Στην ουσία μιλάμε για τις διαφορές των ανθρώπων που συνεχώς ψάχνουν την αλήθεια και των ανθρώπων που αναλώνονται σε ζωή που επέλεξαν οι ''αλλοι''.
Το πρόβλημα είναι πως η πλειοψηφία της μάζας κράζει αυτούς που ξεφεύγουν από τα τετριμμένα.
Μπορώ να δικαιολογήσω αυτην την συμπεριφορά.Αυτο συμβαίνει διότι τα ατομα της μάζας,αυτα που κράζουν,νιώθουν μεσα τους πως και αυτά μπορούν να βγουν στο κυνήγι της αλήθειας.Αλλά δεν το κάνουν διοτι δεν μπορουν να καταπολεμήσουν τον φόβο της απόρριψης απο την μάζα,της διαφορετικότητας από τους άλλους.Αυτο δεν καταπολεμάται.Απλά συνηθίζεται.
Οπότε χρησιμοποιούν το κράξιμο ως άμυνα,ωστε να μην λυγίσουν και συνειδητοποιήσουν πως θέλουν και αυτοί.
Νομίζουν πως είναι τρομακτικό το ''μετά'' και μοναχικό.Ομως στην ουσία στον δρόμο της αλήθειας,γνωρίζεις τον μοναδικό αληθινό σου συντροφο.Εσένα.Γιατί όλα τα άλλα είναι μια απλη ψευδαισθηση που προσπαθει να αναπληρώσει το κενό αυτό.Της αγνοιας σου για τον εαυτό σου.
Οταν μπεις σε αυτόν τον δρόμο δεν υπάρχει γυρισμός.Πας μόνο μπροστά.Με ότι συνεπάγεται αυτό.
Το μυστικό της ''επιτυχίας'' είναι να νιώθεις αυτά που πράττεις,σκέφτεσε και λες.Φαινεσε ''ψευτικος'' επειδή δεν το νιώθεις αυτό που προσπαθείς να δείξεις.
Οταν νιώσεις το ''κάτι άλλο'',δεν θα προσπαθήσεις να το δείξεις.Θα γίνει ένα με το είναι σου,και θα αναβλύζει σε κάθε τι που κάνεις και λες,χωρίς να το συνειδητοποιείς.
Αυτα.
