Η μεγαλύτερη μπαρούφα που έχω ακούσει επί του θέματος είναι πως αφού κάποια ΤΕΙ έχουν φτάσει να έχουν όμοιο επίπεδο με "ομόλογα" τμήματα ΑΕΙ, πρέπει να εξισωθούν, και μάλιστα προς τα πάνω, να γίνουν δηλαδή όλα ΑΕΙ συγχωνευμένα. Καμμία επαφή με την πραγματικότητα.
Τα ΤΕΙ δημιουργήθηκαν για τον Χ λόγο, και τα ΑΕΙ για τον Υ. Τα 'χουμε ξαναπεί αυτά, και ποιοι είναι οι λόγοι, μην τα επαναλαμβάνω. Το υπέροχο γεγονός της σταδιακής "αναβάθμισης" των ΤΕΙ για διάφορους λόγους, κυρίως πολιτικούς και πολύ λιγότερο εκπαιδευτικούς, μας έχει φέρει εδώ που είμαστε, να τσακωνόμαστε για επαγγελματικά δικαιώματα, ποιος είναι πιο γαμάτος, ποιος έχει καλύτερες υποδομές, και γενικά ποιος την έχει μεγαλύτερη. Και όλοι συζητάμε επί της βάσεως που διαμορφώθηκε τελικά, χωρίς προγραμματισμό και νόημα, και όχι επί της αρχικής, που είναι και ουσίας.
Αφού κάθε τύπος ιδρύματος δημιουργήθηκε για άλλο λόγο, έτσι πρέπει και να παραμείνει για να εξυπηρετεί τους σκοπούς του. Μαζί δε οι φοιτητές ΑΕΙ-ΤΕΙ πρέπει να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες για τη βελτίωση του επιπέδου του καθενός στο αντικείμενό του.
Το να ανάγουμε ένα ζήτημα επαγγελματικών δικαιωμάτων σε κύριο κριτήριο ενός εκπαιδευτικού προβλήματος είναι φαιδρό, όταν μάλιστα οι γνώσεις καθενός που αντιστοιχούν σε επαγγελματικά δικαιώματα, μπορούν να εξεταστούν εξωτερικά.
Επί του πραγματικού ζητήματος (συγχώνευση και κατάργηση), η ιδέα θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι σωστή. Όχι ως προς τη συγχώνευση, (κυρίως μεταξύ ΑΕΙ-ΤΕΙ όπως είπα παραπάνω, αλλά και μεταξύ ΑΕΙ, σπανίως τμήματα αλληλοεπικαλύπτονται αρκετά) αλλά ως προς την κατάργηση.
Κατάργηση χρειάζονται τα περιττά τμήματα που δημιουργήθηκαν μόνο για ενίσχυση της τοπικής οικονομίας και κατά συνέπεια την ανάδειξη του βουλευτοπασά που "έσπρωξε" το ζήτημα.
Σε πόλεις με κανένα άλλο πανεπιστημιακό ή τεχνολογικό τμήμα ή χωρίς τις κατάλληλες υποδομές ή συνάφεια αντικειμένου άλλων σχολών, φυτρώνουν τμήματα που παράγουν περιττούς αποφοίτους, στραγγαλίζοντας την αγορά εργασίας, αυξάνοντας την ανεργία και ωφελώντας μόνο τους κατοίκους της περιοχής που αποκτούν πελατεία και "επενδύουν."
Κατάργηση δεν χρειάζονται απαραίτητα τα τμήματα με λίγους φοιτητές. Τουλάχιστον όχι κατάργηση χωρίς μελέτη, με τρόπο λαϊκίστικο και δογματικό. Το αντικείμενο μερικών εξ' αυτών μπορεί να είναι σημαντικό και χρήσιμο, ακόμη και να υπάρχει κάποια έλλειψη στην αγορά εργασίας. Ενίσχυση λοιπόν, όχι κατάργηση.
Και τελικά σήμερα, τι κάνουμε; Το σωστό και δίκαιο θα ήταν τα παραπάνω να γίνουν άμεσα. Προσωπικά κλίνω αρκετά προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά τι γίνεται αν το πράξουμε; Αρκετές περιοχές που στηρίζονται σε αυτά τα τμήματα ίσως να καταρρεύσουν οικονομικά και πιθανώς και δημογραφικά. Εκτός βέβαια κι αν αυτό λειτουργήσει ως δημιουργικό σοκ και ο κόσμος αφήσει το "εύκολο" κέρδος του ενοικίου και της αναψυχής και στραφεί σε άλλες μορφές οικονομίας, που ταιριάζουν καλύτερα στον τόπο του και θα έπρεπε ήδη να έχουν αναπτυχθεί.
Ως σκοπός της κυβέρνησης βέβαια, όλο αυτό παραείναι καλό για να είναι αληθινό. Η επανόρθωση και διόρθωση των προβλημάτων δεν έχει προχωρήσει, όπως έταξαν στους ψηφοφόρους τους. Και τόσο το ιστορικό της πολιτικής σκηνής όσο και η τωρινή κατάσταση, δίνουν πολλούς λόγους να αμφιβάλλουμε για την αποτελεσματικότητα αλλά και για τα κίνητρα της κυβέρνησης. Είναι εξόφθαλμο ότι το βασικό κίνητρο είναι η οικονομική ωφέλεια από το πετσόκομμα της τριτοβάθμιας. Μια ματιά στις γενικότερες προθέσεις του αρμόδιου υπουργείου (εκπαίδευσης και προσηλυτισμού) δείχνει όχι και τόσο ευνοϊκές ρυθμίσεις στους νόμους για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ
(και τα λύκεια). Συνεπώς, ως μέρος αυτής της γενικότερης πολιτικής, και λαμβάνοντας υπ' όψιν την άκρως υποκριτική στάση,
ταυτόχρονα να συνεχίζει η τωρινή κυβέρνηση να ιδρύει "κερδοφόρα"
άχρηστα τμήματα
κατόπιν υποδείξεως ή αιτήματος τοπικών βουλευτών και
κοινωνίας, από εκπαιδευτικής άποψης έχω βάσιμες υποψίες ότι δεν ετοιμάζεται για καλό η συγχώνευση/κατάργηση.
Το να λέμε λοιπόν πάνω σε αυτά τα δημοσιεύματα, (που συνήθως βγαίνουν για να "κόψουν" αντιδράσεις του κόσμου και να τον προετοιμάσουν) ότι "καιρός ήταν να γίνουν αυτά" και "επιτέλους κάποιος θα βάλει τάξη", μοιάζει τραγικά ειρωνικό, και δείχνει, μόνο, πόσο εύκολα μπορούμε να πέσουμε -όντας κοντόφθαλμοι- θύματα μιας λαϊκίστικης παρουσίασης.
