ειναι πιο χαμηλά.
Ωστόσο εκεί που θέλω να επιστήσω την προσοχή των νέων παιδιών και ιδιαίτερα των "δυνατών" μαθητών είναι να προσπαθήσουν να φύγουν στο εξωτερικό για τον λόγο ότι μάλλον οι πιθανότητες εισαγωγής σε ένα εξαιρετικό πανεπιστήμιο θα είναι λιγότερες μετά την αποφοίτησή σας σε ελληνικό τμήμα. Σε καμία περίπτωση αυτο δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν παιδιά που γίνονται δεκτά για μεταπτυχιακές σπουδές σε κορυφαία πανεπιστήμια του εξωτερικού. Όμως αυτα τα παιδια συνήθως προέρχονται από συγκεκριμένα τμήματα στα οποία υπάρχουν καθηγητές με διασυνδέσεις. Μιλώντας προσωπικά μένα αλλά και για φίλους με τους οποίους το έχω συζητήσει επανειλλημένως πιστεύω ότι θα είχαμε πολύ περισσότερες πιθανότητες να γίνουμε δεκτοί (για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω τι ισχύει για τις υποτροφίες) σε πάρα πολύ καλά πανεπιστήμια σαν αριστούχοι των πανελλαδικών και γενικώς σαν πολύ καλοί μαθητές παρά σαν αριστούχοι μιας σχολής. Για να είμαι πιο παραστατικός. Εϊναι πιο πιθανό ο μαθητής με 19.500 μόρια να γίνει δεκτός στην Ιατρική John Hopkins παρά ο ίδιος σαν αριστούχος και ας πούμε και από τους πρώτους του τμήματός του.
Είμαι της άποψης ότι το ελληνικό σχολείο συγκριτικά είναι καλύτερο από το ελληνικό πανεπιστήμιο. Αυτό κυρίως πηγάζει από τα αξιοκρατικά κριτήρια που έχουν θεσπιστεί για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τα οποία δημιουργουν υγιές κλίμα συναγωνισμού και ανταγωνισμού. Ο καλός απόφοιτος του σχολείου είναι καλύτερος συγκριτικά από τον καλό πτυχιουχο τους ελληνικού πανεπιστημίου. Για τον λόγο αυτό, θα συμβούλευα αν υπάρχει η δυνατότητα να πάτε στο εξωτερικό σε καλά πανεπιστήμια.
ΥΓ. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος αν μπορείς να πας στο Imperial να πας. Αλλά αν νομίζεις οτι κάθε πολυτεχνείου του εξωτερικού ειναι καλύτερο από το πχ Μετσόβιο εισαι βαθια γελασμενος.

kot,
Για τα καλά και κακά πανεπιστήμια, είτε εδώ είτε στο εξωτερικό συμφωνούμε.
Όμως δε συμφωνώ με τη σύγκριση που κάνεις των Λυκείων και των πανεπιστημίων. Πιο εύκολα πας για μεταπτυχιακό σε ένα πολύ καλό πανεπιστήμιο του εξωτερικού (και με πιθανή υποτροφία-αν διακριθείς βέβαια εδώ), παρά για προπτυχιακά. Αν μιλήσουμε δε για Αμερική, η διαφορά στη δυσκολία γίνεται μεγάλη. Πρώτα πρώτα για Αμερική δίνεις SAT. Και άριστα όμως να γράψεις, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα γίνεις δεκτός. Θέλει βιογραφικό από το Γυμνάσιο, με άριστους βαθμούς και διακρίσεις, διάφορες δραστηριότητες, αθλητισμό, διεθνείς επιτυχίες κ.λ.π. Τα κορυφαία 10 ιδιωτικά πανεπιστήμια (φοβάμαι ότι θα θυμώσω πάλι το συνάδελφό μου) δέχονται περίπου 600-700 ξένους για προπτυχιακά. 100 περίπου το Χάρβαρντ, 90 το ΜΙΤ, κάποια ελάχιστους. Πόσοι θα χωρέσουν από την Ελλάδα; Πάνε μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού συνήθως, με διεθνείς επιτυχίες, από σχολεία όπως το Κολέγιο Αθηνών κ.λ.π. Το Χάρβαρντ έχει 5.000 προπτυχιακούς και 12.000 μεταπτυχιακούς.
Επίσης το θέμα του αν θα γίνεις δεκτός ή όχι, έχει τελειώσει από τον Απρίλη, πριν τις πανελλαδικές, με βάση το βιογραφικό σου μέχρι τον Ιανουάριο, που στέλνεις τα χαρτιά. Επομένως για Αμερική τα μόρια δεν έχουν καμιά σημασία, ενώ για την Αγγλία θα κάνουν το "δεκτός υπό όρους" του Μαΐου, "οριστικά δεκτός".
Τέλος, η Ιατρική είναι μεταπτυχιακό στην Αμερική. Το παράδειγμά σου για το John Hopkins ήταν διπλά ατυχές.

Υ.Γ. 1, 6/2/12
Αν βγήκε λίγο έντονο το κείμενο ζητώ συγνώμη, απλώς ήθελα να ενημερώσω για πράγματα που γνωρίζω καλά. Η αρνητική βαθμολογία δεν είναι από μένα, δε βαθμολογώ ποτέ τις απόψεις των άλλων.
Υ.Γ. 2
Είναι προφανές ότι μιλάω για κορυφαία ιδιωτικά Αμερικανικά πανεπιστήμια, και όχι για καλά κρατικά, τα οποία όμως δεν δίνουν υποτροφίες σε ξένους φοιτητές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[schooliki]

Αυτά είναι προηγούμενα μηνύματά σου μέσα στο ίδιο θέμα και τα έχω διαβάσει ήδη.

Εγώ τη θέση μου την εξέφρασα πρροηγουμένως. Ήμουν πολύ σαφής όταν είπα: «Το επίπεδο εκπαίδευσης στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι υψηλότερο από πολλά «top» πανεπιστήμια του εξωτερικού. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η υποχρηματοδότηση...».
Εξήγησα επίσης και το γιατί δεν αξίζει να πάει κανείς στο εξωτερικό για να κάνει μεταπτυχιακό (πόσο μάλλο προπτυχιακό) φέρνωντας και παράδειγμα από πανεπιστήμιο του top10, το Imperial Colege.

Πίστεψέ με schooliki τα {«φήμη», «top», «μέγεθος χρηματοδότησης»} είναι πράγματα που εξαρτώνται άμεσα και πολύ το ένα από το άλλο. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία για ένα πανεπιστήμιο και πολύ λίγο εξαρτάται από τα παραπάνω είναι η ποιότητα της εκπαίδευσης και σε αυτό δεν υστερούμε καθόλου στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Τελικά, πάντως δε μου απάντησες. Ποια είναι τα ακαδημαϊκά κριτήρια που κάνουν το MIT (που ανέφερες ως παράδειγμα ή οποιοδήποτε άλλο «top») καλύτερο στην εκπαίδευση από οποιοδήποτε ελληνικό;

edit
ΥΓ: Εδώ νομίζω πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν εννοώ ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι τέλεια με αυτά που λέω. Πράγματι χρήζουν σημαντικών αλλαγών σε πολλά θέματα. Εγώ μιλάω για το δυναμικό των πανεπιστημίων με βάση τους συνεπείς φοιτητές που δεν μπήκαν τυχαία στη σχολή και τους ενδιαφέρει το αντικείμενο, γιατί έτσι είναι οι φοιτητές στα «κορυφαία» πανεπιστήμια του εξωτερικού για διάφορους λόγους (που κατά βάση είναι αρνητικοί).

Με ρωτάς.
"Ποια είναι τα ακαδημαϊκά κριτήρια που κάνουν το MIT (που ανέφερες ως παράδειγμα ή οποιοδήποτε άλλο «top») καλύτερο στην εκπαίδευση από οποιοδήποτε ελληνικό;"
Το εννοείς ακριβώς έτσι; Θα πρέπει να εξηγήσω γιατί θεωρώ το ΜΙΤ καλύτερο από το ΤΕΙ που ετοιμάζονται να κλείσουν λόγω έλλειψης φοιτητών; Υποθέτω πως όχι.
Τα κριτήρια της αξιολόγησης ενός καλού πανεπιστημίου τα έχεις αναφέρει λίγο πολύ εσύ.
1. Χρηματοδότηση. Αν δεν έχεις χρήματα για να τυπώσεις σημειώσεις.....
2. Υψηλής ποιότητας διδακτικό προσωπικό. Συμφωνώ ότι τα καλά μας πανεπιστήμια (αν δέχεσαι τον όρο αυτό ή μήπως θεωρείς ότι όλα είναι ίδια; ) έχουν σημαντικούς ανθρώπους στον τομέα αυτό.
3. Καλό επίπεδο σπουδαστών, που είναι σημαντικό στη διαδικασία της εκπαίδευσης. Οι υψηλής προτίμησης σχολές το έχουν κατά τεκμήριο αυτό το επίπεδο.
4. Έρευνα. Μην υποτιμάς την έρευνα στη διαδικασία των προπτυχιακών. Κάτι φτάνει και στους προπτυχιακούς από το κλίμα στο πανεπιστήμιο.
Αυτοί είναι και οι λόγοι που το ΕΜΠ είναι καλύτερο από το ΤΕΙ που ανέφερα παραπάνω, κάποιοι απ' αυτούς κάνουν το ΜΙΤ καλύτερο από το ΕΜΠ.
Γράφεις.
"Εξήγησα επίσης και το γιατί δεν αξίζει να πάει κανείς στο εξωτερικό για να κάνει μεταπτυχιακό (πόσο μάλλο προπτυχιακό) φέρνωντας και παράδειγμα από πανεπιστήμιο του top10, το Imperial Colege"
Έχω ακούσει από πολλούς, καθηγητές, φοιτητές κ.λ.π., στις κουβέντες που είχα πριν φύγω, ότι τα μεταπτυχιακά δεν είναι και τόσο αυτονόητα για τους καλούς φοιτητές. Προηγούνται κάποια κομματικά μεταπτυχιακά (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ) και μετά ότι μείνει είναι για τους απολύτως κορυφαίους. Εύχομαι να μην είναι έτσι, όμως είμαι σχεδόν σίγουρος ότι είναι.
Και δύο προσωπικά θέματα που με απασχόλησαν.
Το πρώτο. Αν έμενα εδώ θα με ενδιέφερε η Κρήτη. Παρ' όλα τα σοβαρά οικονομικά (και όχι μόνο) προβλήματα που υπάρχουν τα τελευταία χρόνια στο ΙΤΕ, νομίζω ότι είναι ο πιο ενδιαφέρων χώρος στην επιστήμη μας. Το πρόβλημα είναι ότι μάλλον θα χρειαζόμουν περισσότερα χρήματα απ' ότι τώρα (σε κάθε περίπτωση όχι λιγότερα).
Και το δεύτερο. Γράφεις.
"Εγώ μιλάω για το δυναμικό των πανεπιστημίων με βάση τους συνεπείς φοιτητές που δεν μπήκαν τυχαία στη σχολή και τους ενδιαφέρει το αντικείμενο".
Πόσοι είναι αυτοί οι φοιτητές; Φοβάμαι όχι πολλοί. Αρκετοί είναι απογοητευμένοι που δεν πέρασαν πολυτεχνείο. Άλλοι βρέθηκαν όχι από αγάπη για το αντικείμενο, αλλά λόγω της χαμηλής βάσης, μία τυχαία προτίμηση ανάμεσα σε διάφορες άλλες. Αυτό δεν αντανακλά στο επίπεδο σπουδών;
Στην Αγγλία τα φυσικά τμήματα των πανεπιστημίων απαιτούν, για να σε κάνουν δεκτό, τη μεγαλύτερη βαθμολογία στα A-levels. Δες εδώ το σύνολο της βαθμολογίας για την εισαγωγή σε κάθε τμήμα και θα καταλάβεις.
https://www.thecompleteuniversityguide.co.uk/league-tables/rankings
Με λίγα λόγια θέλω να πω ότι στην Ελλάδα έχουμε ανατρέψει τα πάντα. Πολλοί άριστοι πάνε σε μέτριες επιστημονικά σχολές, για την αποκατάσταση στο Δημόσιο, και πολλοί μέτριοι βρίσκονται χωρίς να το θέλουν σε κορυφαίες επιστημονικά σχολές. Βέβαια αυτά θα αλλάξουν, αλλά δυστυχώς, τώρα πια, θα έχουμε πολύ σοβαρότερα προβλήματα στη ζωή μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[venividivici43946]

@schooliki
Η καραμελίτσα για τα παραθυράτα μεταπτυχιακά κάποτε θα πρέπει να τελειώσει. Επειδή αρκετοί είναι ανίκανοι να κάνουν σωστή έρευνα αγοράς και φυσικά να επιτύχουν σε αυτά, βρίσκουν προφάσεις για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολογητα. Δεν έπεται ότι είναι και έτσι.
Οι άξιοι στην πλειονότητα τους γίνονται δεκτοί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[schooliki]

@schooliki
Η καραμελίτσα για τα παραθυράτα μεταπτυχιακά κάποτε θα πρέπει να τελειώσει. Επειδή αρκετοί είναι ανίκανοι να κάνουν σωστή έρευνα αγοράς και φυσικά να επιτύχουν σε αυτά, βρίσκουν προφάσεις για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολογητα. Δεν έπεται ότι είναι και έτσι.
Οι άξιοι στην πλειονότητα τους γίνονται δεκτοί.

Πραγματικά χαίρομαι που ακούω ότι στο Ελληνικό πανεπιστήμιο βασιλεύει η αξιοκρατία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Revekka]

Τα κριτήρια της αξιολόγησης ενός καλού πανεπιστημίου τα έχεις αναφέρει λίγο πολύ εσύ.
1. Χρηματοδότηση. Αν δεν έχεις χρήματα για να τυπώσεις σημειώσεις.....
2. Υψηλής ποιότητας διδακτικό προσωπικό. Συμφωνώ ότι τα καλά μας πανεπιστήμια (αν δέχεσαι τον όρο αυτό ή μήπως θεωρείς ότι όλα είναι ίδια; ) έχουν σημαντικούς ανθρώπους στον τομέα αυτό.
3. Καλό επίπεδο σπουδαστών, που είναι σημαντικό στη διαδικασία της εκπαίδευσης. Οι υψηλής προτίμησης σχολές το έχουν κατά τεκμήριο αυτό το επίπεδο.
4. Έρευνα. Μην υποτιμάς την έρευνα στη διαδικασία των προπτυχιακών. Κάτι φτάνει και στους προπτυχιακούς από το κλίμα στο πανεπιστήμιο.

Αν εξαιρέσουμε την χρηματοδότηση, δεν νομίζω ότι υστερούμε σε τίποτα, ειδικά στο προπτυχιακό. Ειλικρινά.

Για την αξιοκρατία, γίνονται προσπάθειες πολλές! Μπορεί να μην είναι όλα τέλεια, αλλά δεν είναι και στην φάση που ήταν πριν από 10 χρόνια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[exc]

@Schooliki:

- Η χρηματοδότηση μετράει, όντως. Δημιουργεί προβλήματα η υποχρηματοδότηση. Δεν έχει σημασία το απόλυτο μέγεθος της χρηματοδότησης, λοιπόν, αλλά το μέγεθός της εν σχέσει με τις χρηματικές ανάγκες. Πάντως ακόμη στο Φυσικό ΕΚΠΑ δεν έχουμε φτάσει στο σημείο να μην έχουμε να τυπώσουμε σημειώσεις...

- Όπως είπες και τα παλιά μας πανεπιστήμια δεν έχουν πρόβλημα στο επίπεδο των ΔΕΠ. Κάποια άλλα που δημιουργήθηκαν σε διάφορα χωριά την τελευταία 15ετία για μικροκομματικούς λόγους δεν θα τα βάλω στο ίδιο σακί με τα υπόλοιπα.

- Το επίπεδο των φοιτητών στα ελληνικά πανεπιστήμια ούτως ή άλλως δεν λαμβάνεται υπόψη από τους διδάσκοντες. Αυτοί πάντα κάνουν μάθημα όπως θα έκαναν σε άριστους φοιτητές. Από εκεί και πέρα ο κάθε φοιτητής μπορεί να προσπαθήσει να μάθει ή να μην προσπαθήσει αρκετά και να πάρει ένα πτυχίο με πολύ χαμηλό βαθμό ή να μην πάρει καθόλου, αυτό είναι δικό του πρόβλημα και δεν επηρεάζει το επίπεδο του Πανεπιστημίου.

- Ρε φίλε, είπαμε ότι στην Ελλάδα δεν γίνεται πολλή έρευνα... Δεν είπαμε ότι δεν γίνεται καθόλου... Και ειδικά για Φυσικές Επιστήμες οι περισσότεροι καθηγητές συμμετέχουν και σε διεθνή ή καθαρά ξένα ερευνητικά προγράμματα. Και αν μη τι άλλο όταν γίνεται έρευνα στην Ελλάδα, γίνεται για κάτι επιστημονικά σοβαρό, όχι που βλέπω από τα «top» πανεπιστήμια να κάνουν έρευνα για την ταχύτητα του σπέρματος κατά την εκσπερμάτιση και διάφορα τέτοια «εξαιρετικής» σημασίας ζητήματα...

- Από ό,τι κατάλαβα για εσένα το πρόγραμμα σπουδών ενός τμήματος είναι εντελώς άσχετο με το επίπεδο του τμήματος... Είναι, όμως, πολύ σημαντικό πχ εγώ το Φυσικό της Κρήτης που λες ότι θα σε ενδιέφερε αν έμενες Ελλάδα, θεωρώ ότι έχει ένα απαράδεκτα εύκολο πρόγραμμα σπουδών και μοιάζει και με τα προγράμματα του εξωτερικού...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

Για την αξιοκρατία, γίνονται προσπάθειες πολλές! Μπορεί να μην είναι όλα τέλεια, αλλά δεν είναι και στην φάση που ήταν πριν από 10 χρόνια!

οπότε, σε καμμιά εκατοστή χρονια,
θα είμαστε σούπερ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[schooliki]

@Schooliki:
- Το επίπεδο των φοιτητών στα ελληνικά πανεπιστήμια ούτως ή άλλως δεν λαμβάνεται υπόψη από τους διδάσκοντες. Αυτοί πάντα κάνουν μάθημα όπως θα έκαναν σε άριστους φοιτητές. Από εκεί και πέρα ο κάθε φοιτητής μπορεί να προσπαθήσει να μάθει ή να μην προσπαθήσει αρκετά και να πάρει ένα πτυχίο με πολύ χαμηλό βαθμό ή να μην πάρει καθόλου, αυτό είναι δικό του πρόβλημα και δεν επηρεάζει το επίπεδο του Πανεπιστημίου.

Εν τάχει, διότι πρέπει να φύγω.
Στα προηγούμενα συμφωνούμε.
Για το μέσο επίπεδο των φοιτητών και στο ρόλο που παίζει στην εκπαιδευτική διαδικασία θα επιμείνω.

- Ρε φίλε, είπαμε ότι στην Ελλάδα δεν γίνεται πολλή έρευνα... Δεν είπαμε ότι δεν γίνεται καθόλου... Και ειδικά για Φυσικές Επιστήμες οι περισσότεροι καθηγητές συμμετέχουν και σε διεθνή ή καθαρά ξένα ερευνητικά προγράμματα. Και αν μη τι άλλο όταν γίνεται έρευνα στην Ελλάδα, γίνεται για κάτι επιστημονικά σοβαρό, όχι που βλέπω από τα «top» πανεπιστήμια να κάνουν έρευνα για την ταχύτητα του σπέρματος κατά την εκσπερμάτιση και διάφορα τέτοια «εξαιρετικής» σημασίας ζητήματα...

Ειλικρινά δεν έχω καμιά πρόθεση να απαξιώσω τα Ελληνικά πανεπιστήμια στην έρευνα. Για το επίπεδο και την ποιότητα της κάθε έρευνας, η απόλυτη θέση σου με ξεπερνά, αδυνατώ να μπω σε τέτοια συζήτηση.
Αν μιλήσουμε γενικά για την έρευνα, ας δούμε την ιστοσελίδα Microsoft Academic Searc https://academic.research.microsoft....mainid=19&subdomainid=0&last=10&continentid=4
που αναφέρεται στις δημοσιεύσεις οργανισμών και πανεπιστημίων της Ευρώπης τα τελευταία 10 χρόνια πάνω στη φυσική (μπορείς να δεις οτιδήποτε άλλο, και για όλο τον κόσμο).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lilla My]

Εγώ επέλεξα να σπουδάσω στο εξωτερικό, επειδή:

• γνωρίζω άπταιστα τη γλώσσα (μητρική)
• έχω σκοπό να μείνω μόνιμα εδώ
• έχω και την οικογένειά μου εδώ (γονείς, αδέρφια και συγγενείς από τη μεριά της μητέρας μου)

Πιστεύω, ότι εφόσον έχω σκοπό να μείνω εδώ, με συμφέρει περισσότερο να έχω πτυχίο φινλανδικού πανεπιστημίου. Γι΄αυτό, άλλωστε, ξαναέδωσα εισαγωγικές για την ίδια σχολή, που σπούδαζα και στην Ελλάδα. Δεν κατέφυγα στη λύση του εξωτερικού, επειδή απέτυχα στις πανελλήνιες/δεν πέρασα σε σχολή, που να με ενδιαφέρει. Αντίστοιχα βέβαια, αν είχα σκοπό να εργαστώ στην Ελλάδα, θα είχα κάτσει στ΄αυγά μου. Πρώτα σκέφτηκα, πού θέλω να φτιάξω τη ζωή μου και πήρα τις αποφάσεις μου ανάλογα με το τι πιστεύω πως θα με διευκολύνει περισσότερο στην πορεία, που επέλεξα. Το τι θέση κατείχε το πανεπιστήμιο του Ελσίνκι σε όλα αυτά τα ranking lists, δεν έπαιξε ρόλο στην απόφασή μου να αφήσω τις σπουδές μου στο ΑΠΘ για τις σπουδές στο Uni. Helsinki.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[manos90]

Η σημαντικοτερη διαφορα των πανεπιστημιων στις ανεπτυγμενες χωρες απο τα ελληνικα,ειναι η αμεση συνδεση που εχουν με την αγορα εργασιας.Οι φοιτητες επεξεργαζονται πραγματικα προβληματα και οι καθηγητες ενσωματωνουν στο μαθημα τους τις εμπειριες τους απο την βιομηχανια.Εδω οι περισσοτεροι εχουν δουλεψει απο ελαχιστα εως καθολου σε εταιριες (δεν μιλαω για ερευνα)

Αντιθετα στην θεωρητικη γνωση τα ελληνικα πανεπιστημια γενικα νομιζω οτι υπερτερουν,υπο την προυποθεση βεβαια οτι ο φοιτητης εχει ορεξη να ψαχτει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

Ακριβώς Μάνο. Για να συμπληρώσω, στα Ελληνικά Πανεπιστήμια η γνώση διδάσκεται για την γνώση και όχι τόσο για πρακτικό αντίκρισμα. Διδάσκονται πράγματα που πιθανόν ο φοιτητής και μετέπειτα πτυχιούχος, να τα χρησιμοποιήσει μόνο αν προχωρήσει σε επιπλέον μεταπτυχιακές σπουδές. Διαφορετικά, δεν γίνεται αξιοποίηση των γνώσεων σε κάποιο συγκεκριμένο πλαίσιο εργασίας. Από την μια καλό είναι αυτό, διότι η μάθηση είναι πολύπλευρη, ολοκληρωμένη και διεπιστημονική. Από την άλλη το μόνο αρνητικό, είναι η απουσία διασύνδεσης με την αγορά εργασίας. Βέβαια και στο εξωτερικό είδαμε τα αποτελέσματα, όπου για παράδειγμα πτυχιούχοι Φυσικοί του 3-ετούς BSc υστερούν κατά 50% σε ποιότητα και ποσότητα σε σχέση με τους συναδέλφους τους των 4 ή 5-ετών ενιαίων πτυχίων σε χώρες όπως Ελλάδα, Ρωσία, Κορέα, Κίνα,..κλπ. Βέβαια μήπως θα ήταν καλύτερα, οι σπουδές στην χώρα μας να είναι «χωρισμένες» σε δυο ταχύτητες, για εκείνους που θέλουν να προχωρήσουν ερευνητικά και για εκείνους που θέλουν απλά να ζήσουν με το πτυχίο τους; Μήπως η λογική «όλοι ενιαίο πτυχίο» μας οδήγησε στο άλλο άκρο, της πολύπλευρης ημιμάθειας / αμάθειας; Αν και στο θέμα της μάθησης, μοναδικός υπεύθυνος είναι ο ίδιος ο φοιτητής. Τελικά είναι λίγο δύσκολο να υπάρξουν ξεκάθαρες λύσεις. Υπάρχουν πολύ λεπτά ζητήματα που ως γνωστό δεν θίγονται διότι θίγουν συμφέροντα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Jack of Spades]

Η σημαντικοτερη διαφορα των πανεπιστημιων στις ανεπτυγμενες χωρες απο τα ελληνικα,ειναι η αμεση συνδεση που εχουν με την αγορα εργασιας.Οι φοιτητες επεξεργαζονται πραγματικα προβληματα και οι καθηγητες ενσωματωνουν στο μαθημα τους τις εμπειριες τους απο την βιομηχανια.Εδω οι περισσοτεροι εχουν δουλεψει απο λιγο εως ελαχιστα σε εταιριες (δεν μιλαω για ερευνα)

Για τα Πανεπιστήμια δεν ξέρω τι και πως,στα Τ.Ε.Ι. όμως δεν ισχύει αυτό που λες φίλε μου!

Αφενός τα πρόγραμματα σπουδών τους είναι τέτοια που δίνουν έμφαση στο τι θα συναντήσει ο φοιτητής στην αγορά εργασίας (εργαστήρια κ.λπ.) αφετέρου για να γίνεις μόνιμος καθηγητής σε Τ.Ε.Ι. εκτός από διδακτορικά κ.λπ. πρέπει να έχεις και αποδεδειγμένη εργασιακή εμπειρία προϊσταμένου (ψάξε προσοντολόγια και θα καταλάβεις)...
Για να μη μιλήσω για τους έκτακτους,οι οποίοι είναι όλοι τους εν ενεργεία εργαζόμενοι σε εταιρείες και διδάσκουν στο Τ.Ε.Ι. για λόγους prestige και δημοσίων σχέσεων (γιατί ούτως ή άλλως τα λεφτά είναι ψίχουλα)...
Εγώ π.χ. έκανα κονέ με το εργοστάσιο της Ε.Β.Ζ. στις Σέρρες μέσω έκτακτου καθηγητή που δουλεύει στο τμήμα ποιοτικού ελέγχου και τους πουλάω τώρα αναλώσιμα!

Μην τα τσουβαλιάζουμε και όλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[antoniablackey]

Παιδια βοηθεια!θελω να σπουδασω στο εξωτερικο και εχω αρκετες αποριες βασικα δεν ξερω τιποτα πανω σε αυτο το θεμα
κοιταξτε δεν θα ηθελα σε καμια περιπτωση να σπουδασω ελλαδα και ποσο μαλλον να περασω το λουκι με τις πανελληνιες.σκεφτομουν δηλαδη τα χρηματα που θα χαλαγα τα επομενα 2 χρονια σε φροντιστηρια (περιπου 9000 ευρω) να τα κρατησω για το εξωτερικο ειμαι σχετικα καλη μαθητρια και πιστευω πως αν μεινω εδω χωρις να εχω καποιο στοχο δεν θα μπορεσω να τα καταφερω και θα ηθελα να με βοηθησετε στις εξης ερωτησεις
1)μπορω να μην δωσω πανελληνιες και να μπω σε καποιο πανεπιστημιο μονο με τον βαθμο του απολυτηριου λυκειου?
2)πως μπορω να δηλωσω για υποτροφια δηλαδη ποιες οι προυποθεσεις?
3)τι πτυχιο αγγλικων πρεπει να εχω?
4)αν δεν χρειαζετε να δωσω πανελληνιες τα δυο χρονια που θα εχω "κενο"θα μπορουσα να διαβασω για να παρω το proficiency γιατι συγουρα καπου θα το χρησιμοποιησω
5)ειναι καλητερα να επιλεξω καπου αναμεσα σε τσεχια βουλγαρια σλοβακια αγγλια αμερικη ή αυστραλια?
παιδια δεν ξερω τιποτα οποτε οποιαδηποτε πληρροφορια μου δωσετε θα ειναι πραγματικα πολυ χρησιμη!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Shadowfax]

Για το απολυτήριο χωρίς πανελλήνιες, νομίζω δεν αναγνωρίζεται από τίποτα εκτός Ελλάδας.

Για το prof, δε χρειάζεται τυπικά αφού θα σε βάλουν να δώσεις Αγγλικά τα περισσότερα. Έτσι κι αλλιώς συγκεκριμένα ιδρύματα πάνε με συγκεκριμένα πτυχία, οπότε πρέπει να ξέρεις πριν πού θα πας και τι θα δώσεις. Ουσιαστικά, στοιχειώδες, στην τελική, proficiency θα τo θεωρούσα απαραίτητo, για μένα τουλάχιστον, για να φύγω έξω για σπουδές. Χωρίς να λέω ότι μόνο του είναι αρκετό, είναι μια βάση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[antoniablackey]

δηλαδη για να περασω σε καποιο πανεπιστημιο πρεπει να τελειωσω την γ΄λυκειου με καλο μεσο ορο και να δωσω και πανελληνιες απλα για να τις δωσω ή πρεπει και σε αυτες να γραφω καλα???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cookies&chips]

δηλαδη για να περασω σε καποιο πανεπιστημιο πρεπει να τελειωσω την γ΄λυκειου με καλο μεσο ορο και να δωσω και πανελληνιες απλα για να τις δωσω ή πρεπει και σε αυτες να γραφω καλα???

Τα πανεπιστημια στο Ηνωμενο Βασιλειο ζηταν απουτηριο με x συγκεκριμενο βαθμο. Το απολυτηριο θα πρεπει να εχει αποκτηθει με πανελληνιες, ΠΑΡ'ΟΛΟ που ο απαιτουμενος βαθμος αφορα μονο τον γενικο βαθμο του απολυτηριου.

Σε καποιεες περιπτωσεις, ζητουν και συγκεκριμενο βαθμο σε καποια μαθηματα (πχ. Απολυτηριο με 18 και Μαθηματικα με 18). Κατα 99% θα σου ζητησουν βαθμο σε μαθημα που δινεις πανελληνιως. Αρα, σε αυτη την περιπτωση, πρεπει να γραψεις καλα και στις πανελληνιες. Αλλα ο προφορικος βαθμος μπορει να σε βοηθησει αρκετα.


Καθε πανεπιστημιο εχει αλλες προδιαγραφοες. Αλλος θελει 19, αλλος 18, αλλος 17 αλλα και με δυο μαθηματα πανβρεταννικων (a-levels), αλλος θελει 15. Εξαρταται το πανεπιστημιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[antoniablackey]

Τα πανεπιστημια στο Ηνωμενο Βασιλειο ζηταν απουτηριο με x συγκεκριμενο βαθμο. Το απολυτηριο θα πρεπει να εχει αποκτηθει με πανελληνιες, ΠΑΡ'ΟΛΟ που ο απαιτουμενος βαθμος αφορα μονο τον γενικο βαθμο του απολυτηριου.

Σε καποιεες περιπτωσεις, ζητουν και συγκεκριμενο βαθμο σε καποια μαθηματα (πχ. Απολυτηριο με 18 και Μαθηματικα με 18). Κατα 99% θα σου ζητησουν βαθμο σε μαθημα που δινεις πανελληνιως. Αρα, σε αυτη την περιπτωση, πρεπει να γραψεις καλα και στις πανελληνιες. Αλλα ο προφορικος βαθμος μπορει να σε βοηθησει αρκετα.


Καθε πανεπιστημιο εχει αλλες προδιαγραφοες. Αλλος θελει 19, αλλος 18, αλλος 17 αλλα και με δυο μαθηματα πανβρεταννικων (a-levels), αλλος θελει 15. Εξαρταται το πανεπιστημιο.

δηλαδη δεν γλυτωνω τις πανελληνιες??????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cookies&chips]

δηλαδη δεν γλυτωνω τις πανελληνιες??????

Θα σου προτεινα 100% να μην το ρισκαρεις. Υπαρχει μια παρα πολυ μικρη περιπτωση καπου καποιο πανεπιστημιο στην Αγγλια να σε δεχτει χωρις Πανελληνιες, αλλα εγω δε θα παιρνα (και δεν πηρα) τετοιο ρισκο. Με μετριο διαβασμα (εξαρταται και την κατευθυνηση οσον αναφορα το φροντιστηριο) μπορεις να βγαλεις ενα 17 απολυτηριο και να μπεις σε μια αξιοπρεπεστατη σχολη στο ΗΒ.

Αν παλι το κατεχεις στα Γαλλικα, τα γαλλικα πανεπιστημια δεχονται με απολυτηριο ΜΕ πανελληνιες, αλλα χωρις προϋποθεση βαθμου (δλδ και με 9,5 να ναι, σε δεχονται).


Για παραδειγμα: Ειμαι θεωρητικη, δεν εκανα φροντιστηριο στη Β', εκανα ιδιαιτερα στην Γ' μονο στην Εκθεση και στο Αγνωστο, και κατα 90% βγαζω απολυτηριο 18. Με το καταλληλο πτυχιο Αγγλικων, μπορω να μπω στη συντριπτικη πλειοψηφια βρετανικων πανεπιστημιων. (εχω κανει και την αντιστοιχη αιτηση στο UCAS και τα λοιπα). Απλα, συνειδητα, τεινω να επιλεξω καποιο Ελληνικο πανεπιστημιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.