Νομιζω σου εχω εξηγησει ηδη οτι δεν ειμαι απολυτη, ουτε πιστευω σε αυτο και ειμαι σιγουρη οτι το εχεις καταλαβει αυτο. Οσο δεν υπαρχουν αποδειξεις για καποια θεματα, δεν μπορω να χρησιμοποιησω τη λογικη. Μπορει στο μελλον να υπαρξουν αλλα αυτο θα το συζητησουμε στο μελλον καλυτερα γιατι αλλιως μιλαμε ασκοπα και αυθαιρετα(ναι! το εχω ξαναπει και αυτο! anyway,δεν πειραζει). Αρα αφου αναφερομαι στο τωρα,ναι, θεωρω πως δεν μπορω να τα εξηγησω λογικα(ΤΩΡΑ, ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΑΝΙΘΕΤΟ).
Δεν αναζητώ τίποτα το απόλυτο,βάσει λογικής.But that's not our topic of discussion.Λες ότι όσο για κάποια θέματα δεν υπάρχει λογική προσέγγιση,δε χρησιμοποιείς τη λογική.Fallacy,I would say.Πολύ απλά,αν για τα θέματα που ως τώρα δεν έχουν εξηγηθεί λογικά,οπότε δε γνωρίζουμε αν εξηγούνται ή όχι λογικά,αποφευγείς τη χρήση λογικής,υπάρχει ποτέ η περίπτωση να εξηγηθούν λογικά?Είναι σαν να προδικάζεις τη λύση,ότι πρέπει οπωσδήποτε να είναι μη λογική.Ένα ανεξήγητο θέμα,θα εξηγηθεί λογικά,αν το προσεγγίζουμε λογικά.Αν πάλι,είναι κάτι που με κανέναν τρόπο δεν εξηγείται λογικά (κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ so far),τότε προσεγγίζοντάς το λογικά θα καταλάβουμε ότι αυτό που κάνουμε είναι μάταιο και θα αποδειχθεί το fail της προσέγγισής μας.Μέχρι τον Einstein,ο μηχανισμός με τον οποίο λειτουργεί η βαρύτητα,δεν είχε εξηγηθεί λογικά.Αν με το σκεπτικό "το Χ δεν έχει εξηγηθεί λογικά=>άρα ας μην το προσεγγίζουμε λογικά",θα έμενε για πάντα ανεξήγητη,καθώς κανείς,ούτε ο Einstein,θα είχε κάτσει να την προσεγγίσει λογικά,ώστε να βρει την απάντηση.Γενικότερα,στις απαρχές του ανθρώπου,τίποτα δεν είχε λογική εξήγηση.Με το σκεπτικό σου,αν δεν προσεγγίζαμε λογικά τα ανεξήγητα,τίποτα δε θα είχε εξηγηθεί.Πολύ απλά,προσεγγίζουμε λογικά τα ανεξήγητα,ώστε να βρούμε τη λογική τους εξήγηση,ή (στην απίθανη περίπτωση),να αποδείξουμε ότι δεν υπάρχει λογική εξήγηση.
Ακριβως αυτο λεω και εγω. Ας γινει ετσι. Α! Υπαρχει σκοπος που υπαρχουμε 'η αλλιως γιατι υπαρχουμε? Same thing.
Νο.Εσύ λες "γιατί υπάρχουμε?" και εγώ σου λέω "γιατί θα πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος ύπαρξης?".Εσύ δέχεσαι ως δεδομένο την ύπαρξη ενός λόγου ύπαρξης και απλώς τον αναζητείς,ενώ εγώ λέω ότι απ'τη στιγμή που δεν έχω καμία ένδειξη λόγου ύπαρξης,δεν έχει νόημα να αναζητήσω αν υπάρχει ή όχι.Αλλά απ'τη στιγμή που μου θέτεις τελεσίδικα την ερώτηση,με την ύπαρξη λόγου ύπαρξης ως δεδομένο,τότε σου ζητάω να μου πεις που το αιτιολογείς.
Στο "Θεο" αναφερομαι... Οχι στην αιτικορατια χρυσε μου. Σ ευχαριστω που μου διευκρινιζεις οτι ειναι θεωρια αλλα το γνωριζω αυτο. Ειναι μια συζητηση που θεωρω συμπεριλαμβανεται(εδω και καμποσες μερες για μενα προσωπικα) στα every day stuff. Things without proof-point. A! Λες προσεγγιζεται σε Θεωρητικο επιπεδο= λογικα? I don't think so.
I'm pretty sure ότι η συζήτηση περί ενός αιώνιου, απέραντου, πάνσοφου, πανταχού παρόντος, εξωσυμπαντικού, παντοδύναμου όντος μπορεί με ασφάλεια να χαρακτηριστεί a theoritical one.
Και ναι,η θεωρία εμπεριέχει την έννοια της λογικής.Όταν λέμε ότι προσεγγίζουμε κάτι θεωρητικά,εννοούμε βάσει της μαθηματικής λογικής.Εάν το προσεγγίζαμε πρακτικά,θα αναφερόμασταν σε πειραματικά δεδομένα.Επιστημονική μέθοδος λέγεται αυτό.
Ειναι η συλλογιστικη πορεια που συζητουσαμε και πιο πριν. Αν ησουν εσυ στη θεση μου, οπως ειπες, δεν θα εδινες σημασια στο συμπερασμα αφου ηδη ξεκινα λανθασμενα η παραθεση σου 'η οχι?
Girl,σταμάτα να πέφτεις συνεχώς σε νέα logical fallacies.Το κείμενο που παρέθεσα εγώ είχε δύο παραγράφους άσχετες μεταξύ τους,όχι δύο παραγράφους που η μία να αποτελεί το συμπέρασμα της άλλης.Αυτό που παρέθεσα ήταν ανεξάρτητο του Russel όχι συμπέρασμα των λόγων του Russel.Αντίθετα,στο δικό σου κείμενο,τα τελευταία λόγια του "Einstein" ήταν συμπέρασμα της συλλογιστικής πορείας όλου του κειμένου.
Επιτρεψε μου να απαντησω και εγω με τον ιδιο τροπο: You say why yes and I say WHY NOT?
Δεν απαντάς με τον ίδιο τρόπο,εξ'αιτίας του burden of proof.You claim the existence,you have the burden.
