Αχ τα θυμάμαι και γελάω. Ξεκινάω, πάρτε ποπ κορν
Σκάω μύτη πρωί πρωί με τον φάκελό μου (πράσινος στο χρώμα) μαζί με μια φίλη μου που πήγαινε και αυτή για εγγραφή. Μπαίνω από την κεντρική πύλη, προχωράω και βλέπω το 1ο τραπεζάκι: ΠΑΣΠ. Αυτός μας μπανίζει από μακριά και σηκώνεται, μας δίνει ένα φυλλάδιο και μας ρωτάει αν θέλουμε βοήθεια με την εγγραφή. Εμένα, σαν πρωτάρη στην αντιμετώπιση κομματόσκυλων, με πιάνει ένα ΝΕΥΡΙΚΟ γέλιο. Γέλαγα μπροστά στο παιδί. Τέσπα του λέω όχι ευχαριστώ και φεύγω.
Προχωράω και βλέπω ένα κλοιό από τρελές. Ώπα, ΚΝΕ λέω. Εδώ είμαστε, αυτές δε μας αφήνουν να φύγουμε που να βαράμε τον κώλο μας κάτω. Ετοιμάζομαι ψυχολογικά. Φτάνουμε εκεί, μας δίνουνε τα φυλλάδια και λέγανε λέγανε λέγανε λέγανε, εμείς κοιτάγαμε σα χάνοι. Κάποια στιγμή μας λένε "τα τηλέφωνά σας;". Απάντηση "Δεν τα δίνουμε, ευχαριστούμε". Πάμε και από εκεί. Προχωράμε, φτάνουμε στο κτήριο της γραμματείας με τα πολλά τραπεζάκια. Η φίλη μου έχει αγχωθεί, εμένα μ' αρέσει. Αρχίσαν να μας λένε συγχαρητήρια συνάδελφοι κλπ και μας δίνανε φυλλάδια. Τους περνάμε γρήγορα και ανεβαίνουμε γραμματεία. Με το που μπαίνουμε μέσα βλέπω ένα σκυλί να γυροφέρνει (1ος όροφος κτηρίου ε). Μετά εμαθα ότι ότι ο φίλος μας ήταν μόνιμος πελάτης της γραμματείας. Συμπληρώνουμε τα χαρτιά, κανουμε την εγγραφή και φεύγουμε γιατί έπρεπε να φύγω για Τρίκαλα. Στην έξοδο δε μας ενόχλησαν, μόνο αυτός από την ΠΑΣΠ μας είπε αν πήγανε όλα καλά με την εγγραφή.
Α στην έξοδο μας βρήκε μια από τον ΣΦΙΑ και μας έλεγε για το νομοσχέδιο, συζητήσαμε αρκετή ώρα και μας είπε να γραφτούμε, της είπαμε όχι και όλα καλά
Εντάξει, καλά ήταν, δεν ξετρελάθηκα κιόλας. Ίσως γιατί βιαζόμουν και δεν το χάρηκα τόσο. Τη δευτέρα θα ξαναπάω να κάνω και γνωριμίες!