2 ou 3 choses que je sais d'elle (1967)
Μία ταινία που για να περιγραφεί ορθά μάλλον χρειάζεται πένα κριτικού..
Βασικό της χαρακτηριστικό η κριτική του καπιταλιστικού συστήματος και της υπερκατανάλωσης που κυριαρχεί την καθημερινότητά μας..
Η προσφιλής συνήθεια του Godard να ψιθυρίζει στη διάρκεια της ταινίας αλλά και ο ευθύς λόγος των ηθοποιών στην κάμερα την ξεχωρίζουν σκηνοθετικά..
Πάραυτα, στο τέλος, ένιωσα έντονη την ανάγκη ερμηνείας τόσο των θέσεων του σκηνοθέτη όσο και των συμβολισμών της ταινίας..
Τις καταλαβαίνεις, ξέρεις ότι είναι εκεί αλλά δεν είσαι σίγουρος αν αυτό που κατάλαβες αντιστοιχεί στις προθέσεις του σκηνοθέτη.
Ευχαρίστως να ακουγόταν και η γνώμη κάποιου πιο "καταρτισμένου" θεατή.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.