α). ήταν θέματα που εξέταζαν ότι πρέπει να γνωρίζει τουλάχιστον κάποιος για να μπει σε ένα Πανεπιστήμιο και να το τελειώσει καμιά φορά
β). ήταν θέματα για όσους είχαν εξασκηθεί καλά (όχι σε ασκήσεις δυσκολίας-φιγούρας) σε ποιοτικές ασκήσεις που να εξετάζουν πολλά πράγματα (σημ.: για όσους είχαν εξασκηθεί πολλές ώρες και είχαν κόψει το ριμάδι το pc το οποίο αποσπά την προσοχή γιατί μαθηματικές ασκήσεις χωρίς χαρτί και μολύβι δεν μαθαίνονται ας είσαι και ο γιος του Euler)
γ). ήταν θέματα για όσους είναι σε θέση να λένε ότι έμαθαν μια ύλη από μιγαδικούς και στοιχεία ανάλυσης σε μια διάσταση τελειώνοντας το λύκειο
δ). το θέμα με την παραγοντική ολοκλήρωση είναι κάτι βασικό που όσοι σπουδάσουν κάτι που να περιέχει μαθηματικά/ φυσική θα το φάνε στην μάπα (πολλοί φοιτητές ζορίζονται με την παραγοντική ολοκλήρωση ας είναι φοιτητές με πολλά μόρια)
ε). τα θέματα ήταν για καλά διαβασμένους και προσεχτικούς στην επίλυση της άσκησης, δηλ., για όσους σέβονται την μαθηματική σύνταξη (την ακρίβειά της) και δεν "βανδαλίζουν" τα μαθηματικά με λογικούς συνδέσμους (π.χ. συνεπαγωγή) στην τύχη
στ). ήταν θέματα ώστε το μυαλό να αρχίσει καμιά φορά να δουλέψει, γιατί από την μασημένη τροφή έχει σκουριάσει (που να δείτε τι λένε όσοι ήταν φοιτητές το 1960 για το επίπεδο των μαθηματικών στο λύκειο...που έχει πάρει την κατιούσα)
Αν διαφωνείτε, μην αρχίσετε κράξιμο επιπέδου "Παρατράγουδων"! Υπάρχει και ο πολιτισμένος διάλογος.
Καλή επιτυχία στα επόμενα.
