Όποιος νομίζει ότι ο γονέας μπορεί να είναι φίλος με το παιδί του, μάλλον έχει διαστρεβλωμένη άποψη περί φιλίας.
Δυο φίλοι βρίσκονται σε μια φιλική σχέση και στέκονται ισάξια ο ένας απέναντι στον άλλον.
Ο γονέας και το παιδί όμως δεν στέκονται ισάξια ο ένας δίπλα στον άλλον. Νομίζω δεν χρειάζεται να αναλύσω τους λόγους.
Δηλαδή αν ο πατέρας κάποιου από σας πάει και ξενοπηδήξει (ή και η μάνα, αν ξενοπηδηχτεί), τι περιμένετε, να έρθει και να σας πει "Κώστα, άσε πήγα με τον τάδε χθες το βράδυ"; Ο φίλος πιθανότατα θα σας το πει.
Ή μήπως με τους γονείς σας συζητάτε σεξουαλικά θέματα που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο το κάνετε; Φανταστείτε να σας λέει ο πατέρας σας πως το κάνει με την μάνα σας. Ο φίλος όμως θα κάνει τέτοια συζήτηση.
Να συνεχίσω;
Θα περιμένατε από τον πατέρα σας να μεθύσει μαζί σας σε μια βραδιά ξέφρενου γλεντιού; Να γίνετε ζάντα ρε παιδί μου.
Θα περιμένατε από την μάνα σας να κουτσομπολέψει μαζί σας για τους κοινούς γνωστούς;
Άλλο πράγμα είναι το είμαι ΦΙΛΙΚΟΣ, και άλλο είναι το είμαι ΦΙΛΟΣ. Μην μπερδεύουμε την βούρτσα με την -ξέρετε ποια.