Σε 10 χρόνια θα είναι χειρότερη η κατάσταση, πιστέψτε με.
Ο λαός θέλει να νομίζει ότι είναι παροδική μπόρα, όμως νομίζω πως απλά είμαστε σε μια κατηφόρα στην οποία το χρέος πατάει φουλ γκάζι και τα δάνεια είναι το χειρόφρενο.Να δούμε μέχρι πότε θα κρατήσει το χειρόφρενο..
Mου αρέσει ο εφηφικός σου ενθουσιασμός, που ξεπερνάει τα χάσματα γνώσης επί του θέματος που μας χωρίζουν και τσουπ, μου κάνεις μια προσπέραση ΝΑ με το συμπάθειο, μόνο που μου την κάνεις από δεξιά
Δεν στο λέω ειρωνικά, ειλικρινά χαμογελάω τώρα
Λοιπόν, παιδάκια. Θα κάνω μια απόπειρα να σας περιγράψω τι γίνεται, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλες τις χώρες του μεγέθους και επιπέδου μας.
Στην Ελλαδίτσα μας λοιπόν, πριν πολλά χρόνια χρεωκοπήσαμε και πάλι. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα μας και τότε δεν μπορούσε να πληρώσει τα δάνεια της, με αποτέλεσμα να κυρήξει πτώχευση, να μηδενιστούν -σχεδόν- τα κοντέρ και να ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή.
Εδώ να σημειώσω κάτι πολύ σημαντικό: Σε ΚΑΘΕ καπιταλιστικό σύστημα, ΚΑΘΕ χώρας, ΟΠΟΙΑ κι αν είναι αυτή, υπάρχει χρέος και έλλειμμα. Αυτό είναι μια βασικότατη αδυναμία του καπιταλισμού. Οι δυο αυτές μεταβλητές (χρέος, έλλειμμα) είναι δυο μεταβλητές "βόθροι", που κάποια στιγμή (καλή ώρα) απλά ξεχειλίζουν, οι πολίτες λούζονται τα βρωμερά σκατά που κρύβουν μέσα τους, και μετά, ξαναφτιάχνουμε νέους, πιο μεγάλους, πιο ισχυρούς βόθρους που και αυτοί αναποφευκτα, κάποια στιγμή θα ξεχειλίσουν.
Πάμε λοιπόν. Σε όλον τον κόσμο υπάρχουν κάποιοι που έχουν ΚΑΙ τα λεφτά ΚΑΙ τον έλεγχο τους. Αυτοί οι κάποιοι λοιπόν έχουν και μερικά τσιράκια, που είναι πολύ πιο ισχυρά από κάθε κυβέρνηση. Τα ονόματα αυτών που έχουν τα λεφτά και τον έλεγχο τους είναι γνωστά σε όλους: ΔΝΤ, Fed, κτλ. Τα ονόματα των τσιρακίων επίσης: Goldman Sachs, Standard & Poor's, κτλ. Μιλάμε στην ουσία για τα ίδια συμφέροντα.
Αυτοί είναι που εκδίδουν το χρήμα, και το κουμαντάρουν με όποιον τρόπο γουστάρουν ώστε να βγάλουν κέρδος.
Τι γίνεται λοιπόν με την Ελλάδα; Γιατί τόσο ανηλεές χτύπημα τον τελευταίο καιρό;
Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα νούμερα που παρουσίαζε, ήταν μια μεσαία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, το ευρώ ήταν πιο πάνω από το δολάριο. Οι πάντες φυσικά γνώριζαν ότι η κατάσταση της Ελλάδας δεν είναι όπως φαίνεται. Έτσι, βρέθηκε η κερκόπορτα για να χτυπηθεί το ευρώ.
Ήρθαν λοιπόν οι δανειστές μας (αυτοί στους οποίους χρωστούσαμε 150δις ευρώ πριν το ΔΝΤ) και έκαναν απαιτητά τα χρωστούμενα. Και δεν είχαμε να δώσουμε. Το πρόβλημα μας δεν ήταν ότι δεν είχαμε να δώσουμε, το ξαναλέω, εφόσον όλες οι χώρες του κόσμου έχουν χρέος, όλες δεν έχουν να δώσουν. Το πρόβλημα ήταν ότι αφενός έγιναν απαιτητά τα χρωστούμενα, αφετέρου δεν μας ξαναδάνειζαν αυτοί που μας δάνειζαν χρόνια. Ένας μόνο υποψήφιος δανειστής έμενε, και αυτός ήταν το ΔΝΤ, που φυσικά μας περίμενε με...ανοιχτές αγκάλες και το μαστίγιο στο χέρι.
Από δω και πέρα, τι γίνεται λοιπόν;
Δεν υπάρχει περίπτωση κατά την γνώμη μου, όχι απλώς να πληρωθεί το χρέος, αλλά ούτε και να μειωθεί σε βαθμό που να είναι βιώσιμο. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή η χρεωκοπία θα έρθει. Μέχρι τότε όμως, οι δανειστές μας παίρνουν ό,τι μπορούν να πάρουν. Νομίζετε είναι τυχαία, τον τελευταίο καιρό, τα ξεπουλήματα σε ιδιώτες των ασημικών του κράτους; Λιμάνια δώσαμε. Τρένα δώσαμε. Τηλεπικοινωνίες δώσαμε. Ετοιμαζόμαστε να δώσουμε και κομμάτια γης-φιλέτα, όπως ξέρετε. Κάτι βραχονησίδες και τα λοιπά. Μην γελαστεί κανείς και πει ότι ο ΟΣΕ δεν ήταν ασημικό του κράτους και ότι μας έβαζε κάθε μέρα μέσα. Ο ΟΣΕ ΕΠΙΤΗΔΕΣ υποβαθμίστηκε από τις κυβερνήσεις, ώστε να υπάρχει άλλοθι για την πώληση του. Το ίδιο και για τα υπόλοιπα.
Τι γίνεται λοιπόν; Μας παίρνουν ό,τι έχουμε και δεν έχουμε μέχρι να μην έχουμε να δώσουμε τίποτε άλλο και, μοιραία, να χρεωκοπήσουμε. Φυσικά, μέχρι να γίνει αυτό, η Ευρώπη κερδίζει χρόνο ώστε να προετοιμάσει την θωράκιση του ευρώ. Αν η Ελλάδα χρεωκοπούσε εν μια νυκτί πριν έναν χρόνο που μπήκαμε στο ΔΝΤ, θα κατέρρεε ολόκληρη η ευρωζώνη. Αυτό λέγεται με απλά λόγια "ελεγχόμενη χρεωκοπία" παρεμπιπτόντως, δηλαδή ναι μεν χρεωκοπία, αλλά όπως το θέλουν αυτοί και όχι η υπό χρεωκοπία χώρα, για την οποία φυσικά, όσο νωρίτερα χρεωκοπήσει, τόσο το καλύτερο.
Έστω οτι χρεωκοπούμε λοιπόν. Τι σημαίνει χρεωκοπία όμως; Χρεωκοπία (ή στάση πληρωμών, ή πτώχευση, ή "κούρεμα του χρέους", ή "αναδιάρθρωση του χρέους", όλα αυτά είναι στην ουσία ΣΥΝΩΝΥΜΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ), σημαίνει να βγούμε και να πούμε "παιδιά, ξέρετε, χεχε, δεν έχουμε να σας πληρώσουμε. Σταματάμε να σας πληρώνουμε". Βαράμε πιστόλι λοιπόν στους δανειστές μας, οι οποίοι, για να μην τα χάσουν και όλα, θα μας πουν "Πόσα χρωστούσατε; 100; ΟΚ, αφού δεν έχετε, θα μας χρωστάτε 10 από 'δω και πέρα". Αυτό φυσικά δεν θα το κάνουν από την καλή τους την ψυχή, αλλά, όπως είπα, για να μην τα χάσουν όλα.
Η επόμενη μέρα είναι εφιαλτική: Μιλάμε για στην ουσία οικονομικό αποκλεισμό προς την χώρα μας. Τι θέλεις Ελλαδίτσα; Νέο δάνειο; Γιατί; Για να μας ρίξεις πιστόλι πάλι; Δεν παίρνεις τίποτα. Κόβονται και οι πολλές-πολλές εξαγωγές προς την Ελλάδα φυσικά. Με λίγα λόγια, πάμε 50-60 χρόνια πίσω.
Μέχρι φυσικά να αρχίσουμε να ορθοποδούμε πάλι, ξεκινώντας αναγκαστικά από την αρχή: Άντε τράβα Έλληνα να ξαναγίνεις αγρότης, μπας και έχεις να φας και εξάγεις καμιά ντομάτα, και άσε τον δευτερογενή και τον τριτογενή τομέα παραγωγής στην άκρη. Για μερικά χρόνια η ανεργία, ο πληθωρισμός, η πείνα θα εκτοξευτούν. Μέχρι να ξαναγίνουμε πολύ φτηνα εργατικά χέρια, ώστε να αξίζει κάποιος ξένος να κάνει επενδύσεις στην χώρα μας, και πάει λέγοντας, να μπορούμε να ξαναδανειστούμε από έξω, να αναπτυχθούμε, και πάει λέγοντας. Κάποια στιγμή, μάλλον τα εγγόνια μας θα κληθούν να αντιμετωπίσουν το ίδιο πράγμα που αντιμετωπίζουμε κι εμείς σήμερα.
Είναι τόσο απλά τα πράγματα.
