@ Chris1993 + Vassilis 497
Θα σας απαντήσω συνολικά:
α) Το αν θα έπρεπε να μετράει ή όχι ο προφορικός βαθμός είναι άλλο θέμα. Εδώ συζητάμε με δεδομένο ότι μετράει.
β) Το να βάλει κάποιος καθηγητής σε όλους 20 ανεξάρτητα από την επίδοση του καθενός, αποτελεί πλήρη αδικία και φτύσιμο αυτών που διαβάζουν. Το θεωρώ σαν την εύκολη λύση του ανίκανου και ευθυνόφοβου καθηγητή.
γ) Ο ικανός καθηγητής μπορεί άνετα να βρει τη χρυσή τομή. Έχοντας κάνει σωστά τη δουλειά του και έχοντας βάλει διαγωνίσματα και τεστ, μπορεί εύκολα να δει την πραγματική επίδοση του καθενός και να προβλέψει με αρκετή ακρίβεια το μέγιστο που μπορεί να γράψει κάποιος στις πανελλήνιες. Έτσι ο καθηγητής μπορεί να κλιμακώσει τη βαθμολογία του, από τη μια δίνοντας σε όλους το πριμ του προφορικού και από την άλλη χωρίς να ισοπεδώσει τα πάντα.
δ) Ας πάρω μια ακραία περίπτωση που συνέβη πέρυσι στο σχολείο μου: Κάποιος μαθητής στη βιολογία γενικής απαξίωνε τα πάντα. Ποτέ δεν είχε μιλήσει για το μάθημα, ενοχλούσε την καθηγήτρια στη δουλειά της, στα διαγωνίσματα και τα τεστ έδινε κοροϊδευτικά λευκή κόλλα. Παρόλα αυτά η καθηγήτρια του έβαλε προφορικό 15. Ο μαθητής αυτός τελικά έγραψε στις πανελλήνιες 19,5 και προφανώς είχε μείωση του βαθμού του κατά 0,6. Ήρθε λοιπόν στο σχολείο και έκανε καυγά στην καθηγήτρια ότι τον έκαψε και έχασε τη σχολή που ήθελε. Εδώ ποιος έφταιγε?
ε) Με προβληματίζει το ότι αντί τελικά να κατηγορούμε αυτούς που χαρίζουν 20ρια σαν καραμέλες, κατηγορούμε αυτούς που προσπαθούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Είναι σαν να λέμε: αφού οι άλλοι κλέβουν, γιατί όχι και μεις?
α) Νομίζω πως αυτά τα 2 συνδέονται. Το ένα είναι συνέπεια του άλλου. Το θεωρώ σωστότερο, ότι αν θέλουμε να λέμε ότι έχουμε έναν αξιοκρατικό τρόπο εξέτασης ( όσο αξιοκρατικές μπορεί να γίνουν οι πανελλήνιες ) τότε θα πρέπει τον βαθμό σου να τον καθορίζουν τα γραπτά, και μόνο, όπου εκεί υπάρχουν κοινά κριτήρια για όλους. Με δεδομένο όμως όπως λες ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο, αλλά παίζουν ρόλο και τα προφορικά, υποστηρίζω κάτι που θα μείωνε την ισχύ τους στο ελάχιστο.
β) Όχι, το να βάλει ο καθηγητής σε όλους 20, ανεξάρτητα από την επίδοση του μαθητή, δείχνει ότι για την τελική τύχη του μαθητή, αφήνει υπεύθυνο τον μαθητή και μόνο. Και κάτι άλλο. Δεν μπορώ φυσικά να πω για τον καθένα προσωπικά αλλά κατά βάση ( και έτσι βλέπω και από την συντριπτική πλειονότητα των συμμαθητών μου δηλαδή), κάποιος που πάει στη Γ' φροντιστήριο, και τα πάει καλά στα μαθήματα (δηλαδή κατά πάσα πιθανότητα στοχεύει ψηλά ), στο σχολείο δεν διαβάζει για να μάθει, υ π ο κ ρ ί ν ε τ α ι. Την δουλειά την έχει ήδη κάνει στο φροντιστήριο, αυτά που είναι μάθει, σε μεγάλο βαθμό τα έχει ήδη μαθει, και ο μόνος λόγος που πατάει στο σχολείο είναι από τη μία ίσως για να λύσει και καμία άσκηση παραπάνω (για να μη φανώ και απόλυτος), αλλά προπάντων για να εξασφαλίσει ότι ο βαθμός, αυτό που χρειάζεται για να έχει το συν που πρέπει στις πανελλήνιες, θα το έχει, ακόμη κι αν σημαίνει ότι σφήζει από βαρεμάρα, θα πιεστεί, θα κάνει υπομονή, γιατί ξέρει ότι εκεί είναι μόνος του, και όσο άδικο κι αν είναι κάτι τέτοιο, δεν θα τον λυπηθεί κανείς. Τέτοιοι μαθητές λοιπόν, οι οποίοι πιστεύουν ότι μόνο έτσι μπορούν να καταφέρουν κάτι, ναι ας φάνε φτύσιμο, γιατί δεν κάνουνε τίποτα πιο αξιόλογο από κάποιον που φέρεται φυσιολογικά.Επίσης, εδώ δεν τίθεται θέμα ευθύνης του καθηγητή, η επιτυχία ή όχι του μαθητή στις πανελλήνιες, είναι ( ή θα έπρεπε να είναι ) αποκλειστικά θέμα του μαθητή, άρα η κάθε ευθύνη θα έπρεπε να βαραίνει αυτόν αποκλειστικά.
γ) Πρώτον μιας και αναφέρεις τρόπους αξιολόγησης, να ξεκαθαρίσουμε ότι κάτι τέτοιο βέβαια αφορά μόνο μαθητές που δίνουν την πρέποντα σημασία στο σχολείο ( γιατί υποχρεωμένοι δεν είναι). Επίσης ας παραλείψω και οποιονδήποτε παράγοντα είπα πριν όσον αφορά τον τελικό βαθμό, όπως άγχος, επίπεδο θεμάτων, κλπ, όπως και το γεγονός ότι δεν μου αρέσει να βάζεις ταμπέλες 1-20 στους μαθητές. Πες ότι ο καθηγητής βάζει τεστ κάθε βδομάδα, και ασχολείται με όλους ανεξαιρέτως του μαθητές. Τους ελέγχει καθημερινά και ξέρει με αρκετή προσέγγιση (αποφεύγω να χρησιμοποιήσω τη λέξη ακρίβεια ) το επίπεδο
κάθε του μαθητή. Να σου κάνω μια ερώτηση εδώ,
Πόσοι καθηγητές ξέρεις να λειτουργούν έτσι; Α, κάτσε να σου δώσω ένα δείγμα ας πούμε από τους καθηγητές που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία στο δικό μου σχολείο, Ωπ, δεν ξέρω κανέναν, δεν πειράζει, είμαι σίγουρος ότι αποτελώ την εξαίρεση και σίγουρα υπάρχουν πολλά σχολεία με πάρα πολλούς τέτοιους υπεργάματους καθηγητές.
δ) Νομίζω ότι κι εδώ πάνε πολλά από αυτά που αναφέρω στο (β). Αν θες να το σχολιάσω, πιστεύω ότι τέτοιοι μαθητές, υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό, και δεν αποτελούν εξαιρέσεις. Κι εγώ αλλωστε, δεν κρύβω ότι υποτιμώ κάποια μαθήματα (όχι όμως σε καθηγητές που δεν το αξίζουν). Είναι καθαρά συνέπεια του σημερινού συστήματος, το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα όπως προείπα το σχολείο να είναι σε μεγάλο βαθμό άχρηστο για σένα, και να το βλέπει ο μαθητής, ως κάτι το περιττό, που του τρώει χρόνο από την μελέτη, συνεπώς κάποιος που έχει μάθει να δρα χωρίς μάσκες, θα το δείξει αυτό, με το να υποτιμήσει το μάθημα. Το θεωρώ λάθος φυσικά, αλλά δεν μπορώ να ρίξω το φταίξιμο για κάτι τέτοιο στον μαθητή. Εκεί όμως που πιστεύω ότι έχει ευθύνη είναι η φασαρία στο μάθημα. Αν κάποιος δεν θέλει να συμμετάσχει στο μάθημα, είναι φυσικά δικαίωμά του, αλλά δεν μπορεί να αποτρέψει τους υπόλοιπους από το να προσέξουν.
Ωστόσο, την συμπεριφορά δεν την τιμωρείς με κακό βαθμό. Στην έσχατη περίπτωση θα τον βγάλεις έξω, για να μπορέσεις να συνεχίσεις το μάθημα, δεν το χρησιμοποιείς ως δικαιολογία όμως για να τον χαντακώσεις στο τετράμηνο. Το φταίξιμο που μπορεί αν έχει ο μαθητής, είναι "φταίξιμο". Του τύπου "το ξέρω ότι το μάθημα δεν σε ελκύει, αλλά παίξε έξυπνα όπως και οι υπόλοιποι, κάνε υπομονή, και πάρε το βαθμό που θες, άλλωστε και ο ίδιος ο καθηγητής δεν θέλει να του κάνεις τη ζωή δύσκολή, αν δει ότι υπάρχει ενδιαφέρον (sic) για το μάθημα του, σίγουρα θα τον χαροποιήσει, και θα σου ανταποδώσει ανάλογα ".
ε) Θέλω να μου εξηγήσεις ποια είναι κατά τη γνώμη σου η "σωστή δουλειά του καθηγητή". Δεν είναι θέμα κλεψίματος. Για να το κάνω όσο πιο ξεκάθαρο μπορώ.
Μπορείς να μου εγγυηθείς ότι ο κάθε καθηγητής είναι σε θέση να ξέρει με ακρίβεια τον βαθμό που πρόκειται να γράψει εν τέλει ο μαθητής στις πανελλήνιες; Σε περίπτωση που κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, και υπάρχουν έστω και λίγοι ( που μόνο λίγοι δεν είναι ) μαθητές οι οποίοι αδικούνται, τότε θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει ένα ενιαίο κριτήριο με το οποίο κρίνεις την τύχη του άλλου.
