Πιστεύω πως εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το γονέα..
Για παράδειγμα,στη 2α δημοτικού μας έκανε μια δασκάλα και το παιδί της ήταν μαζί μας στο ίδιο τμήμα.Ε,όλα τα νεύρα της τα ξεσπούσε πάνω του.Το τι ξύλο έτρωγε δεν λέγεται...τον είχε διαλύσει..Ενώ με όλους εμάς τους υπόλοιπους ήταν μια χαρά.
Τώρα στο λύκειο μας κανει πάλι ένας καθηγητής,ο γιος του οποίου είναι στην τάξη μας.Λοιπόν,αυτός ο καθηγητής είναι τέτοιος πρήχτρας,που πάω και στοίχημα ότι οι υπόλοιποι καθηγητές βάζουν 20αρια στο γιο του για να μην ακούνε την πάρλα του κ τη γκρίνια του.Ο γιος του δεν είναι και κανενας γαμάτος μαθητής,απλά έχει τη φήμη του 'καλου',έχει και αυτόν τον πατέρα,και έχει καταφέρει να παίρνει αριστεία και βραβεία κάθε χρονιά...
Από την άλλη,εχω δει και καθηγητή να κάνει μάθημα στο γιο του,και πραγματικά να μην μπορείς να καταλάβεις καθόλου ότι υπάρχει μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τους.Να του συμπεριφέρεται όπως σε οποιονδήποτε άλλο...
Σε κάθε περίπτωση,πάντα οι συμμαθητές είναι καχύποπτοι και κακοπροαίρετοι,γιατί σε γενικές γραμμές ευνοείται το παιδί του καθηγητή...
Είμαι και γω κόρη καθηγητή,βέβαια δε μου έκανε μαθημα ποτέ,επέλεξα να μην πάω στο σχολείο που δίδασκε,όμως θυμάμαι πολύ έντονα στην 1η γυμνασιου,όταν παίρναμε βαθμούς πρώτου τριμήνου,που είχε έρθει ο πατέρας μου να ρωτήσει τους καθηγητές,ότι ήταν μια καθηγήτρια εκεί και μόλις είδε τον πατέρα μου μου είπε 'καλά βρε Έλενα,του ταδε είσαι? και γιατί δε μου το είπες να σου βάλω καλύτερο βαθμο?'
εγώ εκεί ξενέρωσα τελείως πάντως :Ρ
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.