Στο μέλλον προβλέπεται θετικό για την Παιδαγωγική Επιστήμη. Μην ξεχνάμε πως πρόκειται για μια διαχρονική επιστήμη που σχετίζει την γνώση ως τεχνοκρατικό κομμάτι και την μάθηση αυτής. Μια διαχρονική επιστήμη που θέτει τα θεμέλια μάθησης στον άνθρωπο από την μικρή του ηλικία και τον εντάσσει στον κόσμο της μάθησης, της κοινωνίας, της γνώσης και της επιστήμης άλλο αν στην χώρα μας...οι περισσότερες δασκάλες ή οι περισσότεροι δάσκαλοι σκέφτονται ως δημόσιοι υπάλληλοι και όχι σαν δημόσιοι λειτουργοί. Μπορεί για κάποιους η λέξη "δάσκαλος" να μην έχει ακουστική ή να μην τους αρέσει, αλλά και αυτοί από έναν δάσκαλο ξεκίνησαν να μαθαίνουν...ώστε να φτάσουν σε ένα σημείο να θέλουν να ασχοληθούν με Νομική, Ρομποτική, Ιατρική,...κτλ. Δυστυχώς αυτό που εκλαμβάνω ως αναγνώστης των μηνυμάτων σας, είναι ένα κόμπλεξ κάποιων για τον "δασκαλάκο" έναντι του «πυρηνικού» επιστήμονα "δικηγόραρου". Κατεβείτε λίγο στην πραγματικότητα. Η Νομική είναι μια επιστήμη με συγκεκριμένο πλαίσιο επιστημονικό όσο και επαγγελματικό. Για μένα δεν είναι επιστήμη με την έννοια της επιστήμης όπως την ορίζει η φιλοσοφία ή όπως είναι η φυσική. Η Νομική είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο και προέκυψε από τότε που ο άνθρωπος έθεσε κανόνες συμβίωσης. Στην επιστήμη αναζητάς, ψάχνεις, προσπαθείς να αποδείξεις εικασίες ή λογικές αλήθειες και όχι να δίνεις ερμηνείες κατά το δοκούν με χίλια δυο παράθυρα απόψεων και "άρθρων". Η επιστήμη είναι βασισμένη σε αξιωματική θεμελίωση και σε λογική συνέπεια. Ένας άνθρωπος πιθανόν στην ζωή του, να μην χρειαστεί δικηγόρο, αλλά έναν δάσκαλο θα χρειαστεί για να μην...μείνει κούτσουρο και πληρώνει τους δικηγόρους σαν γύφτος μεθυσμένος. Η Νομική δεν είναι επιστήμη πρώτης ανάγκης αλλά ένα επιστημονικό πλαίσιο που ρυθμίζει τους νόμους της κοινωνίας για την συνύπαρξή μας. Η μάθηση είναι πρώτη ανάγκη. Είναι κοινωνικό αγαθό. Στην χώρα μας, το 95% των πτυχιούχων Νομικής ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Πολλοί εξ' αυτών είναι δικηγόροι με μπακαλίστικη νοοτροπία. "Κυνηγάνε" τον πελάτη στο πεζοδρόμιο μπας και "λαδωθεί" η μηχανή για να ξεκινήσει η εκδίκαση της υπόθεσης...και τα φέσια από πελάτες πάνε σύννεφο. Ρωτήστε έναν δικηγόρο να σας πει:
α). αν εργάζεται ως νομικός σύμβουλος σε μια εταιρεία ή σε μια τράπεζα ή στο δημόσιο, πληρώνεται με την υπόθεση (δηλ., δεν υπάρχει μόνιμος μισθός εκτός και αν οι υποθέσεις πέφτουν βροχή)
β). αν έχει δικό του γραφείο εκτός από Αναγκαστική Απαλλοτρίωση ή Μίσθωση Πανδέκτη και Οροφοκτησίας θα πρέπει να έχει και ικανότητες εμπόρου: να μπορεί να προσελκύει πελάτες και να παρουσιάζει ένα πλαίσιο κοινών υπηρεσιών (από τους συναδέλφους) ως διαφορετικές για να τον πείσει, να του ξεκινήσει την υπόθεση και να του πάρει τα φράγκα
σημείωση: η λήψη των χρημάτων είναι δύσκολο κομμάτι επειδή ζούμε σε άσχημες εποχές και οι πελάτες δεν πληρώνουν εύκολα
γ). ωράριο εργασίας δεν έχει, γιατί η προετοιμασία των υποθέσεων είναι χρονοβόρα δουλειά και θα πρέπει να είναι αρκετά προσεχτική για να μην περάσει στα "χαμηλά" από τον Δικαστή και ξεφτυλιστεί ο ίδιος ο δικηγόρος ως Νομικός στον συνεργάτη του, τον Δικαστή (βλέπετε, υπάρχει ένας "ανταγωνισμός" και μια "αξιοπρέπεια" εφόσον και οι δυο έχουν το ίδιο πτυχίο) και δεν ξαναδικάσει υπόθεση με τον ίδιο Δικαστή
σημείωση: το ωράριο εργασίας είναι ένα σημαντικό θέμα, αφού η ζωή δεν είναι επιστήμη αλλά και οικογένεια, φίλοι, προσωπικός χρόνος,...κτλ
δ). οι νεοασκούμενοι δικηγόροι παίρνουν μόνο 300 € μέσα στα οποία περιλαμβάνονται τα έξοδα σε φωτοτυπίες υποθέσεων του γραφείου
Παρόμοια η εργασία ενός συμβολαιογράφου ως προς το θέμα ωραρίου και πελατολογίου. Ο δικαστικός κλάδος είναι ένα δύσκολο θέμα: οι εξετάσεις είναι πολύ δύσκολες και συνήθως περνάνε κοπέλες λόγω της παπαγαλίας και του μεθοδικού διαβάσματος που κάνουν (ξέρω καλούς δικηγόρους που απέτυχαν να περάσουν στις εξετάσεις δικαστών, αλλά αντιθέτως η εισαγγελέας με την κομψή γόβα και το μίνι ταγιέρ πλέον είναι μια πραγματικότητα). Γενικά και το ένα επάγγελμα έχει θετικά ή αρνητικά και το άλλο έχει θετικά ή αρνητικά. Απλά η Παιδαγωγική είναι το μέσο της μάθησης. Ειδικά σε αυτόν τον αιώνα που γίνονται έρευνες πάνω στην Παιδαγωγική διαδικασία πολλών μαθημάτων όπως μαθηματικά, φυσική, έκθεση,...κτλ που είναι θεμέλια για την δόμηση ενός ανθρώπου ως λογικό όν. Η Νομική συμβάλλει στον άνθρωπο σε κάτι; Όχι. Απλά ήταν ένα επάγγελμα παλιά, που λόγω λίγων δικηγόρων υπήρχε ψωμί μπόλικο σε σχέση με άλλα επαγγέλματα και όσο να 'ναι ήταν λίγοι και είχαν κάποια σοβαρότητα (όχι όπως τώρα που βλέπεις και πασαρέλα δικηγόρων
). Ο Ελληνικός κόσμος το έβλεπε αυτό και δημιούργησε τον μύθο της "περιζήτητης" επιστήμης επειδή ένιωθε άσχημα που τα "ακουμπούσε" αδρά στον δικηγόρο για μια σύνταξη συμφωνητικού (δουλειά ρουτίνας). Αντίθετα ο δάσκαλος πάντα είχε και έχει την θέση του στην κοινωνία όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να την μειώσουν. Ο δάσκαλος είναι ένας ζωντανός επιστήμονας εφόσον απευθύνεται σε ζωντανούς ανθρώπους και όχι σε πάσης φύσεως αποβράσματα που ψάχνουν το άδικο να το πλασάρουν ως δίκιο. Μάλιστα σε προηγμένες χώρες του εξωτερικού, οι λεγόμενες "καθηγητικές" επιστήμες (ελληνικός όρος παράφρασης και διαστρέβλωσης των θετικών και κλασικών επιστημών) και οι παιδαγωγικές επιστήμες θεωρούνται ως υψηλόμισθες του δημοσίου μαζί με τα σώματα ασφαλείας. Βέβαια είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπεις στο εκεί δημόσιο (εκπαίδευση, εφορία,..κτλ).
