σορυ, αλλα εγω αυτο το ''δεν τον εκφραζει'' δεν μπορω να το δεχτω...πως ειναι δυνατον η πλειοψηφια αυτου του κρατους(γιατι αυτη ειναι που δεν παει να ψηφισει) να μην εκφραζεται?και απο τι δεν εκφραζεται?δημοκρατια δεν εχουμε?στα περισσοτερα αναπτυγμενα κρατη αυτη τη στιγμη το ιδιο συστημα δεν εφαρμοζεται?(π.χ Ισπανια, μιας και ειναι η αφορμη αυτου του 8εματος)
το εχω βαλει σε εισαγωγικα αν προσε3εις...να φερω ενα παραδειγμα με το τι 8ελω να πω...
εστω μια χωρα με 100 ατομα...α) περιπτωση:τα 90 απο αυτα πηγαινουν να ψηφισουν μονο, και ψηφιζουν το κομμα Α...δε 8α εχει λοιπον το κομμα αυτο ποσοστο 100% στις εκλογες?
β) περιπτωση:πηγαινουν και τα 100 να ψηφισουν...τα 90 ψηφιζουν το κομμα Α και τα 10 ριχνουν ακυρο...το κομμα αυτο δε 8α εχει ποσοστο τωρα 90%?
Στα περισσότερα "ανεπτυγμένα" κράτη υπάρχει και πιο νεοφιλελεύθερη οικονομική "διάθεση", μη μου το λες για καλό το τι κάνουν οι "ανεπτυγμένες χώρες". Οι "ανεπτυγμένες" χώρες έχουν και δίδακτρα στα πανεπιστήμια, να βάλουμε κι εμείς;
Αυτό το "ό,τι κάνουν κι οι άλλοι, οι καλύτεροι[sic]" πρέπει να πάψει να θεωρείται -πολιτικό- επιχείρημα γιατί δεν είναι.
Τέλος πάντων, έχουμε δυτικού τύπου αστική κοινοβουλευτική προεδρευόμενη δημοκρατία. Πολλοί διαφωνούν με το σύστημα. Άλλοι θέλουν βασιλευόμενη δημοκρατία, άλλοι θέλουν εθνικιστική δικτατορία, άλλοι δεν θεωρούν ότι το παρόν σύστημα είναι "δημοκρατία", αλλά επίφαση αυτής και πως όσο υπάρχει κράτος δεν υπάρχει ελευθερία και άρα δημοκρατία κλπ κλπ και συνεπώς η κοινοβουλευτική προεδρευόμενη δεν τους εκφράζει.
Δεν ξέρω αν όλοι αυτοί είναι τα 2/3 του εκλογικού σώματος, αμφιβάλλω. Αλλά εφόσον δεν τους εκφράζει, είναι λογικό να μην έχουν τρόπο να εκφράσουν τις επιθυμίες τους μέσα σε αυτή.
Για παράδειγμα ο ναζισμός παραπαίει ανάμεσα στην κοινωνική (μη-)αποδοχή και την παρανομία μετά τον Β'ΠΠ. Παλιότερα ο κομμουνισμός ήταν αφορμή δίωξης στις ανεπτυγμένες και υπό ανάπτυξη αστικές δημοκρατίες. Είναι προφανές ότι αν μια ιδεολογία δεν συμβαδίζει με ένα σύστημα, αυτό θα κάνει τα πάντα (στα ευρύτερα κοινωνικώς αποδεκτά πλαίσια) για να την περιορίσει (ή να το αφομοιώσει και να το εξαλείψει σε ορισμένες περιπτώσεις).
Όσο για το δεύτερο κομμάτι, τα πρόσεξα τα εισαγωγικά. Γι αυτό μετά το καθαρά "τεχνικό κομμάτι" των εκλογών, αναφέρω ότι η αποχή έχει μεγαλύτερο "βάρος" από το άκυρο.
Εφόσον τεχνικά συμφωνούμε πως δεν έχει διαφορά, υποθέτω πως τα ποσοστά που "βγάζεις" αφορούν το πιο ηθικό κομμάτι των εκλογών. Τι δείχνει το 90% στη δεύτερη περίπτωση; Ότι ενώ το κόμμα πήρε 100%, στην πραγματικότητα το επέλεξε μόνο 90% και το 10% διαφωνούσε με την κατάσταση γενικά.
Και γιατί η επιλογή του άκυρου (ή του λευκού) έχει τη δύναμη να δείχνει τη "διαφωνία" του 10% ενώ η αποχή όχι; Επειδή κατά κάποιο τρόπο εντάσσεται στο σύστημα; Γιατί αφού το άκυρο δε σημαίνει τίποτε παραπάνω από την αποχή, η αξία του σε αυτό το εκλογικό σύστημα έγκειται μόνο στη δυνατότητα παρουσίασης του σε ένα συνολικό πίνακα ψήφων.
Ένα γεγονός εξαιρετικά εκλεκτιστικής τεχνοκρατικής αντίληψης-καθ' ότι και η αποχή μπορεί να εμφανιστεί σε ένα πίνακα ψηφοφόρων αντί ψήφων- που δεν έχει καθόλου περισσότερη αξία από την ιδεολογική καθαρότητα κάποιου που δεν θέλει να συμμετέχει με οποιοδήποτε τρόπο στην κοινοβουλευτική προεδρευόμενη δημοκρατία της ενισχυμένης "αναλογικής".
