@ 13diagoras: Καθολικά δεν είναι σίγουρα, απλά ισχύουν για μένα όπως το 'πες. Δεν είναι ότι είμαι ψυχρός με τους ανθρώπους ή ότι τους αντιμετωπίζω χωρίς συναισθήματα, ίσα ίσα. Απλά δεν επενδύω και τη ζωή μου σ' αυτούς, θέλω να ξέρω ότι υπάρχει ημερομηνία λήξης για να συνεχίσω. Η στασιμότητα είναι αυτό που μ' ενοχλεί δηλαδή, μια ζωή με τους ίδιους ανθρώπους. Απλά μου αρέσει η ιδέα της αλλαγής κι όταν δω ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πάρω ή να δώσω προχωράω.
@ rakels: Γιατί όχι;
Βασικά δεν εννοώ ταυτόχρονα ναι, απλά λέω ότι η σχέση με μία κοπέλα αποκλειστικά δεν είναι ο αυτοσκοπός. Γενικά κολλάει με τη στασιμότητα που έλεγα πριν και την ανακύκλωση. Αργά ή γρήγορα θα βαρεθείς
(βαρεθώ) οπότε προτιμάς
(προτιμώ) πιο ανοιχτές καταστάσεις.
@ Χριστιάννα: Το 'χουμε ξανασυζητήσει σε άλλο θέμα αυτό πάντως, δε θυμάμαι αν ήσουν όμως. Την ίδια άποψη υιοθετώ και για τις φιλίες, διαφωνούμε άρα.
Εκεί σ' αυτό το θέμα λοιπόν είχα πει ότι απ' τους φίλους μου ένα πράγμα θέλω: διασκέδαση. Θέλω μαζί τους/σας να περνάω καλά όπως κι αν το καταφέρνουμε αυτό. Είναι ο μοναδικός λόγος βασικά που μπαίνω και στον κόπο να γνωρίσω καινούριους ανθρώπους, να χαλαρώσω και να δω πώς σκέφτονται κι άλλοι πέρα από μένα, ιδέες, απόψεις κι όλα αυτά. Από εκεί και πέρα θέλω ό,τι άλλο να το ζω μόνος μου. Ό,τι σκέφτομαι ας πούμε, με προβληματίζει, με εκνευρίζει, με αγχώνει θέλω να το κοιτάω χωρίς βοήθεια γιατί έτσι κι αλλιώς δε θεωρώ βοήθεια τη συμβουλή του άλλου. Κι εξηγώ καλύτερα. Αν δεν καταφέρω να λύσω μόνος μου αυτό που με ενοχλεί θα συνεχίσει να με ενοχλεί ό,τι κι αν ακούσω από τρίτους. Δεν ξέρω πώς δουλεύει σε άλλους ή πώς δουλεύει σε σένα αλλά για μένα δεν υπάρχει το πρότυπο του φίλουστιςδυσκολιες. Κι ελπίζω να καταλαβαίνουμε για τι δυσκολίες μιλάω έτσι, όχι τα μπισκότα που τελείωσαν χθες ξερωγώ.
Το σκέφτεσαι έτσι λοιπόν και βλέπεις γιατί μας θεωρώ όλους αναλώσιμους.
