Γεια σας και από μένα. Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον αρκετές σελίδες από το θέμα (όχι και τις 88!) και χαίρομαι που υπάρχει κι άλλος κόσμος που ξαναδίνει πανελλήνιες μετά από κάποια χρόνια! Να σας πω λοιπόν κι εγώ τον πόνο μου.... Εδωσα το 2003 και πέρασα στο ΤΕΙ Αθήνας, σε τμήμα που δεν μου άρεσε... το δήλωσα εν μέρει ελαφρά τη καρδία, μετά από παραινέσεις (πρήξιμο, για να είμαι ειλικρινείς) καθηγητών στο φροντιστήριο και ήμουν τόσο γκαντέμω, που πέρασα εκεί.
Πήγα για ένα εξάμηνο και κάτι, πέρασα ξυστά από την κατάθλιψη και αποφάσισα ότι δεν θα χάσω τον ύπνο μου κι ότι δεν γίνεται να τελειώσω μια σχολή με το ζόρι! Πήγα σε μία ιδιωτική σχολή δημοσιογραφίας, που ήταν αυτό που εξαρχής μου άρεσε και εν συνεχεία έπιασα δουλειά. Παραιτήθηκα πριν λίγο καιρό και πλέον είμαι ξανά σε αναζήτηση δουλειάς.
Αποφάσισα να δώσω ξανά πανελλήνιες. Ο λόγος δεν είναι για να έχω ένα πτυχίο ΑΕΙ. Οχι ότι με χαλάει, αλλά ξέρω ότι στη σημερινή αγορά εργασίας, ένα πτυχίο δεν σε σώζει. Το βασικό μου κίνητρο είναι το απωθημένο... θέλω να το κάνω καθαρά για μένα και έχω αποφασίσει να μην πω τίποτα σε κανένα, ούτε γονείς, ούτε φίλους. Αν περάσω κάπου, έχει καλώς, αν όχι, δεν πειράζει. Η αλήθεια είναι ότι νιώθω κάπως κομπλεξικά, γιατί οι περισσότεροι φίλοι μου έχουν τελειώσει κάποιο ΑΕΙ, αν και οι ίδιοι κάνουν τα πάντα για να με βοηθήσουν να "ξεκολλήσω" από αυτή την ιδέα.
Δεν έχω στόχο να περάσω σε τμήμα ΜΜΕ, όμως υπάρχουν πολλά αντικείμενα που με ενδιαφέρουν, στο πεδίο των ανθρωπιστικών σπουδών. Επαγγελματική αποκατάσταση δεν προσφέρουν τα συγκεκριμένα τμήματα πλέον, όμως είναι αντικείμενα εξαιρετικού ενδιαφέροντος, για μένα. Επιπλέον, έχω την ελπίδα ότι αφού δεν θέλω κάποια σχολή υψηλής ζήτησης, οι βάσεις στα εν λόγω τμήματα θα πέσουν
Τώρα, στη δυσκολία του εγχειρήματος... Καταρχάς να πω ότι ντρέπομαι λίγο να ξαναδώσω.. όμως ξέρω ότι είναι χαζό να ντρέπομαι, ποιός ο λόγος; Ημουν Θεωρητική και έδωσα το 2003, όπως προείπα, δηλαδή εννιά μαθήματα. Φέτος σκοπεύω να επιλέξω Βιολογία γενικής... τα είχα πάει ανέλπιστα καλά τότε και θυμάμαι ότι το βιβλίο ήταν εύκολο και το μάθημα μου άρεσε πολύ. Σε κάθε περίπτωση, το προτιμώ από το να διαβάσω 2 κακογραμμένα βιβλία ιστορίας.
Επειδή δεν είναι πολύ νωρίς, σκέφτομαι να ξεκινήσω με αρχαία-λατινικά για να "πάρω μπροστά" και να συνεχίσω με ιστορία-λογοτεχνία. Είναι όλα μαθήματα που τα διάβαζα ευχαρίστως και πιστεύω ότι μόλις μπω στο κλίμα θα τα θυμηθώ. Αυτές οι γνώσεις υπάρχουν μέσα στο κεφάλι μου, απλά θα πρέπει να τις ανασύρω! Στην Εκθεση δόξα τω Θεώ θεωρώ πως δεν θα έχω πρόβλημα. Και την πρώτη φορά έγραψα καλά και έκτοτε έχω γράψει πάρα πολλά κείμενα, λόγω δουλειάς!
Γράφτηκε πολλές φορές σε προηγούμενες απαντήσεις ότι οι πανελλήνιες είναι "μαρτύριο", "γολγοθάς" κλπ. Διαφωνώ. Σε καμιά περίπτωση δεν λέω ότι είναι εύκολο, αλλά αποφάσισα να σκέφτομαι ότι δίνω μαθήματα σε μια εξεταστική... από τη σύντομη εμπειρία μου στα φοιτητικά έδρανα αποκόμισα ότι η ύλη της εξεταστικής είναι παρόμοια με των πανελληνίων, εννοώ σε όγκο. Αρα, impossible is nothing.
Το θετικό είναι ότι σε αυτή τη φάση που είμαι άνεργη, έχω τουλάχιστον χρόνο να αφιερώσω στο διάβασμα. Επιπλέον σκέφτομαι να δώσω αγγλικά κ ιταλικά. Τι στο καλό, ιταλική φιλολογία θα μπω, στη χειρότερη περίπτωση!
Κλείνω με μια ερώτηση: αληθεύει ότι πλέον δεν ισχύουν οι προφορικοί βαθμοί και μετρούν μόνο του γραπτού; Στην περίπτωσή μου νομίζω ότι είναι καλύτερα.
Συγνώμη για το κατεβατό! Περιμένω τις απόψεις σας!
