Καθένας κάνει ό,τι θέλει με τα παιδιά του και τα χρήματά του, είναι όμως σαν να είσαι επιπλοποιός, να φτιάχνεις έπιπλα και αντί να χρησιμοποιείς τα δικά σου, να πηγαίνεις ν' αγοράζεις από το γείτονα. Κάτι δείχνει αυτό για τα έπιπλα που φτιάχνεις δε νομίζεις;
Σου δίνω ένα πολύ απλοϊκό παράδειγμα, αλλά ελπίζω να είναι προφανές αυτό που θέλω να πω.
Την όρισαν υπεύθυνη ενός τομέα που η ίδια με τις πράξεις της καταδεικνύει πως υπολειτουργεί. Αν αυτή και οι προηγούμενοι έκαναν καλά τη δουλειά τους, μάλλον δεν θα υπήρχε ανάγκη να στέλνουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό, ακόμη και οι οικονομικά ευκατάστατοι. Ποιος γονιός θέλει ν' αποχωριστεί το παιδί του, αν υπάρχει άλλη λύση;