Παιδιά, καλησπέρα!
Διάβασα τα τελευταία μηνύματα για τον επαγγελματικό προσανατολισμό και πραγματικά απαγοητεύθηκα, καθώς τα βλέπετε όλα μαύρα!
Προφανώς και κανένας δεν μπορεί να είναι 100% σίγουρος για το τι θέλει να κάνει στη ζωή του από μια τόσο μικρή ηλικία!
Προφανώς και τα σχολικά μαθήματα δεν έχουν σχέση με τα πανεπιστημιακά! Εξ'άλλου η νοοτροπία εν συνόλω στο πανεπιστήμιο είναι διαφορετική από αυτή του σχολείου! Δεν μπορουν να συγκριθούν αυτά τα δυο! Το σχολείο έχει ως στόχο να μεταδώσει γενικές γνώσεις σε ένα ευρύ σύνολο αντικειμένων αλλά και να βοηθήσει το μαθητή να αναπτύξει ικανότητες κοινωνικοποίησης, πειθαρχίας, λειτουργίας σε πλαίσιο κανόνων κλπ. Το πανεπιστήμιο έχει ως στόχο τη μετάδοση και την παραγωγή εξειδικευμένης γνώσης σε συγκεκριμένη καθε φορά επιστήμη!
Ωστόσο, that's life! Ο άνθρωπος θεωρείται κατά μέσο όρο στα 18 έτοιμος να πάρει αποφάσεις για τον εαυτό του! Εχει σε γενικές γραμμές λάβει κατά τη διάρκεια της ζωής του (σχολικής και εξω-σχολικής) επιρροές από διάφορους κοινωνικούς ρόλους, έχει αποκτήσει ένα σύνολο γενικών γνώσεων, έχει παραδειγματιστεί από τους μεγαλύτερους! Ολα αυτά του επιτρέπουν να είναι έστω και ως ένα βαθμό ικανός να αποφασίσει! Αν στο μέλλον κρίνει πως πήρε τη λάθος απόφαση, κρίμα! Αλλά αυτό δεν το παθαίνουν μόνο οι νέοι! Ακόμη και οι άνθρωποι με πείρα ζωής μπορεί να κάνουν λάθος! Οπως είπα και παραπάνω, that's life!
Συνταγή επιτυχίας δεν υπάρχει! Ουτε στο ΣΕΠ, ούτε πουθενα! Ολα είναι ζήτημα προσωπικών επιλογών και αποφάσεων! Ευλογα θα με ρωτήσετε, πώς γίνεται να κάνουμς όσο το δυνατόν καλύτερη επιλογή? Εύλογα και εγώ θα σας απαντήσω, προσπαθούμε, αυτενεργούμε, ερευνούμε! Δεν τα περιμένουμε όλα έτοιμα! Υπάρχει το διαδίκτυο, η κοινωνία της πληροφόρησης, από το οποίο μπορούμε να αντλήσουμε πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για τις σπουδές και το επάγγελμα που μας ενδιαφέρει! Ας μην τα περιμένουμε όλα έτοιμα! Ας μην καθόμαστε και γκρινιάζουμε όταν δεν προσπαθούμε! There's no point!
Και κάτι ακόμα! Πιστεύω πως οι νέοι σήμερα έχουν περισσότερες δυνατότητες επιλογών καθώς είναι περισσότερο κοινωνικοποιημένοι! Σκεφτείτε ότι στην εποχή των γονιών μας, ούτε διαδίκτυο υπήρχε, ούτε μικτά σχολεία, ούτε οι νέοι μπορούσαν να αυτονομηθούν από μικρή ηλικία! Η υποχρεωτική εκπαίδευση σταματούσε στο δημοτικό! Οι γονείς και συγκεκριμένα οι πατεράδες αποφάσιζαν για τα πάντα! Το μέλλον για μια γυναίκα τότε ήταν ο γάμος! Αυτά είναι μερικά μόνο από τα παραδείγματα που αποδεικνύουν πως η κοινωνία ήταν πιο "στενόμυαλη" σε σύγκριση με τη δικη μας! Ας αξιοποιήσουμε λοιπόν τις δυνατοτητες που μας δίνονται και ας αυτενεργήσουμε, χωρίς να γκρινιάζουμε συνέχεια!
Ολα αυτά τα γράφω γιατί έχω βαρεθεί τη στάση ορισμένων που ξέρουν μόνο να παραπονιούνται! Βλέπω φοιτητές να διαμαρτύρονται για την παιδεία και στα κενά να πηγαίνουν για καφέ! Να μην ξέρουν ούτε που πέφτει η βιβλιοθήκη! Βλέπω μαθητές να καταλαμβάνουν σχολεία για να χάσουν μάθημα και να κάνουν χαβαλέ αντί να ανοίξουν το βιβλίο, να διαβάσουν, να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους!!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.