Τυπώθηκαν 70.000 βιβλία που τελικά είναι εκτός ύλης!

Panagiotis849

Δραστήριο μέλος

Ο Παναγιώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Φοιτητής του τμήματος Οικονομικών Επιστημών ΕΚΠΑ και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 614 μηνύματα.

tsiobieman

Δραστήριο μέλος

Ο Δημήτρης αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι 21 ετών και Φοιτητής του τμήματος Πληροφορικής ΟΠΑ. Έχει γράψει 724 μηνύματα.
Χαχαχα απίστευτοι οι τύποι, έχουν αγχωθεί με τις εκλογές και τυπωσανε έξτρα :D
 

akikos

Επιφανές μέλος

Ο Ανδρέας αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι Πτυχιούχος του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΕΜΠ και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 9,353 μηνύματα.
Δεν πειράζει το θέμα ειναι να κινείται το χρήμα.
 

giannis4ever

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο giannis4ever αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 814 μηνύματα.
Δεν πειράζει το θέμα ειναι να κινείται το χρήμα.


Bastiat's original parable of the broken window from "Ce qu'on voit et ce qu'on ne voit pas" (1850):

Have you ever witnessed the anger of the good shopkeeper, James Goodfellow, when his careless son has happened to break a pane of glass? If you have been present at such a scene, you will most assuredly bear witness to the fact that every one of the spectators, were there even thirty of them, by common consent apparently, offered the unfortunate owner this invariable consolation – "It is an ill wind that blows nobody good. Everybody must live, and what would become of the glaziers if panes of glass were never broken?"

Now, this form of condolence contains an entire theory, which it will be well to show up in this simple case, seeing that it is precisely the same as that which, unhappily, regulates the greater part of our economical institutions.

Suppose it cost six francs to repair the damage, and you say that the accident brings six francs to the glazier's trade – that it encourages that trade to the amount of six francs – I grant it; I have not a word to say against it; you reason justly. The glazier comes, performs his task, receives his six francs, rubs his hands, and, in his heart, blesses the careless child. All this is that which is seen.

But if, on the other hand, you come to the conclusion, as is too often the case, that it is a good thing to break windows, that it causes money to circulate, and that the encouragement of industry in general will be the result of it, you will oblige me to call out, "Stop there! Your theory is confined to that which is seen; it takes no account of that which is not seen."

It is not seen that as our shopkeeper has spent six francs upon one thing, he cannot spend them upon another. It is not seen that if he had not had a window to replace, he would, perhaps, have replaced his old shoes, or added another book to his library. In short, he would have employed his six francs in some way, which this accident has prevented.[1]
https://en.wikipedia.org/wiki/Parable_of_the_broken_window
 

nPb

Επιφανές μέλος

Ο nPb αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 17,108 μηνύματα.


Δεν βάζουν λεφτά από την τσέπη τους.

H λογική ενός πολιτικού (κυρίως Έλληνα από Οθωμανικής περιόδου) ήταν να "άλλος να λαμάει και άλλος να πληρώνει και να βλέπει, το κοινώς, ματάκιας στην εφορία". Είναι απίστευτο πως εδώ και κάτι αιώνες η ιδιοσυγκρασία του μέσου Έλληνα πολίτη είναι τόσο μαλθακή και σεξουαλικά παθητική.
 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Top