Ήμουν σίγουρος ότι κάποιος θα έκανε αυτόν τον ατυχή παραλληλισμό, για να δικαιολογηθεί.
Οι εκλογές είναι θεσμοθετημένη δημοκρατική διαδικασία.
Η κατάληψη ούτε θεσμοθετημένη είναι, ούτε νόμιμη. Period.
Period? Really?
Εγώ πάλι βρίσκω άστοχη τη σύγκριση εθνικές εκλογές-κατάληψη. Μια διαδικασία και μια γνώμη/απόφαση δηλαδή.
Οι γενικές συνελεύσεις των σχολείων είναι και αυτές νόμιμες θεσμοθετημένες δημοκρατικές διαδικασίες, και ο νόμος ορίζει ότι η μόνη εμπλοκή καθηγητών σε αυτές είναι στο γυμνάσιο, και με δικαίωμα λόγου και μόνο.
Δε θες να αναλύσουμε πόσες τυπικά παράνομες αποφάσεις ή αποτελέσματα μπορούν να βγουν από τις νόμιμες εθνικές εκλογές...
Επίσης, απ' τη στιγμή που η ψηφοφορία για κατάληψη δεν είναι μυστική (ψηφίζουν συνήθως διά ανάταση της χειρός ή με υπογραφές), γιατί να φοβάται κάποιος να δηλώσει και ανοιχτά υπέρ της κατάληψη; Αν θεωρεί τον εαυτό του μάγκα, ας το κάνει. Αν φοβάται κυρώσεις, είναι ένας απλός επαναστάτης του καναπέ που μια ζωή θα ζει με τα λεφτά του μπαμπά ...
Γιατί ένας "πραγματικός" αγωνιστής, όταν αγωνίζεται είναι έτοιμος να κάνει ό,τι θυσίες απαιτούνται.
Δεν είναι θέμα "καθαρού επαναστατικού πνεύματος", θέμα βλακείας είναι, να πηγαίνεις στον διοικητικά ανώτερό σου, στον οποίο δεν οφείλεις να λογοδοτήσεις προσωπικά, και ο οποίος έχει τη δυνατότητα να "ποινικοποιήσει" την κινητοποίησή σου, και να του λες "εγώ ψήφισα υπέρ των κινητοποιήσεων".
Η ψηφοφορία των μαθητών είναι εξίσου ανοιχτή με την ψηφοφορία στους φοιτητικούς συλλόγους. Ανοιχτή στους συμμετέχοντες, καμία λεπτομερής λογοδοσία στη διοίκηση.
Φαντάσου τώρα στη σχολή μου, να πάμε 60 άτομα, και να πούμε στο πρόεδρο ή τον πρύτανη "εμείς ψηφίσαμε κατάληψη, ορίστε και οι υπόγραφές μας, οι άλλοι 20 δεν θέλανε". Τι στοχοποίηση, έχει να πέσει, και με τι μέσα, μη-φανερά ή απροκάλυπτα θα αντιμετωπιστούμε.