Χαίρεται,
ήθελα να συζητηθεί το ζήτημα των ωρολόγιων προγραμμάτων των ελληνικών πανεπιστημίων.
Προετοιμάζομαι για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις και είμαι στην διαδικασία επιλογής σπουδών.
Έχω πολλά κριτήρια για να διαλέξω μια σχολή και όσο και αν σε μερικούς φαίνεται περίεργο, ένα απο αυτά είναι
το ωρολόγιο πρόγραμμα σπουδών τους.
Παρατήρησα ότι στο θεωρητικά ανώτατο πανεπιστήμιο της Ελλάδας για Οικονομικές Σπουδές τα ωράρια είναι
απλώς προσβλητικά και ήθελα να "ακούσω" την γνώμη σας.
Με ενδιέφεραν διάφορα τμήματα του ΟΠΑ. Συγκεκριμένα, Τμήμα Στατιστικής, Οικονομικής Επιστήμης και
Λογιστικής και Χρηματοοικονομικών (Η οποία παρεπιπτόντως αποτελεί τον δυσκολότερο στόχο οικονομικής σχολής
που μπορεί να θέσει ένας μαθητής σήμερα.)
Παρατηρώντας τα προγράμματα τους, λοιπόν, παρατήρησα ότι οι ώρες μεταξύ τους αφήνουν απαράδεκτα κενά που
μπορούν να αποτρέψουν έναν μαθητή απ' το να παρακολουθεί όλα τα μαθήματα και να του στερήσουν τη δυνατότητα να εργαστεί παραλλήλως με τις σπουδές του. Συνεπώς, ένας μαθητής επιλέγει την σχολή και για 4 χρόνια του είναι πάρα πολύ δυσκολο
να αποκτά συγχρόνως εισόδημα , και φυσικά, προυπηρεσία, που είναι ίσως το πιο απαραίτητο εφόδιο μετά το πέρας των σπουδών.
Για παράδειγμα, παρατηρώ μέρες στις οποίες ο μαθητής πρέπει να παρακολουθεί μάθημα τις ώρες: 9-11, 13-15, 19-21.
Δηλαδή, για παρακολούθηση μαθημάτων έξι σαραπενταλέπτων, ο μαθητής καλείται είτε να μείνει στο κέντρο της Αθήνας 12 ώρες είτε να πηγαινοέρχεται διαρκώς απ' το σπίτι του στη σχολή.
Γιατί γίνεται αυτό?
Γιατί στο Πολυτεχνείο (και φαντάζομαι κ σε ορισμένες άλλες σχολές) το πρόγραμμα είναι άψογα κατανεμημένο?
Μήπως γιατί οι "super" λέκτορες του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι τόσο μεγάλοι και τρανοί οικονομολόγοι που δεν μπορούν να προσαρμόσουν διαφορετικά το προγραμμά τους?
Προσωπικά προτιμώ να με διδάξει ένας "κατώτερος" οικονομολόγος παρά να μου στερεί την δυνατότητα να εξασφαλίζω τα χρήματα και την προυπηρεσία που χρειάζομαι για το μέλλον μου σε αυτή την χώρα.
Κατά την ταπεινή μου άποψη, τα Πανεπιστήμια υπάρχουν για να μορφωθούν οι νέοι και όχι για να εργάζονται οι καθηγητές.
Παλεύουμε στο σχολείο απο 6 χρονών, περνάμε την διαδικασία των Πανελληνίων Εξετάσεων, για την οποία προετοιμαζόμαστε με φροντιστήρια/ιδιαίτερα για όλο το Λύκειο. Φορτωνόμαστε και 2-3 ξένες γλώσσες και όλα αυτά για να πετύχουμε το στόχο να μπούμε πχ στο "ανώτερο" πανεπιστήμιο οικονομικών σπουδών της Ελλάδας.
Γιατί? Για να προσαρμοστούμε σ' ένα πρόγραμμα σπουδών που το τελευταίο κριτήριο με το οποίο προσαρμόζεται είναι η διευκόλυνση του φοιτητή?
Τι νομίζετε?
Εγώ είμαι απογοητευμένος...
Συγνώμη για το μεγάλο αυτό κείμενο, ελπίζω μερικοί να το διαβάσουν ολόκληρο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.