Για να είμστε ξεκάθαροι, η επιστήμη ενδιαφέρεται για την επιστήμη, από κει και πέρα ποσώς την ενδιαφέρει η όποια ηθική προέκταση. Αυτούς που τους ενδιαφέρουν τα επικοινωνιακά είναι συνήθως αυτοί που βρίσκονται από πίσω και χρηματοδοτούν/κατευθύνουν τις όποιες έρευνες.
Εμ δεν είμαστε ξεκάθαροι όμως έτσι. Η επιστήμη δεν είναι ένα ξέμπαρκο αποστειρωμένο περιβάλλον πειραμάτων αποκλειστικά, αποκομμένο από οτιδήποτε γύρω της. Τελικά εδώ δε μιλάμε και για κάτι αόριστο γύρω της που υποτίθεται πρέπει να την αφορά, οπότε και ξέμπαρκη να τη θεωρήσεις πάλι δε βγαίνεις πουθενά επειδή ακριβώς μιλάς για κάτι που βρίσκεται συνέχεια μπροστά της, κάθε μέρα σ' αυτό που κάνει, στο εργαστήριο, στο αντικείμενό της και στο μέσο μελέτης του. Ο επιστήμονας που αδιαφορεί για θέματα που έχουν να κάνουν άμεσα μ' αυτό που κάνει κάθε μέρα, που δε βλέπει τον τομέα του διαθεματικά, σαν ολόκληρο πράγμα με όλες του τις παραμέτρους, για μένα δεν είναι επιστήμονας και η επιστήμη που ενδιαφέρεται μόνο για την επιστήμη --αυθαίρετα βγάζουμε και τη βιοηθική έξω απ' τον ορισμό βέβαια, αν και δε, τέλος πάντων-- που δεν ψάχνεται και δεν αναβαθμίζει τις μεθόδους της λαμβάνοντας υπόψη τεχνολογία, κοινωνική φάση, τους ίδιους τους τύπους που την προωθούν, για μένα δεν είναι επιστήμη. Ο πάνω τύπος είναι ο ίδιος που δε θα κάτσει να σκεφτεί όποια πρόταση κι αν πέσει στο τραπέζι του (από όποιους φορείς και με όποια κίνητρα) αφού όλα είναι "για την επιστήμη". Κι επειδή το θέμα είναι προσωπικό πάντα, εγώ δε θέλω έναν τέτοιο τύπο στο εργαστήριο.
Στο κομμάτι της επικοινωνίας πάλι υπάρχει θέμα. Κι ενώ συμφωνώ μ' αυτό που λες και με το ότι τα πράγματα παίρνουν συγκεκριμένη κατεύθυνση απ' αυτούς που χρηματοδοτούν, πάλι αυτό δεν αναιρεί το ρόλο της επιστήμης (ρόλος = επικοινωνία των θεμάτων της). In fact υπάρχει
ολόκληρο κομμάτι της που ασχολείται μ' αυτό αλλά κι ένα βήμα πιο πέρα να το πας, για μένα αυτή η επικοινωνία είναι ευθύνη όλων των επιστημόνων, ο καθένας στον/στους τομέα/τομείς του. Ε, και το point για να το μπλέξω τώρα λίγο και με το θέμα είναι ότι αυτή η ταμπέλα δεν επικοινωνεί ΚΑΘΟΛΟΥ ένα βασικό θέμα καθημερινής έρευνας.
Καμιά φορά είμαστε και ρεαλιστές όμως κι αυτός ο ρεαλισμός μέσα μάς λέει ότι, όταν συγκρίνεις τα πάνω με την πραγματικότητα σήμερα, τα περισσότερα ίσως είναι ιδεολογικές παπαριές. Και συμφωνώ σ' αυτό πολύ, χωρίς χρήμα στην τελική σκατά και η έρευνα σκατά και τα εργαστήρια και μάλλον το τελευταίο πράγμα που θα σε νοιάξει θα 'ναι η βιοηθική. Κι απ' τη στιγμή που το χρήμα ελέγχει την έρευνα, το χρήμα θα ελέγξει και την επικοινωνία της, το χρήμα και τις μεθόδους τις, και τα μέσα της, κι αν στην τελική φέρεις κι αντιρρήσεις τον πούλο. Σωστά όλα, ναι, με μια διαφορά: όλο το θέμα ξεκίνησε κυρίως από το πώς θα ήθελα να είναι τα πράγματα, όχι από το πώς είναι τα πράγματα. Σαφώς αυτό δεν επηρεάζει τίποτα αλλά να, λέμε λίγο για το τι θα μ' άρεσε να βλέπω γύρω.
Συνεχίζω λοιπόν να μη θεωρώ επιστήμονα αυτόν που δεν έχει τ' αρχίδια να απολυθεί/φέρει αντιρρήσεις σε κάτι που παραβιάζει την επιστημονική ηθική, δεοντολογία, όλα αυτά τα ωραία, και συνεχίζω να μη θεωρώ επιστήμη την τακτική που δε λαμβάνει υπόψη όλες τις παραμέτρους, ή έστω δεν προσπαθεί.
Τώρα, την άποψή σου θα τη συμμεριζόμουν αν αυτό γινόταν χωρίς λόγο από μέρους τους. Δεν γίνεται όμως. Από τη στιγμή που έρχεται ο άλλος και σου παίζει "ύπουλα" θα φερθείς και εσύ ανάλογα. Με λίγα λόγια για μένα καλά κάνουν και θέτουν τέτοια διλήμματα, γιατί καταδεικνύουν πολύ πετυχημένα πόσο μπάζει ο αντίλογος.
Και ξαναλέω, ο αυτοκαθορισμός δε χρειάζεται στηρίγματα, δε θες πρότυπα συμπεριφοράς για να αντιδράσεις σε οτιδήποτε, α εσύ γράφεις με τόνους άρα θα γράφω κι εγώ έτσι. Και με το ίδιο σκεπτικό δε θέλω και μια επιστήμη ετεροκαθοριζόμενη, α οι ακτιβιστές έκαναν αυτό, πάρτε για να μάθετε το ίδιο ύπουλα. Για τον average Jo billboards στο ίδιο κλίμα κι απ' τις δύο πλευρές δεν καταδεικνύουν τίποτα, μόνο μια ηλίθια επίδειξη που του θυμίζει τα ωραία χρόνια στο δημοτικό, ΑΝ δεν πέσει στην παγίδα με όλες τις συναισθηματικές πίπες που του πετάνε και οι δύο that is. Κι ενώ λες χαλαρά ότι οι ακτιβιστές δεν έχουν και καμιά υποχρέωση να παίξουν σοβαρά, ε, η επιστήμη δεσμεύεται από την επικοινωνία πάνω, για μένα. At the end of the day απ' τους δύο αυτή έχει την ευθύνη να δώσει στον άλλο να καταλάβει τι παίζει.
