Όλοι χρησιμοποιούν την δουλειά ως δικαιολογία.
Δεν έχουν όλοι την πολυτέλεια να τους πληρώνουν οι γονείς τους καθ'ολη την διάρκεια των σπουδών τους ξέρεις.
Πιστεύω ότι όποιος παίρνει πτυχίο πάνω από 8 χρόνια (απλώς δεν ενδιαφέρεται για την σχολή του) εξαίρεση αποτελούν κάποιες δύσκολες πολυτεχνικές σχολές (και κάποια τμήματα των μαθηματικών) που τα πράγματα είναι πραγματικά δύσκολα.
Οι περισσότεροι υποστηρικτές του ορίου χρόνου φοίτησης τώρα που είναι στα 8 χρόνια λένε ότι 8 χρόνια είναι πολλά κι όποιος κάνει παραπάνω απλά δεν ενδιαφέρεται.
Αρχικά όταν σκεφτόντουσαν να το κάνουν 6 χρόνια οι ίδιοι υποστηρικτές έλεγαν ότι 6 χρόνια είναι πολλά κι όποιος κάνει παραπάνω απλά δεν ενδιαφέρεται.
Αν ήταν στα 4,5 χρόνια είμαι σίγουρος ότι θα έλεγαν ότι όποιος κάνει πάνω από 4,5 χρόνια δεν ενδιαφέρεται κ.ο.κ.
Πραγματικά θέλω να σας πιστέψω αλλά έχω μπερδευτεί. Τελικά πόσα χρόνια είναι "πολλά" και ποιος είναι σε θέση να το κρίνει? Επίσης ενώ οι περισσότεροι συμφωνούν ότι οι πολυτεχνικές σχολές είναι πιο δύσκολες (κι εγώ μαζί), παρ' όλα αυτά απ' όσο γνωρίζω δεν υπάρχει κάποια ρύθμιση στο συγκεκριμένο μέτρο που λαμβάνει υπόψη την δυσκολία της σχολής. (διορθώστε με αν κάνω λάθος)
Επίσης όποιος δε γράφει καλό βαθμό στο πτυχίο του ή δε γράφει καλά στις πανελλαδικές δεν είναι στουρνάρι είναι απλώς αδιάφορος (και δεν ασχολείται).
Όποιος δεν γράφει καλά στις πανελλαδικές απλά δεν περνάει στην σχολή οπότε δεν ξέρω καν γιατί το έγραψες αυτό.
Επίσης όποιος δεν γράφει καλά στις πανελλαδικές
ή είναι αδιάφορος
ή δεν ασχολείται
ή απλά δεν έχει δυνατότητα να κατανοήσει/αποστηθίσει τα αντικείμενα στα οποία εξετάζεται. Υπάρχουν παιδιά που ξεσκίζονται στο διάβασμα και στα φροντιστήρια μήνες πριν τις πανελλαδικές και παρ' όλα αυτά δεν πετυχαίνουν. Πρέπει να τους "δωρίσει" το κράτος ένα βαθμό για να περάσουν στο πανεπιστήμιο? Φυσικά και όχι γιατί τα πανεπιστήμια δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα όπως πολύ σωστά γράφεις και παρακάτω.
Βρίσκω αρκετά ειρωνικό κάποιος που είναι σε μαθηματικοφυσικοπληροφορικοχημική σχολή να απαιτεί να περάσει τα μαθηματα χωρίς να τα παρακολουθήσει (με δικαιολογίες τύπου ότι έχω δουλειά). Όσο ακαδημαϊκό και αν θεωρείται το μάθημα αυτές οι σχολές θέλουν μεθοδολογία και λογική η οποία διδάσκεται μόνο στα αμφιθέατρα.
"Απαιτεί"? Αν μπορεί να περάσει τα μαθήματα χωρίς να παρακολουθήσει τις θεωρίες τότε μπράβο του.
Όμως στην πλειονότητα των περιπτώσεων το να χάνει κανείς τις θεωρίες επειδή δουλεύει ή ό,τι άλλο σημαίνει ότι τελικά δεν θα περάσει το μάθημα οπότε δεν μπορώ να καταλάβω πού κολλάει η "απαίτηση". Μήπως εννοείς να πάει στο καθηγητή και να του πει "σας παρακαλώ περάστε με επειδή δούλευα"? Όχι βέβαια.
Τα πανεπιστήμια δεν είναι φιλανθρωπικός οργανισμός να δίνει τα πτυχία έτσι και πρέπει να λαμβάνεται ο κάθε μαθητής με ίδια σταθμά και να μην λαμβάνονται υπόψη οικονομικοί λόγοι, προβλήματα οικογένειας κοκ.
Όποιος δε μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της σχολής του τότε δε του αξίζει το πτυχίο, δε τον λέω στουρνάρι απλά αδιάφορο και ένας αδιάφορο (ο οποίος μπορεί να είναι και απόλυτα δικαιολογημένος) .
Λέγοντας "να δίνει τα πτυχία έτσι" εννοείς να δωρίζει πτυχία σε όσους πηγαίνουν και κλαίγονται ότι έχουν π.χ. οικογενειακά προβλήματα χωρίς να περάσουν τα μαθήματα? Δεν το νομίζω. Το ότι πήρες πτυχίο σημαίνει ότι έμαθες ό,τι χρειάστηκε να μάθεις για να είσαι παραγωγικός στο αντικείμενο σου άσχετα το πόσο χρόνο έκανες. Τι σε κάνει δηλαδή να πιστεύεις ότι κάποιος που έκανε 6 χρόνια είναι χειρότερος από κάποιον που έκανε 4 χρόνια?
Επίσης εγώ δεν μίλησα για διαφορετική αντιμετώπιση, δεν ανέφερα κάπου ότι τα πανεπιστήμια θα πρέπει να "δωρίζουν" μαθήματα ή έξτρα χρόνια σε όσους αντιμετωπίζουν κάθε είδους ζήτημα που τους αναγκάζει να καθυστερήσουν.
Το να μην υπάρχει όριο χρόνου φοίτησης δεν νομίζω ότι δίνει έξτρα προνόμια σε αυτούς? Αντίθετα το να υπάρχει δυσκολεύει τα πράγματα γι' αυτούς που αναγκάζονται να καθυστερήσουν, οπότε το ζήτημα της αντιμετώπισης αυτομάτως αντιστρέφεται εις βάρος τους.
Αδιαφορία δικαιολογημένη δεν υπάρχει. Η αδιαφορία είναι απλά αδιαφορία, χωρίς λόγο και αιτία.
Όταν μπεις στην σχολή όμως και μένεις σε όλα τα μαθήματα 1 ,2-- 10 φορές τότε φυσικά δε θα σου αξίζει το πτυχιο. Η αξία του καθενός φαίνεται μετά το πτυχίο.
Στην πρώτη σου φράση λες ότι αν μείνεις 10 φορές σε μάθημα δεν το αξίζεις και στην αμέσως επόμενη λες ότι αν το αξίζεις φαίνεται αφότου το πάρεις. Τελικά πότε καταλαβαίνει κανείς αν το αξίζει? Πριν ή μετά?
Τέλος έχω διαπιστώσει κι από παλιότερα posts ότι κάποιοι ενοχλούνται ιδιαίτερα γνωρίζοντας ότι υπάρχουν άτομα που καθυστερούν να τελειώσουν την σχολή τους. Μπορώ να μάθω παρακαλώ το γιατί? Μήπως τους πληρώνετε από την τσέπη σας? Εξάλλου αν κάποιος ξεπεράσει τον ελάχιστο χρόνο φοίτησης δεν του χορηγείται ούτε πάσο, ούτε επιδότηση ενοικίου, ούτε καν συγγράματα, οπότε δεν νομίζω ότι το κόστος της καρέκλας που καταλαμβάνει στο αμφιθέατρο είναι και τόσο τρομερό.
