Φίλε μου σε καταλαβαίνω απόλυτα τι εννοείς. Μπορεί πλέον να μην έχω περιθώρια να πάω Erasmus, τουλάχιστον μπορεί να πάω για μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό. Βέβαια, εκτός από αυτά, έχω συγγενείς στο εξωτερικό (Δυτική-Κεντρική Ευρώπη) και ξαδέρφια (δεύτερη γενιά μεταναστών) στην ηλικία μου με τις ίδιες ανησυχίες με μένα (είναι φοιτητές σε Πανεπιστήμια). Είχα πάει μαζί τους σε πάρτυ υποδοχής πρωτοετών φοιτητών του Τμήματός τους στο οποίο δεν...υπήρχαν κομματικές παρατάξεις (!) αλλά και προκλητικά ντυμένες φοιτήτριες. Υπήρχαν νέοι που φέρονταν σαν νέοι και περάσαμε τέλεια. Άσε που με σύστηναν τα ξαδέρφια μου στις πρωτοετείς φοιτήτριες και εκείνες έδειχναν ενδιαφέρον για...Ελλάδα.
Ήταν πολύ ανοιχτές τύπισσες και χαίρονταν την στιγμή. Μετά σκεφτόμουν πόσο λάθος ήμουν που πήγα κάπως σφιγμένος έχοντας κατά νου την Ελληνική γυναικεία πραγματικότητα που σε θέλει να είσαι ξύλινος άντρας γεμάτος πρότυπα με διάγραμμα ροής των στοιχείων της προσωπικότητας (π.χ. ξανθός, έτσι, γιουβέτσι, γαλανομάτης, γαλανοπόδης,...κτλ). Οι Ευρωπαίες και όχι μόνο (αφού είναι διεθνή Πανεπιστήμια) φοιτήτριες ήταν πολύ φυσιολογικές για τα 18 τους..
Δεν προσποιούνταν κάτι. Προσπαθούσαν με βάση τα διαφορετικά βιώματά τους (από τις χώρες τους κάποιες), απλά να εναρμονιστούν στο νέο φοιτητικό περιβάλλον με τους νέους συμφοιτήτές τους κάνοντας νέες γνωριμίες (με όχι φτηνή και καχύποπτη λογική ερωτικού επιλόγου) και να περάσουν ωραία στο πάρτυ. Στην Ελλάδα αντίθετα, οι περισσότερες φοιτήτριες παρερμηνεύουν την απλή γνωριμία με πέσιμο ή σχεδόν πάντα μεταφράζουν την "έξω-καρδιά" και "κοινωνικότητα" ενός ατόμου ως λιγουρίαση. Οι άσχημες καταστάσεις που έχουν από άλλους ηλίθιους τις παρεμποδίζουν να δουν ξεχωριστά άτομα. Απλά απορρίπτουν γενικεύοντας. Έλεος...
Απαξιώ...ποιες νομίζετε ότι είστε;
Οι καλές κοπέλες χωρίς προκατηλειμμένη σκέψη και συμπεριφορά σπανίζουν. Οι περισσότερες το παίζουν δύσκολες και "μας βρωμάνε όλοι" μέχρι να την πέσουν στον υδραυλικό της γειτονιάς...
Υ.Σ.: Δεν έχω τίποτα με τον υδραυλικό, ως παράδειγμα το αναφέρω..
