Αν θεωρήσουμε ως τύχη, παράγοντες που δεν εξαρτώνται από σένα, τότε όντως, στη Θετική και Τεχνολογική κατεύθυνση κυρίως, μικρό ρόλο παίζει η τύχη (Ο καθηγητής στη Γλώσσα).
Όμως δεν είμαστε ρομπότ. Πάντα ελοχεύει π.χ. ο κίνδυνος της λάθος πράξης, που, αν είναι στη αρχή, μπορεί να σου καταστρέψει όλη την προσπάθεια.
Ένας μαθητής που δε διάβασε πολύ, δε θα γράψει καλύτερα από αυτό που του αναλογεί. Δεν ισχύει όμως το αντίθετο. Ένας μαθητής πολύ καλά διαβασμένος, μπορεί να γράψει χειρότερα από αυτό που του αξίζει. Αν αυτό γίνει έστω και σε ένα μάθημα, με το σημερινό σύστημα, έχασε τους στόχους του.
Μιά καλή λύση είναι αυτό που ίσχυε πολύ παλιά. Θέματα δύσκολα, με διαβάθμιση δυσκολίας. Με λύσεις έξυπνες, όχι μεγάλης έκτασης. Να προλαβαίνεις να κάνεις έλεγχο λαθών. Και αν, για κάποιο λόγο, δε γράψεις καλά σε ένα μάθημα, να μπορείς να ξεπεράσεις την άσχημη βαθμολογία στα άλλα μαθήματα.
Είναι απίστευτο το γεγονός ότι οι βάσεις στις σχολές υψηλής προτίμησης βρίσκονται πάνω από τα 19.000 μόρια. Έβηξες; Είσαι έξω από την Ιατρική, λυπάμαι.
Το 1973 η βάση για την είσοδο στους Πολιτικούς Μηχανικούς Θεσ/νίκης ήταν κάτω από 12 (Υπήρχαν ξεχωριστές εξετάσεις). Πέρασε κάποιος γράφοντας 2 σε ένα μάθημα. Δε λέω, ίσως ήταν υπερβολή. Μπορεί να γίνει κάτι ενδιάμεσο. Δεν είναι όμως δυνατόν να παίζεται η σχολή που θες, μόνο από το ποιοί καθηγητές θα δουν το γραπτό της γλώσσας ή γιατί είχες την ατυχία να κάνεις τη λάθος πράξη στην πιο ακατάλληλη στιγμή.
