Παιδια καλημερα!
Ειμαι η ιωαννα...
ax βρε Ιωάννα... Νόμιζα ότι το ποστ σου το είχα γραψει εγώ ειλικρινά!!!! Τελικά παντού τα ίδια είναι δεν είμαι εγώ η γκαντέμω...
Δεν ξέρω τι να σε συμβουλέψω θα σου πω τι έκανα εγώ...
Εγώ τη σταμάτησα τη δουλειά πριν 2 χρόνια και αποφάσισα να αφοσιωθώ στο διδακτορικό. Μόλις παρέδωσα τo draft στον καθηγητή μου και την άλλη εβδομάδα (μετά τις διορθώσεις του) παραδίδω τα 7 αντίγραφα. Παρουσιάζω στις 22 του μηνός
Αν μετάνιωσα??? Αν με ρώταγες μέχρι πριν ένα μήνα θα σου έλεγα πως ΝΑΙ, έκανα μλκ, δεν έπρεπε να την αφήσω κτλ κτλ κτλ. Τα οικονομικά μου είχαν πιάσει μείον (η αμοιβή είχε σταματήσει προ πολλού να παρέχεται), οι απαιτήσεις ήταν παράλογες, το "κακό" κλίμα που είχε δημιουργηθεί επειδή δεν παράτησα τη δουλειά μου με το που μου το ζητήσανε αλλά κάποιον καιρό μετά,
ουσιαστικά δεν αντιστράφηκε πλήρως ποτέ (πάντα υπάρχουν γλυφτρόνια που είναι..αχαρακτήριστα τέσπα και εγώ είχα 3 τέτοια ως παρατρεχάμενους των "μεγάλων αφεντικών"), ήμουν το παιδί για όλες τις δουλειές (τρέχα στη γραμματεία, τρέχα στην έρευνα, τρέχα να κάνεις τα διαδικαστικά "χμμ συγγνώμη παληκάρια πότε θα κάνω actual έρευνα εγώ αν τρέχω σαν το Βέγγο για μαλακίες?") και τέσπα πολλά κακά που τα ξέρεις προφανώς κι εσύ.
Άσχημο λούκι. Πριν ένα μήνα ξαναξεκίνησα δουλειά. Την οποία δεν την έψαξα καν αλλά ... ήρθε και με βρήκε βασικά. Δεν ξέρω το επάγγελμά σου/τομέα σου αλλά στα δικά μου χωράφια εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από την εταιρία που είμαι, στον μήνα που είμαι εδώ μου έχουν φερθεί άψογα στο να με διευκολύνουν με τα διαδικαστικά που έχει χρειαστεί να κάνω και να λείψω για κάποιες ώρες/μέρες και τέσπα αυτό που θέλω να πω είναι ότι εν τέλει... μέτρησε το ότι είμαι..dr to be.
Plus, τώρα που το λούκι -σχεδόν- πέρασε δεν μετανιώνω που έφτασα εδώ, δεν μετανιώνω που άφησα εκείνη τη δουλειά (η τωρινή για διάφορους λόγους είναι σαφώς καλύτερη). Για το μόνο που μετανιώνω είναι που ΤΟΤΕ δεν είχα το θάρρος να εξηγήσω και στους πολυτεχνειακούς και στους εξωτερικούς κάποια πράγματα και με είχα φέρει στο χείλος της απόγνωσης.
Οπότε αυτό που θέλω να πω είναι ότι φως στο τούνελ πάντα υπάρχει. Απλώς θέλει υπομονή. Δεν ξέρω να σε συμβουλέψω ποια είναι η καλύτερη λύση για σένα, παρά μόνο να σου πω ποια ήταν η δικιά μου απόφαση και πώς νιώθω για αυτήν.
