Αν περιοριστούμε στο ΜΔΕ και μόνο, τότε δεν υπάρχει διαφορά αναγνωρισιμότητας αν το έκανες εδώ ή έξω (δεν ξέρω αν υφίσταται κάποιο κόλλημα σε καμιά ασυνίθιστη χώρα για μετανάστευση έτσι?)... Αν το συνδέσουμε με τα επαγγελματικά και την περαιτέρω κοινωνικοπολιτικοοικονομική ζωή, τότε συνηθίζεται να εξοικοιώνεσαι με τη ζωή στη νέα χώρα μέσα από το ΜΔΕ, να κάνεις τα conne, να γνωρίζεις πρόσωπα και πράγματα γενικά (όσο αυτό είναι δυνατό) και μετά από 1-2 έτη ζωής εκεί να αναζητήσεις και τη (μόνιμη) εργασία... κάτι ως φυσική συνέχεια της ζωής σου από το ΜΔΕ στην εργασία...
Αυτό φυσικά και γίνεται με ΜΔΕ στην Ελλάδα, αλλά δεν θα έχεις τα φαινομενικά πλεονεκτήματα που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο. Και ο προσωπικός σου χαρακτήρας έχει σημαντικό ρόλο...
Τα Τ.Ε.Ι. έχουν τα ίδια δικαιώματα και εδώ και έξω. Αναφέρομαι στο σπουδαστή, όχι στο Ίδρυμα, γιατί το ΤΕΙ από μόνο του δεν μπορεί να οργανώσει ΠΜΣ και για να συμβεί αυτό πρέπει να υπάρχει σύμπραξη με ΑΕΙ (η πραγματικότητα δείχνει με ΑΕΙ του εξωτερικού, συνήθως Αγγλίας)...
Για Ελλάδα, ένας κάτοχος πτυχίου ΤΕΙ ενδέχεται, αν περάσει σε ΠΜΣ Πανεπιστημίου και ειδικά με 5ετές προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών, η ΓΣΕΣ να του χρεώσει επιπλέον προπτυχιακά μαθήματα... μπορεί και όχι όμως... εξαρτάται...